Bebek ağlaması beyaz şehrin bütün sokaklarına yayıldı. Ses o kadar yakındı ki bir an gerçekten bir bebeği kucağımda tuttuğumu sandım. Sonra kollarıma baktım. Boştu. Yine de parmaklarımda küçük bir başın sıcaklığını hissediyordum.
Lucien kapının önünde diz çökmüş, iki eliyle başını tutuyordu. Çocuk anahtarı kilitten çekmişti ama kapı kapanmamıştı. İçeriden soğuk hava geliyor, beyaz taşların üzerine ince bir sis bırakıyordu.
“Lucien,” dedim.
“Bebek sesi.”
“Duyuyorum.”
“Hayır. Bu sadece ses değil.”
“Ne?”
“Beni çağırıyor.”
Kapıya yaklaştım. İçeride bir oda görünüyordu. Oda hastane odasına benziyordu ama duvarlarında pencere yoktu. Ortada küçük bir yatak, yanında metal bir leğen ve kırmızı lekelerle kaplı beyaz bir örtü vardı. Örtünün altında bir bebek yatıyordu.
Bebek ağlamıyordu. Ağl
