“ได้ของครบแล้วค่ะ ไปจ่ายตังค์กันเถอะนะคะ”
ท่าทางของหญิงสาวทำให้คชินทร์อมยิ้ม เขาเดินเลี่ยงไปประจำที่คนเข็นรถเช่นเดิม แล้วเข็นรถเดินนำไปยังเคาน์เตอร์แคชเชียร์
รัมภามองตามหลังน้องชายสามี ตาคู่สวยไหวระริก หัวใจสั่นหวั่นไหว วูบวาบหวามลึกในทรวง
ขณะที่กำลังรอแคชเชียร์คิดเงิน รัมภานึกได้ว่า ยาคุมที่เธอกินเหลืออีกแผงเดียว หญิงสาวจึงขอตัวไปที่ร้านขายยา พี่ชินพยักหน้ารับ ตาคมมองตามเธอด้วยความหลงใหลและอยากได้
รัมภาเดินออกมาจากร้านขายยา พอดีกับคชินทร์เข็นรถมาถึงหน้าร้านพอดี เขาหลุบตามองถุงในมือของเธอ พอเขามอง รัมภาก็รีบไขว้มือไปด้านหลัง ซ่อนถุงยาที่เพิ่งซื้อมา
“กลับบ้านกันเถอะครับ”
“ค่ะ”
รัมภาเดินตามพี่ชินเข็นรถออกไปยังลานจอดรถเงียบ ๆ เมื่อถึงรถ พี่ชินสตาร์ตรถและบอกให้เธอไปนั่งรอในรถ เขาจะจัดการขนของเก็บไว้ที่กระโปรงหลังรถเอง รัมภาพยักหน้าอย่างว่าง่าย เธอขึ้นไปนั่งรอเขาตามที่เขาบอก
เมื่อขับรถ
