# BÖLÜM 23 — SON KARAR
Geçidin derinliklerinde üç kırmızı göz açıldığında hiçbiri hareket etmedi.
Sanki gözler bize bakmıyor, bizim ne yapacağımızı bekliyordu.
Lucien beyaz kurdu arkasına aldı. Isolde silahını kaldırdı. Aster başını öne eğdi. İsimsiz çocuk ise gözlerini kapattı.
“Ne yapıyorsun?” diye fısıldadım.
“Bakmıyorum.”
“Üçüncü gözünü kullanmayacak mısın?”
“Bu kez değil.”
“İzleyen burada.”
“Biliyorum.”
“Önümüzde.”
“Hayır.”
Çocuk, geçidin taş duvarına elini koydu.
“Bu gözler onun değil.”
Karanlıkta üç kırmızı gözden biri titredi.
Aster başını kaldırdı.
“Bizi korkutmak için bırakılmış.”
“İzleyen’in tuzağı değil mi?” diye sordu Lucien.
“İzleyen’in görüntüsü,” dedi çocuk. “Ama kendisi değil.”
“Bunu nereden biliyorsun?”
“Gerçekten izleyen bir şey, bakışını saklar.”
İç
