"Evet o."
"Ne?"
"Müezzin olan Ahmet mi dedin ya? Bende evet o, dedim Ceylan."
"Ah!"deyip alnıma vurdum. Yine dışımdan konuşmuştum! "Ne hazırlamamı istersin peki?"
"Özel bir şey yapmana gerek yok. Birkaç patates kızartsan yeterli. Bir saate kalmaz çıkarız zaten."
"Tamam."
"Sağ ol Ceylan gözlüm. Kolay gelsin."deyip yanağımdan öptü. Herkes bana bunu diyordu. Zaten annemin dediğine göre gözlerim ceylana benzediği için adımı öyle koymuşlardı.
"Rica ederim. Ben Elayıda alıp aşağı ineyim. Hazırladığımızda sizi çağırırız."dediğimde Tan gözleriyle onaylayıp odasına gitti. Bende üstüme uygun bir şeyler almak ve Elayı çağırmak için kendi odama gittim.
***
"Valla bende bilmiyordum Ceylan. Yani Ahmet ve Tan çok farklı kişiler. Ne ara arkadaş olmuşlar, bende hiç bilmiyorum."dedi Ela salatayı ha
