เป็นห่วงที่สุด

1243 Words

เขาเริ่มใจคอไม่ดีแล้วสิ นี่เอมมาลิลท์จะตัดใจไปจากเขาด้วยเรื่องงี่เง่าแค่นี้เองเหรอ หรือว่า.. เธอจะถูกพวกเจ้าหนี้อุ้มไปฆ่า ชายหนุ่มว้าวุ่นใจรอเธอจนไม่ได้หลับได้นอน กระทั่งเช้าวันใหม่เขาจึงผล็อยหลับไปเอง ตื่นมาอีกทีตอนสิบโมง เขารีบจับโทรศัพท์มาโทรออกหาเธออีกครั้ง แต่ก็เหมือนเดิมคือเธอปิดเครื่อง แล้วคนไร้บ้านไร้พ่อแม่อย่างเธอจะไปไหนได้ พอคิดถึงครอบครัวเธอ ภาพของเพื่อนเธอก็ผุดขึ้นมาในสมองของเขาทันที “ขวัญ!” เพื่อนเธอคนนี้น่าจะให้คำตอบเขาได้ เอมมาลิลท์อาจจะไปขอพักกับขวัญพิชชา ห้างสรรพสินค้า ร้านเสื้อ KhunKhwan “คุณลูกค้า..” พนักงานต้อนรับหน้าร้านพูดทักทายลูกค้ายังไม่จบประโยค แต่ลูกค้าหนุ่มหัวร้อนก็รีบพูดแทรกขึ้นมา “เรียกพนักงานชื่อขวัญมาพบผมหน่อย” “ไม่มีพนักงานชื่อนี้นะคะ” “จะไม่มีได้ไง คนที่ตัวขาวๆ แต่งตัวสวยๆ อ่ะ” “ร้านเราไม่มีพนักงานชื่อขวัญจริงๆ ค่ะ” “งั้นผมขอเข้าไปดูหน้าพนักงาน

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD