I LOST AND FOUND YOU

CHAPTER 1

"Can you hold this for me, Zi?"

I asked Zirah, my friend. To hold my tumbler dahil andami kong dalang papel para ipasa sa Prof namin.

"Yeah, sure. Gusto mo sa akin nalang to forever?" She asked while kidding aside.

"Hindi ka cute," I said before I rolled my eyes.

"Aray naman!"

We've been friends since Senior High School since pareho kami ng strand na kinuha dati. Siya lang yung unang kuma-usap sa akin dahil nga transferee ako dati.

Now that we're in college ay parang kapatid ko na ang turing ko sa kanya. andyan siya palagi sa akin kahit parang itatakwil ko na siya sa ingay ng bibig niya minsan. She's really good to me and I hope ako rin sa kanya. I really cared about her kahit hindi ko madalas pinakita, pero isa siya sa mga taong ayaw kong mawala.

Actually simula noong second year kami apat na kaming mag-kakaibigan dahil may mga nakilala kaming bagong kaibigan sa labas ng School. Same apartment kami naka tira pero ibang school ang pinapasukan nila kaya mas mas lagi kaming magkakasama tuwing nasa apartment lang kami.

RU (Romualdez University) kami nag aral ni Zirah dahil andito yung course na gusto naming kunin, since both of us wants to be a CPA, someday.

That's the goal, putting CPA beside our names.

"Beh! Gusto mo isama ko nalang yung project mo kay ma'am Flores?" Sigaw ni Zirah sa labas ng classroom.

"Oh, sige pakidala nalang dahil tatapusin ko pa 'tong ppt para sa presentation. Thanks in advance, Zi!" I wink at her before I handed my project.

Sobrang sakit na ng kamay ko kaka-type para sa presentation namin kay sir Montefalco. Next week pa naman ang presentation ko pero gusto kong matapos na 'to para wala na akong iisipin. Walang prof ngayun dahil may meeting yung faculty kaya gumawa nalang ako ngayun ng ppt.

"Oh, s**t! Ang tanga-tanga naman!" I heard someone muttered behind me kaya tiningnan ko.

It's Julianna, my classmate.

"What happened?" I asked her dahil mukhang na stressed na siya.

"Yung project nakalimutan ko kasi, Sophie." Nag-aalala niyang sabi. "Aalis muna ako uuwi ako ng bahay baka makahabol pa." She added.

Bakit hindi niya dinala, 'yun dapat inuna niya dahil alam niya namang pasahan ngayun.

I continue with my works until dumating si Zirah. I stopped typing dahil papasok daw ang third subject namin. Oh, bat pa siya papasok nakisabay nalang sana siya sa ibang prof namin na 'wag nalang pumasok sayang naman.

Natapos ang last subject namin at may binigay lang si ma'am na lesson para pag-aralan dahil mag long quiz daw bukas. Since Elementary ayoko na nabibigyan ako ng 90 pababa na grades, dahil alam kong hindi ko 'yon deserve.

I study harder para ipasa lahat ng subjects. But sadly, I failed to graduate as a Valedictorian during Senior high school. I took ABM strand during SHS, but because of that one subject na nalate kong mapasa ang project ko binigyan ako ng 80 na grades. I even begged to her na kahit ano gagawin ko 'wag lang niya akong bigyan ng mababang grades.

But she didn't listen to my explanation about what happened. My dad need to admit sa hospital that morning dahil sa sakit niya but that's not enough reason daw para hindi ko mapasa sa deadline 'yung project ko. I always excel sa subject niya during recitation, quizzes, and exams. Pero sa tang-inang project na 'yun ang dahilan para bumagsak ako.

Kaya ngayong college ako kapag may project lagi kong dala-dala dahil ayokong maulit 'yung nangyari. Now I need to graduate with flying colors.

"Zi, pupunta tayung BIU mamaya?" B. I. University isa sa sikat na University dito where my other friends studied.

"Yup! I texted them already."

Walking distance lang ang BIU sa RU kaya hindi na namin kailangan pang sumakay. Faye and Kirsten are taking Architecture here in BIU at lagi kami dito pupunta dahil andito rin ang crush ni Zirah na basketball player.

Pagdating namin sa BIU ay madaming tao sa labas dahil nga uwian na ngayun. Pumasok kami sa loob kahit na naka uniforme , pwede naman daw pumasok kahit ibang school uniform yung suot namin.

Nang makapasok kami ramdam ko agad ang sariwang hangin dahil sa dami ng puno dito, malaki ang paaralan nila kaya humanap kami ng bench at umupo para hintayin sila.

"Ang tagal naman nagugutom na ako!" Sabi ni Zirah habang nagtitipa sa cellphone niya.

"Let's buy food nalang dito kung pwede, hindi pa yata sila tapos." I search my bag for my wallet dahil bibili ako ng makakain.

Habang hinahanap ko ang wallet ko siniko ako ni Zirah kaya napatigil ako. "Ano?"

"Tumingin ka," mahina niyang sambit kaya nagtataka ako.

"Ano ba 'yun, Zi?"

"Tingnan mo sino yung naglalakad papuntang cafeteria, 'yung tatlong lalaki..."

Agad ko namang tiningnan kung sino akala ko naman andyan na sila Faye at Kirsten. "Sino ba dyan?" Saad ko dahil sa dami namang pumuntang tao sa cafeteria hindi ko alam sinong tinuturo niya. Iisa lang naman ang suot nilang uniforme.

"Sila Chad at kino, tingnan mo!" Sa sobrang lakas ng boses niya pinagtitinginan na kami ng ibang studyante dito.

"Oh, Kino at Chad? nakita ko na tanga sila lang pala ano 'yan, artista?" I continue searching for my wallet pero wala talaga hindi ko mahanap, baka naiwan ko sa Apartment pero sure naman ako nadala ko.

"Alam mo ba pag naglaro sila tinitilian 'yan ng mga babae tapos ikaw wala lang? Hanga na talaga ako sa pagka studios mo girl lumandi ka naman." Sagot naman niya sa sinabi ko pero hindi ko nalang pinatulan pa dahil hinanap ko 'yung wallet ko.

Sino ba ang hindi sila kilala isa sila sa mahusay na varsity players dito sa university, ngayon ko lang din sila nakita sa personal dahil ngayon lang din kami naka punta dito.

"Nawawala 'yung wallet ko," Sambit ko sa kanya noong hindi ko talaga mahanap yung wallet ko.

"Saan mo ba nilagay? baka naiwan mo sa apartment, libre nalang kita mamaya bayaran mo pag-uwi." Kinuha niya ang walllet niya sa bag at binigyan ako ng two hundred pesos.

"Tara bili na tayo, may tinapos pa daw silang gawain." Hindi nagdalawang isip na sumunod ako sa kanya bitbit ang bag at laptop ko dahil nagugutom na ako.

Attention, Studens! A green wallet has been found around the school. If you've lost your wallet please go to the Engineering Department, Class A. And ask the Class President about the item. Thank you!

Isang malakas na speaker ang narinig namin habang patungo kami sa Canteen.

Shocks 'yung wallet ko 'yun green ang kulay no'n at alam ko nadala ko talaga 'yun baka nahulog kanina. Tinawagan ko si Kirsten about it para tanungin kong saan ang Engineering department, bakit ba kasi doon pa kailangan kunin kung may lost and found office naman.

"Saan ang Engineering department Faye samahan niyo ako please," pag-mamakaawa ko sa kanila dahil kailangan ko ang wallet na 'yun dahil regalo yun sa akin ng Lola ko.

"Sa kabilang building. What class ba?"

"Class A daw." Sagot ko naman kay Kirsten habang naglalakad kami papunta sa Engineering building.

Kirsten asked about it sa class president pero sinabi ng president na yung wallet ko andun kay Ramirez, 'yung nakakita ng wallet ko. Sinamahan niya kami kung asan si Ramirez pero nagulat ako ng si Kino pala ang Ramirez na sinasabi niya.

"Ramirez! 'yung wallet na nakita mo asan na andito na ang may-ari." Her voice are loud enough para marinig ng lalaki habang andito kami sa cafeteria.

He look at her before looking at me. He looks so neat in his uniform, He looks so handsome pala kapag malapitan. His hazel brown eyes, pointed nose, and the kissable red lips are so attractive.

It wasn't Kino that I am expecting.