"Mukaddes? S-sen ne zamandan beri oradasın?"diyen Ela ile kalbim hızlı hızlı atmaya başladı. Farkında olmadan ayağa kalkmışım.
Mukaddes mi?
Mukaddes tüm konuşmalarımızı duymuş muydu yani?
Allah'ım yardım et! Ne yapacağım, bir daha yüzüne nasıl bakacağım ben?
Çaresizlik ve korkuyla gözlerim dolmuştu.
Telefonda birkaç hışırtı oldu.
"Ceylan?"diye çok cansız ve yıkılmış bir ses geldi kulağıma. Buraya kadardı anlaşılan. Her şeyi öğrenmişti!
"Mukaddes..."
"Doğru mu bu duyduklarım?"dedi aynı çökmüş ses.
Gözümden bir damla yaş döküldü. Eğer biraz daha konuşursam hıçkıra hıçkıra ağlayacaktım.
Oda ağlıyordu. Burnunu çekmesinden belliydi.
Benim yüzümden ağlıyordu ya kendimden hiç olmadığı kadar nefret etmiştim. O ağladıkça kendimi öldüresim geliyordu. Bu yüzden bende ağladım. Sesim çıkmasa
