Tahimik ako na nakaupo sa aking opisina. Pinapanood ko si Arleta na pabalik-balik sa loob ng aking silid. Yes! Silid ko ang kanyang gamit. Gusto kong masanay siya doon, para ako na lang ang babalik kung sakali. Hindi na siya maabala pa sa paglipat.
“What's going on Darling? You're laughing alone huh?” malambing na tanong ni Rosette sa akin.
“Wala! Anong balita?” tanong ko dito na umiiling lang. Kumuha ito ng isang stick ng sigarilyo ko at naupo sa gilid ng aking lamesa.
“Nag-eenjoy ang aso sa kulungan. Nakikipaghabulan sa matanda,” natatawa na kwento nito.
Napa-iling na lang din ako habang natatawa. Itong babae na ito ang isa sa pinagkakatiwalaan kong tao sa buhay ko, bukod dito, wala na.
“Ang dami mo din kasing kaartehan, hindi mo na lang daanin sa santong paspasan ‘e. Ano bang
