“อืม ไปค้างสองคืน”
“ค่ะ งั้นหนูไปเก็บเสื้อผ้านะ”
มินิออสตินสีแดงขับมาจอดหน้าโรงแรมหรู มนต์เสกยื่นกุญแจให้พนักงานนำรถไปเก็บ แล้วเดินตามบริกรที่ถือสัมภาระเข้าไปในลิฟท์
“พี่แน่ใจเหรอว่าจะพักที่นี่”
“ทำไม มันไม่แพงหรอกน่า อย่าเรื่องมาก”
“มันแพง หนูรู้” เธอเคยมาพักโรงแรมระดับลักซูรี่กับพ่อและน้าปานบ่อย ๆ เวลาที่พ่อมาสัมมนาวิชาการ หากเป็นห้องวิวสวยๆ คืนนึงก็ราคาเป็นหมื่น รู้แหละว่าเขามีเงิน แต่เธอก็รู้สึกเสียดายเงินอยู่ดี
“จะนอนป่ะ หรือเธอจะไปนอนที่ชายหาดคนเดียว”
“นอนค่ะ” เล่นขู่กันแบบนี้ ใครจะกล้าปฏิเสธเขาล่ะ
เกือบหนึ่งชั่วโมงที่ทั้งสองพักเหนื่อยกันในห้อง เอมมาลิลท์จึงชวนเขาออกไปหากิจกรรมทำที่ชายหาด หาดนี้มีผู้คนพลุกพล่านเพราะมันอยู่ในจังหวัดที่ไม่ไกลจากกรุงเทพฯ ทั้งสองไม่ต่างจากคู่รักทั่วไปที่เดินคู่กันบนหาดทราย
“พี่คะ หนูอยากเล่นสปีดโบ๊ทอ่ะ” ทุกครั้งที่มาทะเลเธอจะถูกพ่อห้ามตลอดเลย
