Chapter 30

3713 Words

Kitian POV Nagdadalawang isip ako kung sasagutin ko ba ang tawag ni mom sa akin o hindi. Wala na akong ibang pagpipilian pa kundi ang sagutin na lamang ang tawag niya. Suminghap muna ako bago sagutin. "Yeah, what?!" bungad ko sa kaniya nang masagot ko na ito. Wala naman ding sasabihing maganda ang mom ko. Aasa pa ba akong mababati ako? ("Kit? Are you mad at me?") she asked. "Isn't obvious? And one more thing stop calling me Kit. Binigyan mo ako ng pangalan kaya tawagin mo ako sa pangalan na iyon." malamig kong sumbat sa kaniya. "And please remind dad about my favor." dagdag ko. Tanging buntong hininga lang ang naririnig ko sa kabilang linya. Naiinip na ako at gusto ko ng patayin ang tawag ngunit meron sa aking parte na hayaan ko lang kahit wala kaming conversation. I missed them, bu

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD