Sabah uyuduğum koltukta gözlerimi açtığımda saat henüz erkendi ama daha fazla uyuyamamıştım. Ayağa kalkıp temiz hava gelsin diye pencereyi açtım ve arkamı döndüğümde bana bakan gözlerle karşılaştım. Yüzünde belli belirsiz bir tebessüm oluştu ama o ifade oluştuğu gibi geri silindi. Gidip yanına oturdum. ‘’Günaydın.’’ diyerek yanağından öptüm.
‘’Günaydın.’’ dediğinde sesi çok güçsüz ve silik çıkmıştı. Konuşmakta zorlanmıştı kelime biraz ağzında yuvarlanmıştı ama yine de konuşmuştu. Gözümden yaşlar akmaya başladığında bu kadar gözyaşının nasıl oluştuğunu bile bilmiyordum. Son zamanlarda ağlamak dışında bir şey yapmıyordum zaten.
Eli havaya kalkıp yanağıma uzandı. Bunu yapmakta zorlandığının farkındaydım. Eli koluyla birlikte titriyordu. Akan yaşlarımın üzerine parmakları değdiğinde elini tu
