วิศวะโหดโคตรคลั่งรัก

น้อยใจ

“วันนี้ฉันมีนัดกับพวกพี่ๆ แก๊งบิ๊กไบค์”

“งั้นหนูจะนั่งทับกระโปรงเอาไว้” เรื่องแค่นี้ไม่ยากเย็นอะไรหรอก

หญิงสาวตัวเล็กกอดร่างกำยำของเขาไว้แน่นเมื่อรถสองล้อเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง ที่ตั้งใจจะนั่งทับกระโปรงไม่ให้ปลิวไปกับแรงลมนั้นมันก็แค่ความคิดที่เป็นไปไม่ได้

เพราะตอนนี้ทุกสายตาบนท้องถนนคงได้เห็นชั้นในลายลูกไม้สีดำที่ห่อหุ้มก้นกลมกลึงของเธอไปแล้ว ยังดีที่ใส่หมวกกันน็อคก็เลยไม่มีใครเห็นหน้า

เธอโวยวายเขามาตลอดทางแต่เสียงก็ถูกเก็บไว้ในหมวกกันน็อคใบใหญ่สีดำ จนเมื่อรถขับมาจอดเทียบฟุตบาท เอมมาลิลท์จึงรีบถอดหมวกกันน็อคออก

“พี่ขับไวเกินไปแล้ว หนูกลัวนะ” เธอทำหน้ามุ่ยบ่นเขาที่กำลังถอดหมวกออกแล้วกางนิ้วมือจัดเซททรงผม

“ก็พามาถึงอย่างปลอดภัยมั้ย ลงรถดิ”

“ลงไม่ได้อ่ะ”

“เป็นไรอีก”

“ขาสั่น” ลมแรงตีขาเธอมาตลอดทางจนตอนนี้ขาเธอสั่นไปหมด คนขายาวจึงก้าวลงรถแล้วล็อกเอวอุ้มเธอลง นั่นทำให้เอมมาลิลท์ถึงกับใจสั่นเพราะเขาทำตัวเหมือนพระเอกธงเขียวในนิยายเลยน่ะสิ

ทว่าครู่เดียวเขาก็ปากร้ายเหมือนเดิม

“มาเป็นภาระแบบนี้ต่อไปไม่ต้องมานะ” เขาเดินนำเธอเข้าไปในผับ เอมมาลิลท์ก็เดินสางผมรีบก้าวตามไปติดๆ การ์ดผับนี้คงเห็นหน้าเขาบ่อยก็เลยไม่ได้ตรวจบัตรทั้งเขาและเธอ

และนี่คือครั้งแรกที่หญิงสาวได้ออกเที่ยวกลางคืน เธอรีบเดินตามเขาไปติดๆ แล้วร่างสูงก็ถูกรุ่นพี่เรียกเข้าไปนั่งที่โต๊ะวีไอพี ซึ่งเป็นลักษณะโซฟาชุดเล็ก พวกพี่เขาเป็นผู้ชายสามคนและมีผู้หญิงสวยหน้าตาดีอีกหนึ่งคนวัยน่าจะไล่เลี่ยกับเธอ

มนต์เสกทักทายพวกพี่ๆ และแนะนำเธอในฐานะน้องสาว จากนั้นเธอก็นั่งลงบนโซฟาตัวเดียวกับเขาโดยมีผู้หญิงคนนั้นย้ายตัวเองมานั่งข้างๆ มนต์เสกทางฝั่งซ้ายมือ หล่อนมีชื่อว่าจิล

“น้องสาวดื่มมั้ยเสก” พี่หนุ่ม พี่ไนท์ พี่เบ มองมาที่เธอแล้วยิ้มให้

“ไม่ดื่มครับ” ตัวเขาเองก็คงดื่มแก้วสองแก้วพอเป็นพิธีก็พอ เพราะต้องขับรถ และก็คงอยู่คุยกับพวกพี่เขาไม่นานก็จะไปหาเฮียชาร์ลเพื่อนเขาที่เป็นเจ้าของผับนี้

“น้องสาวเสกหน้าเปลี่ยนไปนะ” จิลคือน้องสาวของพี่ไนท์ หล่อนกำลังอยู่ในสถานะคนคุยของมนต์เสก แต่หญิงสาวอาจจะคิดไปไกลกว่านั้น เมื่อเห็นเอมมาลิลท์ที่หล่อนรู้ว่าไม่ใช่น้องสาวแท้ๆ ของมนต์เสกก็เลยรู้สึกไม่พอใจ

“อย่าคิดมากดิ ลิลท์เป็นลูกพี่ลูกน้องกับเสก” ก็ใช่ว่าเขาจะไม่แคร์จิลเสียทีเดียว เพราะก็คุยๆ กันมาสองเดือนแล้ว แต่ก็มีผู้หญิงอีกหลายคนที่เขาคุยด้วยแล้วถูกใจกว่าจิล

เอมมาลิลท์ไม่ได้คุยอะไรกับพวกพี่เขามากนัก เพราะเสียงเพลงในผับดังกลบเสียงคนไปหมด เธอจึงได้แต่หมุนคอมองบรรยากาศในผับ ถามว่าชอบไหม ก็ไม่ แต่ถ้าได้มากับเพื่อนๆ ก็อาจจะรู้สึกสนุกก็ได้

“งั้นผมไปหาไอ้ชาร์ลก่อนนะพี่หนุ่ม”

“เออๆ ไว้เจอกันไอ้น้องชาย”

“เสกจะให้น้องสาวกลับก่อนมั้ย เพราะจิลยังมีเรื่องคุยกับเสก” จิลคล้องแขนมนต์เสกต่อหน้าทุกคนในโต๊ะโดยไม่ได้รู้สึกเขินอาย

เอมมาลิลท์ได้ยินที่จิลพูดชัดทุกคำ ที่มนต์เสกบอกว่าคืนนี้จะไม่กลับบ้าน ก็คงเพราะนัดกับผู้หญิงคนนี้ไว้ เธอคงมาเป็นตัวขวางความสุขเขาสินะ

“พี่เสก หนูไปเข้าห้องน้ำนะ”

เขาไม่ได้สนใจคำพูดเธอเลย ไม่หันมามองด้วยซ้ำ เธอจึงลุกจากโต๊ะแล้วเดินออกจากผับ โบกมือเรียกแท็กซี่กลับบ้าน แล้วส่งข้อความบอกเขาว่าเธอถึงบ้านแล้ว แต่เขาก็ไม่ได้เปิดอ่าน จนเที่ยงคืนจึงได้ยินเสียงรถบิ๊กไบค์ขับเข้ามาในอู่ เธอที่กำลังนอนอยู่ก็เลยต้องตื่นขึ้นมา

“จะกลับทำไมไม่บอกก่อนวะ แล้วปิดโทรศัพท์ทำไม” เขามองเธอที่อยู่ในชุดนอนสายเดี่ยวสีดำด้วยอารมณ์หงุดหงิด เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอลุกจากโต๊ะไปตอนไหน โทรหาก็โทรไม่ติดอีกด้วย

“แบตหมด หนูชาร์จแบตไว้นั่นไง แล้วหนูก็บอกพี่แล้วด้วย แต่พี่คงไม่ได้ยินเพราะมัวแต่สนใจพี่จิล”

“แต่เธอก็ไม่ควรกลับคนเดียวป่าววะ ถูกฉุดไปปล้ำจะทำไง มีสมองก็คิดบ้างดิ ทำตัวแบบนี้ก็กลับไปอยู่กับแม่เลี้ยงเธอเลยไป”

“พี่ไล่หนู”

“เออดิ”

“ไล่หนูใช่ป่ะ”