Hakkım yok
2633 Words
Bölüm şarkısı:
Müslüm gürses- senden vazgeçmem
Seher
gün boyu olanları düşündüğü için, sürekli yatakta kıvranıyor ve uyuyamiyordu....
Ne söylemek istemişti o adam?
Ne yapmayı planlıyordu?
Peki onun rolü bu planda ne olucakti?
Sorular kafasında dönüp duruyordu...
Ve bu sorular onda ne uyku bırakmıştı, ne de huzur....
İçinde çok garip bir his vardı...
Korku, öfke, acı, utanç .... Hepsi birbirine karışmıştı....
Bütün bunları düşünürken, birden yatağının üzerine düşen ve git gide ona yaklaşan karanlık bir gölgeyi farketti...
Hemen yerinden fırlayıp, oturdu ve bağırmak istedi...
Ama gölge elini ağzına koyup, onu engelledi...
Korku ve şaşkınlıkla Önce büyük ele ve sonrada karşısinda duran 2 metrelik dev cüsseye baktı...
Oydu .... Yaman kırımlı....
Ama nasıl..... Burda ne işi vardı... Hem de bu saatte.... Üstelik içeri nasıl girebilmişti...
Yaman:" sakin ol.... Benim .... Korkmana gerek yok..."
Adam ona korkma diyordu ama... Hayatında en korktuğu insanlardan biri, kendisi olduğunu bilmiyordu ....
Elini ağzından yavaşça çekip, konuşmasına izin verdi....
onu sinirlendirmemek için, kelimelerini özenle seçmeye çalıştı....
Seher:" sen niye geldin ki .... Yani şey.... Buraya kadar yorulmasaydin.... Arasaydin açardım ben zaten ...."
Yaman gülmemek için dudaklarını birbirine sikti...
Pembe pijamaları içinde öyle tatlı görünüyordu ki....
Tam isirmalikti....
Ama bunun için biraz daha sabr etmesi gerekiyordu....
Yaman:" sabah sana söyledim ya.... Zamanı geldiğinde gelip sana ne yapmamız gerektiğini soyliceğimi.... İşte şimdi tam zamanı...."
Seher gözlerini kocaman açıp:
" şimdi mi?...." Dedi...
Yaman dilinin altinda:
" tövbe estağfurullah" diyerek, başını çevirip, gözlerini başka bir yere bakmaya zorladı...
Çunku eğer biraz daha ona baksaydi, kendini durduramaya bilirdi....
Biraz kendine hakim olduktan sonra, tekrar ona bakıp, elini uzattı....
Yaman;" evet şimdi.... Hadi... gel benimle..."
Seherin gözleri onun yüzü ve eli arasında gezinip duruyordu...
Yaman onu ikna etmek için, gözleri ve başıyla , elini işaret etti...
Seher onu kizdirmamak için, narin elini onun sert elinin içine birakti....
Ve yaman hemen yumuşak parmaklarını, tıpkı bir hazine gibi, avcunun içine sakladı...
Seheri yataktan kaldırıp, dışarı götürdü....
Yine aşağı kattaki arka kapidan onu çıkarmak istedi ama birden seherin durduğunu farketti....
Yüzüne baktığında, tekrar onu kaçırdığını sanıp korktuğunu anladı hemen....
Sakin ve huzurverici bir sesle fısıldadı:" korkma.... Seni kaçirmicam.... Sadece bahçeye çıkarıyorum..."
Seher hemen kendini geri çekti..
Seher:" bahçeye mi?... Ama benim bahçeye çıkmam yasak... Ya biri görürse..."
Yaman kaşlarını çattı :" ben yanındayken hiç kimseden korkmana gerek yok...
Ben seni her şeyden korurum...
Endişelenmene gerek yok... Tüm korumalara konağın arka tarafında dolaşmamalarini emr ettim... Rahat olabilirsin... tamam mı?"
Sesinde ve gözlerinde öyle bir güç ve güven vardı ki seher ister istemez ona inanıp başını salladı...
Kapıdan dışarı çıkıp,
arka tarafa doğru ilerlediler...
Adam elini sımsıkı tutmuş ve onu istediği yöne götürüyordu....
Birden konağın arkasındaki beyaz binaya yürüdüklerini fark etti...
İçinde tedirginlikle beraber bir korku hiss etti...
Evin içine mi götürüyordu onu?
Ama nasıl ona güvene bilirdi ki?
Tanımadığı bir adamla, gecenin bu saatinde, başbaşa hemde!!!
Yaman kapıyı açıp, seherin içeri girmesini bekledi...
Ama ö hiç kipirdamadan öylece durmuştu....
Yaman başını eğip, yüzüne baktı:" ne oldu....?"
Seher korku dolu gözlerle, boğazında bir düğümle :" ben gitmek istiyorum...." dedi ...
Yaman hemen aklından neler geçtiğini anladı....
İki elinide tutup, zümrütlerine baktı:" endişeni anlıyorum....
Ama kendini kötü hiss etmene gerek yok ...
Ben sana zarar vermem, veremem....
Sadece seninle konuşmak istiyorum...."
Sonra onu ikna etmek için devam etti:" hem zaten sana bir şey yapmak isteseydim, sabah gittiğimiz o evde yapardım dimi?"
Gözleri, onun iki gözü arasında geziniyordu.... onu ikna edebildiğini, güvenini kazana bildiğini anlamak için...
Seher biraz düşündü... Haklıydı... Sabah ona istediğini yapabilirdi... ama yapmadı...
Adama bakıp, haklı olduğunu teyit etmek için, başını salladı...
Yaman eliyle içeriyi gösterdi ve ona bakarak:" o zaman....?"
Seher ürkek adımlarla eve girdi...
Ve yaman rahatlayarak, tuttuğu nefesini bıraktı ve arkasından içeri girip, kapıyı kapattı ...
Seher evin içini o güne kadar hiç görmemişti ...
Küçük, şirin bir suitti...
Bir tarafta küçük bir mutfak ve iki kişilik bir yemek masası .... diğer tarafta koltuklarla, sehpalar la bu kısımdan ayrilan bir oturma salonu ve büyük bir televizyon...
Ve en sonda dekoratif bir duvarla bu kısımlardan ayrı olan
yatak odasi için kullanılan bir yatak takimi ve banyo....
Yaman oturmasi için koltuklari gösterdi ...
Rahatsizlikla koltukta oturdu..
Yaman:" bir şey içermisin?... Çay ya da kahve?..."
Seher yere bakarak:" hayır.... Teşekkür ederim...."
Bunu seheri rahatlatmak için söylemişti ama onun red etmesiyle hala tedirgin olduğunu görebiliyordu....
Odada yürümeye başladı... nerden başlicağini bilmiyordu....
İkiside bir sure o halde kaldilar...
Seher koltukta oturmuş ve yaman önünde volta atıyordu...
Sonunda bu sessizliği yaman bozdu....
Yaman:" biliyorum... Şimdi söyliceğim şeye çok şaşiracaksin...
Ama hiç itiraz etmeden beni dinlemeni istiyorum..."
Seher hiç bir şey demeden yüzüne bakti ...
Yaman:" bana o adamdan intikam almam için yardım etmek istiyormusun....?"
Seher:" evet..."
Yaman:" sana ne söylersem yapacakmısin....?"
Seher anlayişli ve hüzünlü bir sesle:" tabi ki... Biliyorum Benim ailem yüzünden çok acı çektin... Çok üzüldün... Onun için elimden geleni yapmaya hazırım ..."
Yaman gözlerini kapatıp, tüm cesaretini topladi ve sonra onun güzel yüzüne bakarak, kalbindekiler birden ağzından dökülu verdi. :
" o zaman evlen benimle..!!"
.
.
.
_________________________
Yaman
Seherin bir anda nasıl renginin attığını, gözleriyle gördü...
Ama hiç pes etmeye niyeti yoktu ..
Ne olursa olsun önü ikna edicekti...
ister güzellikle.... ister zorla...
Ama bugün burda bu işi çozucekti...
Daha fazla ondan ayrı kalmaya takati yoktu....
Bir an önce sevdiğine kavuşmak istiyordu ....
Ama gerçek duygularını da ona söylemekten çok korkuyordu.....
Hiç bir şeyden korkmayan ö, şimdi seherin önü red etmesinden ölesiye korkuyordu...
Eğer ona aşık olduğunu anlarsa, hislerini kabul etmiceğinden ödü kopuyordu ....
Şimdi en azından bir şansı vardı..
Babasının yaptıkları için, sorumluluk hiss ettiğini göre biliyordu....
O yüzden işini şansa bırakmak istemiyordu....
Önce kendinin olduğundan, ondan kaçamicağindan emin olup, sonra açılmak istiyordu ...
Seherin oturduğu koltuğun karşisinda diz çökup, ona baktı...
Diz çökmüş olmasına rağmen, hala boyu ondan uzundu....
Yaman:" lütfen şimdi hiç bir şey sorma bana .... Sadece kabul et....
Sonra sana her şeyi anlaticam... Neden bunu senden istediğimi açiklicam sana.... Ama şimdi değil.... bundan başka bir çaremiz yok... İnan bana..."
Seher çaresiz ve ağlamaklı bir sesle sadece tek bir cümle söyleye bildi:
"Biliyorum...
Sana hayır demeye hakkım yok"
Yaman'ın içi acidi....
Onu böyle görmeye dayanamiyordu ...
Ama ondan da vazgeçemezdi....
Kaç defa denemişti.... Olmuyordu işte....
Ö ne yapsın...
Artık dünya tersine donse bile ondan vazgeçmezdi.... Biliyordu...
Kendi kendini teselli etmeye çalıştı ...
" şimdi babasından intikam almak için onunla evlenmek istediğimi saniyor...
Belki onu gerçekten sevdiğimi anlarsa bu kadar uzulmicek...
Belki ö da sevicek beni....
Evet... Belki değil muhakkak sevicek... Başka yolu yok bunun...."
Onu daha fazla bu halde görmemek için ayağa kalktı....
Yaman:" evet öyle.... Şimdi seni odana götürücem ve sen bana kimliğini vericeksin.... Adamlarimdan biri işleri halledip, en kısa zamanda nikah kiyicaz.... bu cehennemden kurtulduğumuz zamanda sana istediğin düğünü yapicam..."
Seher hemen yerinden fırlayıp, korkuyla:" hayiiiir...." dedi...
Yaman kaşlarini çatip, ona baktı...
Seher:" olmaz.... Kimlik olmaz..."
Yaman:" neden?... Kimliksiz evlenemeyiz biliyorsun...."
Seher:" eğer benim ismim ve kimliğimle bir başvuruda bulunursan... Hemen ö anlar...
O zaman senin kim olduğun ortaya çıkar ..."
Yaman:" sen merak etme .... Ben her şeyi hallederim..."
Seher başını iki tarafa salladi:
" hayır.... anlamıyorsun.... Onun her yerde adamları var.... Yillardir nüfus müdürlüğünde, benimle ilgili hiç bir bilgi dişari sizmasin diye, düzenli olarak para verdiği yetkililer var.... O yüzden eğer benim adım bir belgede görülürse , ona hemen haber verirler.... Bu çok tehlikeli...."
Yaman durumun ciddiyetini farkedince,dişlerini sinirden birbirine sürtüp, yumruklarını sikti....
Öfkeyle yürüyüp, düşünmeye başladı....
Yaman:" hayır ... Bu defa o şerefsizin kazanmasına izin vermicem.... Bu sefer hayatımı benden çalamicak.... Bu kez değil...."
Bütün hayatını mahvetmişti.... Şimdi bu saçma sapan şeyler yüzünden tekrar bunu yapmasına izin veremezdi.... Seheri ondan alamazdi...
Seher onun hakkiydi....
Allah'ın, ondan alınan ömrün yerine verdiği bir lutfuydu....
düşünürken birden bir şey aklına geldi ...
Evet.... Bulmuştu... Tek çozum yolu buydu....
Seher'e döndü ve kararlı ve emin bir sesle:"o zaman bizde onun anlamicaği bir yoldan evleniriz..." dedi...
Seher hiç bir şey anlamadan, hayretle onu izledi....
Yaman telefonunu çıkarıp, arama yaptı...
Yaman:" Arif baba...."
Arif:" büyür evlat..."
Y:" şimdiye kadar ben senden bir şey istedim mi?"
A:" hayır evlat.... Ne oldu ki..."
Y:" şu an senden bir şey isticem... Ama lütfen bana engel olmicağina ya da nedenini sormicağina söz ver..."
Arif baba şaşkınlıkla:" ama..."
Y:" lütfen baba söz ver..."
Arif baba biraz sustu, ama sonra:" tamam evlat... Söz..."
Y:" hani abimle yengeme resmi nikah kiymadan önce, birbirlerini tanımalari için aralarında imam nikahı kiymiştin ya....."
A:" evet?...."
Y:" şimdi aynısını benimle bir kız arasında kiymani istiyorum....!!!"
Arifbaba şaşkınlıktan, telefonun arkasında dilini yutmuş gibiydi...
Oğlu gibi bildiği, tanıdığı yaman...
Bütün kadınlardan,annesi yüzünden nefret ettiğini bildiği adam ...
Evlilikle en ufak bir alakası olmayan biri...
Şimdi gece yarısı onu arayıp, böyle bir şey istiyordu...
Akli durmuştu, ne diyeceğini bilmiyordu....
Ama bu tarafta da Yaman'ın soyledikleriyle, az kalsın aklını
İtirecek biri vardı...
Seher....
Gözlerini sonuna kadar açmış, ağzı açık bir halde ona bakıyordu...
Yapabilseydi.... Odasına kadar, arkasına bile bakmadan koşmak istiyordu....
Ama bacakları titriyor ve ayakta bile duramaz haldeydi...
O yüzden hiç bir şey yapamadan, kalbi bir kuş gibi çirpinirken, sadece oradaki koltuğa oturdu...
Ama bu sirada yaptığı şeyden emin olan ve hiç bir şüphe duymayan kişi Yaman'di....
Kararlı ve ciddi bir duruşla, seher'e giden yolda, önüne çıkan bütün engelleri aşmaya hazırdı...
Arif baba:" evlat.... Sen ne dediğinin farkında mısın...?"
Y:"gayet farkındayım baba... daha sonra sana her şeyi anlaticağım ... Şimdi lütfen senden istediğim şeyi yap..."
A:" hayır ... Ben ne olduğunu bilmeden ...."
Ama yaman devam etmesine izin vermedi:" söz verdin baba .... Unuttun mu?"
Ne kadar Arif baba, yamani tanıyorsa, ö da aynı şekilde onu tanıyordu....
Ne kadar sözüne ve yeminine sadık biri olduğunu biliyordu....
O yüzden de hiç bir şey söylemeden önce ona söz verdirtmişti....
Arif baba onun tuzağına düştüğünü biliyordu, ama artık bunun geri dönüşü yoktu, söz verilmişti bir kere....
A:" pekala... Ama böyle telefonun arkasından olmaz, en azından görüntülü arada kızı göreyim..."
Yaman başını çevirip seher'e baktı, biraz düşündükten sonra: "tamam" dedi ...
Y:" baba şimdi görüntülü aramak için kapatıyorum, tekrar arıcam seni..."
Telefonu kapattıktan sonra, laptopunu alıp, seherin oturduğu koltuğun karşısındaki sehpaya yerleştirdi ve kendide yanına oturduktan sonra ona hiç bir açıklama yapmadan Arif babayı görüntülü aradı....
Açtığında, yaman hala onun kofteci tezgahının başında olduğunu farketti....
Yaman;"baba kusura bakma... Seni de işinden ettim ..."
A:" sorun değil evlat..."
Sonra yanında oturan kıza bakıp, şefkatli bir sesle:"nasılsın kızım?... iyimisin?....." diye sordu ..
Seher bu huzurverici sesi duyunca, o ana kadar yere sabitlediği bakışlarını kaldırıp, sesin sahibine baktı...
Ve Arif baba onu görür görmez bu işin içinde bir tuhaflık olduğunu hemen anladı...
Yoksa böyle, küçük, güzeller güzeli, masum bir kızın, sertliği ve acimasizliğiyla meşhur olan oğlu Yaman'ın yanında ne işi olabilirdi ki....
Seher boğazındaki düğümü yutup, konuşmaya çalıştı:
" iyim... Sağolun efendim..."
Ama pekte başarılı olduğu söylenemezdi...
Çünkü Arif baba, o mesafeden bile onun dokunsalar ağlicakmiş gibi halini hemen farketti....
A:" kaç yaşındasın sen kızım?..."
Seher:" 18..."
Aman Allahım, Yaman'ın kendinden bu kadar küçük , daha yeni reşit olmuş bir kızla ne işi, daha doğrusu ne tür bir derdi olabilirdi ki ...
A:" kızım sen benim bu deli oğlumla evlenmeye rızan var mı....?"
Seher sesli bir şekilde yutkundu ve çekinerek yaman'a baktı...
Bir süre hiç birinden ses çıkmadı ...
Ama sonra yaman onun cevap vermediğini görünce, gözlerini evet demesi anlamında bir kere kapatıp, açtı....
Seher başını Arif babaya çevirerek, yere bakti ve kısık sesle cevap verdi.....
Seher:" evet efendim ..."
Arif baba Yaman'ın nasil tek bir bakışıyla, kızı istediği cevabı vermesi için zorladığını ve seherin ondan ne kadar korktuğunu görebiliyordu.....
Ama şu anda hiç kimsenin onu kararından vazgeçiremiceğini bilecek kadar da tanıyordu elinde büyüdüğü oğlunu ...
O yüzden tek çare yamani oyalayip, önüne engel koymaktir diye düşündü ...
A:" ama oğlum bu böyle olmaz ki, imam nikahı kıymak için şahit gerek, nerde sizin şahitleriniz?"
Y:" baba ben gecenin bu saatinde nerden şahit getireyim?"
A:" ben bilmem... Ama bu iş şahitsiz olmaz.... Ben nikahı kiysam bile... bu gerçek bir nikah değildir..."
Y:" baba eğer orda birileri varsa, bize şahitlik etmeleri için rica edermisin..."
Arif baba etrafı gösterdi :
"gördüğün gibi bir Allah'ın kulu yok burda..."
Yaman ne yapacağını kara kara düşünürken, birden Arif babanin arkasından bir çiftin el ele gelip masaya oturduklarını gördü....
Dudağının kenarı kayarak, başıyla Arif babaya arkasını işaret etti:" işte şahitlerimiz de geldi...."
Arif baba döndü ve masada oturan çifti gördü ....
A:" şimdi olur .... Ama kızım nikahı kiymak için senin başını bir örtüyle, örtmen lazım..."
Seher "tamam" diyerek ayağa kalktı....
yaman'da hemen onunla birlikte ayaklandi:" nereye?"
Seher:" odama gidiyorum.... Örtü getirmek için..."
Yaman:" hayır.... O kadar yolu gitmene gerek yok ... Ben şimdi hallederim ..."
Sonra bir şey arıyormuş gibi, etrafa bakti...
Sonunda aradığını bulup, odanin diğer kısmına gitti ve pencerenin önündeki perdenin, kenarındaki beyaz tülü, tek bir hareketle çekip kopardı .....
Onun ne yaptığını anlamayan seher'e yaklaşıp, elinden tutarak tekrar koltuğa oturttu ve karşısında durup, büyük bir özenle beyaz tülü başına örttü ve tek bir saç telinin bile gözükmemesine dikkat etti .....
Arif baba da diğer tarafta onun bu yaptıklarını hayretler içinde izliyordu ....
Bir gün biri gelip, ona Yaman'ın böyle şeyler yapacağını soyleseydi... İnanamazdi.... gülüp geçerdi ...
Ama şimdi gerçek bambaşkaydı.... Yaman asla yapmam dediği her şeyi, bu kız için gözünü bile kırpmadan yapar olmuştu ....
Onun bu halini görünce, kararından hiç bir şeyin onu döndüremiceğini anladı.... Ve artık bahane bulmaktan vazgeçti ...
Belli ki gerçek bambaşkaydı ...
Belki de hayirlisi buydu diye düşündü ...
Allah'a tevekkül etti...
Yanındaki çiftten onların şahiti olmalarini rica etti ve onlarda seve seve kabul ettiler...
Artık her şey hazırdı....
Yaman'ın en büyük hayalinin gerçekleşmesine saniyeler vardı....
Arif baba:"Kızım mehir olarak ne istiyorsun?"
Seher hemen başını kaldırıp, utanarak:" ben hiç bir şey istemiyorum..." dedi....
Arif baba:" ama nikah için mehir şart kızım..."
Yaman onun yerine cevap verdi:
" bana ait olan tüm gemilerimin mülkiyetini, mehir olarak ona devr edicem"
Seher hemen itiraz etti:
"hayiiir ... Ben gemi falan istemiyorum...."
Arif baba sakinleştirici
gülümsemeyle :" sakin ol kızım ... Her şeyi bana bırak .... Ben senin için en iyi olanı yapicam ... Bana güven .... Tamam mı?" dedi
Seher büyüklerine saygı duymayı Nadire annesinen öğrenmişti ve o yüzden Arif babanın lafı üzerine söz soyleyemedi ....
Sadece sessizce başını sallayarak onu teyit etti ...
A:" kızım bana ismini söylermisin?"
Seher kısık sesle cevap verdi:
"Seher"
A:" ne kadar güzel bir ismin varmış... Zifiri karanlıkta doğan işik anlamına geliyor...." Dedi yaman'a bakarak....
A:" peki şimdi babanın ismini söylermisin?"
Yaman bunu duyunca hemen bikkinlikla gözlerini devirdi....
Kurtulamiyordu bu pislikten....
Sanki o şerefsizin ismi, hayatının her anında geçmek zorundaydı...
Seher:" Ali Baran "
.
.
.
Arif baba, Allah'tan evlatları için en hayırlısını dileyerek, nikahı kıymaya başladı....
Ve seher'e bakarak hayatını değiştirecek o büyük soruyu sordu....
Arif baba :" estağfurullah.... estağfurullah... estağfurullah il azim...
Ali Baran kızı seher, Yusuf oğlu yamani, eş olarak kabul ettin mi?"
Seher artık bundan kaçışı olmadığını anlayıp, kalbindeki acıyla ve bakışlari yerdeyken cevap verdi:
" kabul ettim..."
A:" kabul ettin mi?"
S:" kabul ettim"
A:" kabul ettin mi?"
S:"kabul ettim"
Her bir "kabul ettim" deyişiyle, şu ana kadar tuttuğu gözyaşini, özgür bırakıp yüzüne akıttı....
Ama tam o sırada, onun her bir cevabiyla, yaman yıllardır sırtında taşıdığı yüklerin yok olup gittiğini hissediyordu...
Sanki onca yük bir toz bulutuymuş ve seher tek bir nefesiyle bu bulutu dağitmişti .....
Arif baba ona sordu bu sefer:
" Bismillahi ve ala sünneti Resulullah...
Yusuf oğlu yaman , Ali Baran kızı seheri eş olarak kabul ettin mi?"
Yaman içinde büyük bir huzur ve sevgiyle seher'e bakarak cevap verdi:" kabul ettim..."
A:" kabul ettin mi?"
Y:" kabul ettim"
A:" kabul ettin mi?"
Y:" kabul ettim"
A:" sizler de şahitlik ettiniz mi?"
Şahitler:" ettik"
A:"bende sizin nikahinizi kiydim"
Sonra ellerini kaldırıp onlar için dua etti:
"Ruhları benzerleriyle birleştiren
Nikahı helal kılan Allah'a hamd olsun...
Ya rabbim bu nikahı kabul eyle...
Evlatlarımızı bahtiyar eyle...
Birbirlerine şifa eyle ...
Derman eyle...
Yar eyle...
Bu yuvayı nifaktan uzak eyle...
Zalimlerin zülmünden ırak eyle...
Muhabbeti ve sevgiyi bol eyle ....
Birlik ve beraberliği her daim nasip eyle...
Ya rabbim ...
Bu yuvaya iki cihanda da merhamet eyle..."
Yaman:"amin"
Seher:" amin"
Ve böylece ikisinin hayatında, beraber yürüyecekleri yep yeni, sürprizlerle dolu bir yolculuk başladı.....
____________________________
Umarım beğenirsiniz.
- Writer
