CHAPTER 12

569 Words

Ace’s Point of View Masasabi ko bang normal ang kung ano mang tawag sa amin ni Cheska? Sa tuwing mag-uusap kami, isa sa amin ang nagwawalk-out. Si Tristan na ang naging doctor niya. Naiilang ako sa tuwing pagpapa-ultrasound kami gamit ‘yang wand na ‘yon. Kung bakit kailangan iyon ang gamitin, hindi ko maintindihan. Habang nagra-rounds ako, nakita ko si Cheska na nasa Starbucks. Ang tigas ng ulo. “Ano ‘yan, Cheska?” I asked her from her back. “Kabayo ka.” Nagulat siya at natapon ang cold coffee na hawak. Tinitigan niya ako nang masama habang nagpupunas ng damit na natapunan ng coffee. Nagsisimula ng mahalata ang tiyan niya. “Diba, bawal sayo ang coffee?” I told her. “Hindi ba pwedeng uminom dahil antok na antok ako? Lahat na lang bawal,” naiiritang sagot nito. Tumayo ito at nagdad

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD