Ang Lihim Ni Dhalia (PREVIEW ONLY)

CHAPTER SIX (DORMITORYO)

MARAHAN inilibot ni Dhalia ang pansin sa paligid.

Bagama't mangha-mangha siya sa nakikitang mga nagtatayugang gusali, mga sasakiyan na paroo't parito; mga nagkukumpulang tao sa malapitan at malayuan ay 'di maiwasan ni Dhalia na kabahan.

First time niyang makarating sa siyudad ng "Maynila".

"Grabe anglaki ng Maynila..."namamanghang bulong sa isip lamang ng dalaga.

Manaka-naka'y inililibot niya ang mata.

Probinsiyana siya, halata naman iyon sa kaniyang kilos, salita at maski sa pananamit.

Sa tuwing may napapadaan na mga babaeng halos wala ng itinatago sa katawan ay nasusundan na lamang niya ng tingin iyon.

Halos lahat ng taong nagdadaan ay makikinis ang mga kutis na tila mga artista sa nakikita niyang magazine at telebisyon.

Maski sa pananamit ay ibang-iba pomorma ang mga ito.

Nabibilib siya at the same time ay nakakaramdam siya ng panliliit para sa sarili.

Magkagayunman hindi niya iyon ipinahalata, dahil paglaon ay matutunan niya rin kung paano ang tamang pagkilos, pagsasalita at pananamit kapag tumagal na ito sa Maynila.

Mahigpit niyang hawak ang folder niya, kung saan naglalaman ng lahat ng credentials niya.

Maski ang back pack at isang katamtamang travelling bag na dala-dala niya'y ingat na ingat siya.

Hindi man kasi siya boba, madami rin siyang nababalitaan ng tungkol sa mga snacth at hold up.

Mabuti nalang maging maingat siya.

Halos kalahating oras na siyang naghihintay sa bus station kung saan siya bumaba kanina.

Hinihintay pa rin niya ang taong susundo at maghahatid sa kaniya sa magiging dorm niya rito sa Maynila.

Excited na siya sa totoo lang, dahil ito ang magiging daan para makamit na niya ang pangarap na makapag-aral at makapagtapos sakali.

Halos kanina'y mag-iyakan ang mga nakababatang kapatid niya sa kaniyang pag-alis. Maski man siya'y naiiyak pero pinigilan niya ang sarili.

Sinanay na niya ang sariling huwag magpakita ng kahinaan sa kahit sino pa man, dahil pinakaayaw niya ay may makakaalala sa kaniyang mahina siya...

Muli natuon ang isip niya sa huling taong ni sa isip hindi niya aakalain makakaulayaw niya---si Jun jun.

Hindi niya aakalaing may itinatago itong pagnanasa sa kaniya, para humantong si Dhalia na ibigay ang sarili sa nakakabatang kapatid.

Atleast sa huling pagkakataon ay napatikim niya ito ng kaligayahan gamit ang sariling katawan.

Katulad sa kapatid ay kahit papaano'y napagbigiyan niya ang sarili man lang.

Magkagayunman iyon na ang huling pagkakataon na pagbibigiyan na ito.

Hindi sa dahil 'di niya nagustuhan ang performance ng nakababatang kapatid. Labis siyang nag-enjoy sa ginawa at ganoon din naman si Jun jun.

Ngunit ang iniisip niya lang ay ang mas makakabuti sa kapatid.

Normal ito at may magandang bukas na hinaharap, habang siya nanggaling sa isang mapait at masalimuot na karanasan sa s*x.

Muli, naramdaman ni Dhalia ang muling pagbangon ng itinatagong hinanakit.

At sa tuwing nasa ganoon siyang estado'y hindi niya mapigilan ang sariling galit na kainin siya...

ISANG ngiti ang pumunit sa labi ni Dhalia ng makita niya ang babaeng kanina pa niya hinihintay.

Dali-dali na siyang sumakay sa van, kung saan ito nakasakay. Naging mabilis naman ang naging biyahe nila, dahil agad naman silang nakarating sa magiging pansamantalang tirahan.

"Hai ako si Jamila."

"Hello I'm Maica!"

"Shirleyn pala..."

"Bonnabe."

Pakilala ng bawat isa sa kaniya. Agad din naman niyang ipinakilala ang sarili sa lahat.

Ito ang mga pangunahing makakasama niya sa kuwarto. Saka nalang daw siya ipapakilala sa iba, kapag nakauwi at nakarating na ang ilan.

Ang iba kasi'y nagdesisyon na magbakasyon sa kani-kanilang probinsiya.

Katulad niya'y mga iskolar din ang ilan. 

"Oh siya, kayo na ang bahalang magpaliwanag kay Ms. Uson kung anong rules & regulation dito sa dormitory. May susundin pa kasi kami sa Malate, maliwanag ba?"Biling ni Mrs. Cojuangco sa mga kasama ni Dhalia.

Agad naman sumang-ayon ang lahat.

Matapos makaalis si Mrs. Cojuangco ay agad naman siyang nilapitan ng apat.

"Kamusta mukhang napagod ka sa biyahe?"Sabi ni Jamila.

Tinulungan naman siya ng mga itong magbuhat ng  gamit niya.

"Oo eh, walong oras din ang naging biyahe ko."nahahapong sabi ni Dhalia rito.

Agad na siyang umupo sa higaan niya.

Up and down ang klase ng kama nila, mabuti nalang wala pa ang isa sa magiging kasama nila sa kuwarto na si Kriselle.

Inilibot niya ang pansin sa kabuuan ng magiging silid, dalawang lamesa ang umuukopa sa mga katapat ng higaan nila.. Dalawang naglalakihang kabinet at isang palikuran na sa tingin niya'y puwedi silang magshare-share at isang malaking bintana ang nakabukas na naggitnaan nila. Kung saan maaring pumasok ang preskong hangin.

Ngunit aminado siya roon, napaka-polluted ng Maynila. Hindi katulad sa probinsiya napakaaliwalas ng hangin.

"Ang rules lang naman dito ay madali lang beh, bawal maingay, bawal makipag-away, bawal manguha ng gamit na 'di sa'yo. Lastly bawal magpapasok ng boylet dito sa kuwarto, pero 'pag si sir Ethan puweding-puwedi!"Matabil na pagbibigay ng rules ni Maica.

"Huh sino 'yun?"Naguguluhan na tanong ni Dhalia sa karoom-mate.

"Ayy! Girl! Huwag mo ng pansinin itong si Maica! Malandi lang ang loka!"singit ni Bonnabe sa usapan.

"Oo nga tigilan mo iyan Mai! Baka hawaan mo pa si Dhalia malintikan pa tayo kay Mrs. Cojuangco."sambit naman ni Shirleyn.

Napapangiti na lamang si Dhalia sa katabilan ng mga karoom mate.

Pero sa isip-isip niya'y nakocorious siya kung sino si Ethan, mukhang magiging kapanabik-panabik ang pagtira niya sa magiging dorm nila sakali...

NALIMPUNGATAN si Dhalia ng maramdaman niya ang mahinang yabag mula sa labas ng silid.

Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata. Napagtanto niyang gabi na, dahil patay ang ilaw sa silid na kinaroroonan at mula sa labas ay kalat na ang dilim.

Unti-unti siyang nagmulat ng mata, kinusot-kusot pa niya ang mata para madali siyang makaaninag sa madilim na kuwarto.

Nang masanay ay nagmadali na siyang nangapa sa pader. 

Agad naman niyang nahanap ang switch ng ilaw. Pagkabaha ng ilaw sa buong silid ay ang biglang pagdako ng pansin niya mula sa pintuan.

"Ay! Diyos ko po! Mahabagin!"tuloy-tuloy niyang sabi. Napatutop pa sa sarilng dib-dib ang dalaga.

"Sorry Miss, mukhang nagulat kita, akala ko kasi umalis ang lahat ng okupante ng kuwartong ito."agad na explain ng lalaking 'di kilala ni Dhalia.

Nakatayo ito mula sa labas ng kuwarto, may nakakalukong ngiti sa labi. Matangkad sa tingin ng dalaga'y humigit anim na talampakan ang height nito. Moreno at lalaking-lalaki ang dating.

Sa tingin niya'y kasali ito sa kupunan ng basketball. May hawak kasi itong bola ng basketball, nakasuot din ito ng jersey.

"Ahh... okay lang, oo nga nagpaalam pala kanina sina Maica na mag-mamall."segunda naman ni Dhalia. Palihim lamang na pinasadaan ng tingin ni Dhalia ang kaharap.

Napakakisig nito, kahit pawisan ay napakabango pa rin nitong pagmasdan. Ang pagkakatone ng mga muscle nito sa katawan ay firm na firm.

Tila kay sarap din sumandig sa dib-dib nito. Napapaisip tuloy siya kung ano kayang pakiramdam na makulong sa mga bisig nito.

"Ah sige Miss, saka nalang tayo mag-usap. Magsha-shower muna ko, nice to meet you by the way..."may kislap sa mga matang tugon nito sa dalaga.

"Sige bye!"Balik-sagot niya, sinundan na lamang niya ng tingin ang lalaki.

Kitang-kita niya ang matambok na pang-upo ng lalaki.

Hanggang sa mawala ang bulto ng lalaki'y patuloy lamang niya itong pinagpapantasiyahan.

Muli siyang napahakbang paloob, nanatili lamang siyang nakadungaw sa labas ng bintana.

Madilim ang kinaroroonan niya ngunit 'di maikukubli ang kakaibang kislap sa mata ni Dhalia.