เช้าวันต่อมาว่านชิงอีก็ออกเดินทาง โดยมีเหว่ยอ๋องและองครักษ์จำนวนหนึ่งติดตามไปด้วย อีกทั้งหมอหลวงที่นางเอ่ยขอกับเหว่ยอ๋อง เพราะนางคิดว่าควรมีหมอที่เก่งและมีฝีมือไปด้วย ว่านชิงอีให้องครักษ์หารถม้าอีกคัน เพื่อไปรับสตรีสี่คนที่มาจากหมู่บ้านตงซาน นางและองบขครักษ์ฮุ่ยเจียงนั่งอยู่บนรถม้าด้วย ส่วนเหว่ยอ๋อง อู่ถงและองครักษ์อีกจำนวนหนึ่ง ควบม้าอยู่ด้านหน้าและด้านหลังเพื่อคอยคุ้มกันนาง
“ท่านหญิงคิดว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้น ในหมู่บ้านตงซาน จะเป็นภูตผีวิญญาณหรือไม่เพคะ?”
“ก็ไม่แน่นะฮุ่ยเจียง โลกใบนี้มีสิ่งแปลกประหลาดมากมาย อะไรก็เป็นไปได้ทั้งนั้น เจ้ามาช่วยข้าพับกระดาษอันนี้หน่อย”
“นี่คือสิ่งใดหรือเพคะ?”
“นี่คือยันต์ป้องกันภูตผีปีศาจ พับแบบนี้นะ ข้าจะได้แจกจ่ายให้ทุกคนพกติดตัว เจ้าก็เอาไปอันหนึ่งพกติดตัวป้องกันเอาไว้” ยันต์อันนี้ว่านชิงอีเขียนไว้นานแล้ว เพราะคิดว่าวันหนึ่งอาจได้ใช้ ซึ่งนางก็คิดว่าว
