ANTON'S POV:
NANGINGITI akong panaka-nakang hinahalikan sa ulo si Trixie. We're laying on the sofa, holding her close and wrapped in a thick and soft blanket. Mabuti na lang at wala siyang trabaho ngayon. Solo ko siya at heto, ang sarap sulitin ang quality time naming dalawa.
The snow storm was still raging, wind howling against the windows like a wild animal. Hindi ko alam kung dapat ko bang ikatuwa na may snow storm ngayon dito, kasi dahil sa bagyo, walang trabaho si Trixie. Napakasaya ko na kasama ko siya ngayon at heto, nagbo-bonding kaming dalawa.
“Mabuti na lang talaga hindi tayo makalabas,” usal ko, pressing a kiss to the top of her head. “At least, we have plenty of time to bond at mas kilalanin ang isa't-isa.”
Her breathing had gotten slow and steady, and I glanced down to se
