ALICE'S POV
ISANG LINGGO ang lumipas ng ganu kabilis at ganun din kabilis akong napapayag ni Denice na sumama pabalik sa pilipinas
Yung una nga ayaw ko pero kitang kita ko sa kanya ang pagkamiss sa lugar nayun kaya napilitan akong pumayag na isama na sya
Nagyon ay nagbabyahe na kami pabalik ng pilipinas
Medyo umayos na rin ang lagay ni Denice di narin sya lumalabas ng gabi para umiyak
She stayed at out rent catage room everynight and she sleep well
At nabawasan na din ang pag aalala ko ng makita ko yun
Her eyes was became so bright not like before it was vivid
But i was too nervous at the same time kasi alam kong di pa sya nakaka move on sa pinsan kong tanga na walang ibang ginawa kundi ang paiyakin si Denice
I was staring at her.......................
She was so calm but sad
