เอมมาลิลท์ลืมเรื่องที่เธอโกหกเขาไปแล้วด้วยซ้ำ แต่เขากลับนึกเป็นห่วงเธอขนาดนี้ คนตัวเล็กยื่นหน้าเข้าไปหอมแก้มเขาที่กำลังเคี้ยวข้าวอยู่ คนหน้าโหดไม่ยิ้มให้เธอแกล้งทำหน้าหน่าย แต่เธอก็รู้หรอกว่าเขากำลังเขินเธออยู่
“เฝ้าบ้านนะ หิวก็สั่งไรเดอร์”
“ค่ะ แต่พี่จะไปไหน” คนตัวเล็กที่นั่งบนโซฟาเล็กข้างเตียง มองดูเสื้อผ้าที่เขาหยิบออกมา เขาแต่งตัวหล่อผิดปกติแฮะ
“ร้านสักไอ้เปอร์”
“ไปนานมั้ย จะกลับกี่โมง”
“แม่ง.. ทำตัวยิ่งกว่าแม่กูอีก” บ่นกับตัวเองเบาๆ ในขณะที่สวมเสื้อ แต่คนตัวเล็กก็ยังได้ยิน
“บ่นอะไรคะ”
“ไม่มีไร แค่บ่นแมว ไปละนะ”
เอมมาลิลท์รู้สึกว่าวันนี้เขาแต่งตัวหล่อเนี้ยบเป็นพิเศษ เธอจึงสังหรณ์ใจขึ้นมา รีบค้นหาเพจร้านสักของพี่คูเปอร์แล้วอินบ็อกไปสอบถาม
ผ่านไปสิบนาที แอดมินเพจก็ตอบกลับมาว่าวันนี้ร้านปิดและจะปิดบริการหนึ่งอาทิตย์เพราะช่างสักที่ชื่อพี่กอล์ฟป่วย และพี่เปอร์ก็ติดเรียน
เธอรู้สึ
