I LOST AND FOUND YOU

CHAPTER 23

Agad siyang sumunod sa akin sa kusina na tahimik lang bago kami naupo sa mesa. Pagkatapos nun ay kumain kaming apat habang nag kwe-kwentohan ng kahit ano-anong kwento. Maliit lang ang celebration pero para sa akin ay walang makaka tumbas sa kasiyahan na nararamdaman ko ngayon.

Kahit hindi man kompleto ang pamilya ko ay pakiramdam ko kompleto ako ngayon, dahil sa saya.

Niyaya niya ako na manonood daw kami ng Cinema kaya pumayag kaagad ako dahil gusto ko din naman siyang makasama ngayon. Pumunta kami ng mall ng mga one o'clock na ng hapon pagkatapos kumain sa bahay. Nang dumating kami doon ay halos walang tao kaya maraming bakanteng upuan. We watched F.R.I.E.N.D.S movie at pagkatapos ng palabas ay nakalabas kami ng mga alas 3 na ng hapon, kaya dumeresto kami sa arcade games para mag laro.

I really enjoyed being with him, hindi nawala ang kulitan namin habang nanood ng Cinema at kahit sa pag lalaro namin ay tuwang-tuwa ako. Pumunta kami ng parking lot na halos madilim na dahil nag lilibot pa kami sa loob ng mall para kumain din. Nang nasa loob na kami ng sasakyan ay may inabot siyang paper bag sa akin, hindi ko na sana tatanggapin dahil andami na niyang binigay sa akin pero ako kahit isa ay wala pa.

"This is for you, happy birthday and happy one month to us, love."

"Ano 'to," binuksan ko ang maliit na paper bag at nakita ko ang laman nun ay maliit na kahon. "Sorry, I didn't prepare anything for you. Bawi nalang ako next time."

"It's fine, I didn't ask for return, Phia." hinawakan niya ang kamay ko bago siya iyon dinala sa mga labi niya.

Binuksan ko ang maliit na box at nakita kong isang silver infinity necklace na may heart shaped sa gitna. Mamahalin ito dahil sa kahon pa lang ay pang mayaman na. Alam ko naman na afford niya ang mga bagay na 'yun pero nahihiya ako dahil wala akong mabigay sa kanya, nag titipid ako dahil 'yong ate ko lang naman ang nagbibigay ng allowance sa akin at kahit pa man sobra ay tinatago ko ito para dagdag bayad sa tuition ko, dahil siya din ang bumibili ng mga gamot ni daddy para sa sakit niya.

"It's too expensive, I don't know if I can wear this." Tumingin ako sa kanya na nakatingin lang din siya sa akin habang pinanood ako na nag bubukas sa regalo niya. "Baka mawala ko."

"Not really, don't worry. Give it to me, let me do it for you." inabot niya ang box at kinuha ang kwentas bago ako tumalikod sa kanya at inayos ang buhok ko. "Harap ka gusto kong makita." pagkatapos niyang masuot iyon sa akin ay agad akong humarap.

I touched the necklace before I fix my hair and face him. I think it looks so good on me dahil maputi ang balat ko. "What do you think?" I asked him.

Tiningnan lang niya ang kwentas sa dibdib ko at walang sinabi, pinasadahan niya ng tingin ang dibdib ko kaya tumingin ako doon, bahagyang nakababa ang damit ko at kita ko na nakasilip na ang ibabaaw ng dibdib ko kaya dali-dali ko itong inayos.

"Sorry, I didn't notice." Umayos ako ng upo at nag panggap na walang nangyari.

"You look so good on it." He commented.

Anong look so good, sa kwentas ba o sa dibdib ko na nakasilip. "What do you mean?"

"You look so good on your necklace that I gave, what I mean." He sounds so defensive.

I can feel the atmosphere being hot, kahit pa man ay nakabukas ang AC niya sa sasakyan. "Thank you for this, I really appreciate it. Nagustuhan ko, thank you, love."

"You're welcome, my love basta ikaw. Can you give me a kiss?" He suddenly asked.

Agad kong linapit ang mukha ko sa kanya para mahalikan siya, pero nang nagkalapit na ang mga labi namin ay hindi niya na ako pinakawalan pa.

Hinawakan niya ang mukha ko habang hinahalikan ay nanatili lang ako sa upuan ko. We didn't change our positions at nag patuloy lang siya sa ginagawa niya.

We shared the kissed passionately before he ask me to open my mouth, he enter his tongue inside my mouth and explore every corner of my mouth. I almost lossing my breath when he bit my lower lips, that made me giggled.

Did I really doing this with him?

This is new to me, pero dinala niya ako. His hand traveled on my back before he stop kissing me. "We should stop."

Agad akong umayos ng upo habang pinakiramdaman ang lakas ng t***k ng puso ko dahil sa nangyari. Inayos ko ang buhok ko before I fasten my seatbelt bago niya pinaandar ang sasakyan.

Tahimik kami buong byahe at walang nagsasalita sa nangyari, nahihiya akong kuma usap sa kanya sa nangyari dahil ito ang unang beses na nangyari sa akin ito.

Nang makarating kami sa bahay ay agad kong binuksan ang pinto. Hindi ko na hinintay na bumaba siya para pag buksan ako gaya ng lagi niyang ginagawa. Lumabas ako doon dala ang maliit na paper bag na pinag lagyan ng necklace na binigay niya sa akin kanina.

Sabay kaming naka labas ng sasakyan at nang nakita ko siya ay agad akong tumalikod at pumasok sa gate. Narinig ko ang mahina niyang tawa kaya mas lalo akong nahiya.

Pumasok ako sa kwarto ko at nang tiningnan ko ang sarili ko sa salamin ay para na akong kamatis sa sobrang pula. Nag bihis ako ng damit at nang lumabas ako ay naka ayos na ang itsura ko kaya pumunta ako ng sala kung saan andun sila Lola.

Bukas pa ang byahe namin pero nag impake na ako ng mga damit ko para sa pag balik. Pagkatapos naming kumain ay lumabas kami sa garden ni Lola at tanging ang maliliit na ilaw lang ang nag sisilbing liwanag doon.

Umupo ako sa maliit na upuan kaya tumabi siya sa akin, I rested my head again on his shoulder gaya ng nakasanayan naming position before he hold my hand and give it a kiss.

"May tanong ako sa'yo," mahina kong sabi.

"Hmmm... ano 'yon?

"Anong first impression mo sa akin noong nakita mo ako dati?"

Gusto kong malaman kung anong datingan ko sa kanya, dati noong unang nag kita kami. Kasi unang tingin ko sa kanya ay suplado dahil akala ko kasi siya 'yung batang Kino na nakita ko dati sa bahay.

Tahimik lang siyang pinag lalaruan ang kamay ko na walang sinabi, hinihintay ko lang na mag sasalita siya kaya pumikit ako para ramdamin ang amoy niya sa balikat. He smell so good.

"The first time I saw you... you're very...uhmm, I think you look like a kind person, and I feel like you're very obedient to your parents."

"What? ganun ang tingin mo sa akin dati? Sinungitan nga kita nun e..." Tumawa ako.

"Hindi naman ako nga 'yung masungit, ikaw lagi kang naka ngiti sa akin, you want me to be friends with your dolls at kahit ayaw ko ay pina pakilala mo ako."

Agad ko siyang tiningnan nang marinig ko ang sinabi niya sa akin. I knew it, I knew it. He's that kid! Gulat na tumitingin ako sa kanya na walang sinasabi nang mag tama ang mga mata namin ay umawang ang bibig ko nang makita ko siyang ngumiti.

"We did met before, my Phia you remember?" Hinawakan niya ang mukha ko na humarap siya sa akin.

Wala akong ma sabi sa kanya kundi nagka tinginan lang kami pareho. Yumuko siya para mabigyan ako ng halik sa noo at pagkatapos ay pinatakan niya ng halik ang ilong ko papunta sa labi ko. I closed my eyes to feel his kisses bago ko ipinulupot ang braso ko sa leeg para yakapin siya.

"We meet again, I found you, finally." Mahina kong bulong sa kanya habang naka yakap ako sa leeg niya.

Hindi ko inalis ang pagka yakap ko sa kanya, siya naman ay sinusuklay lang ang buhok ko na walang sinasabi. Bumitaw ako sa kanya sa pagka yakap at humarap sa mukha niya. Tiningnan ko ang mga mata niya na walang sinasabi at tanging ang mga mata lang namin ang nag uusap.

"Ikaw nga 'yon. Hindi ako nag-kakamali." Nag salita ako pagkatapos kong titigan ang mukha niya.

"I love you." He said.

Sa oras na 'yon ay mas lalo ko siyang mas minahal, knowing na nagka kilala na pala kami noon. Ngayon na nakita ko na siya natupad na ang mga kahilingan ko tuwing birthday na makita ko ulit siya. Paano niya kaya nalaman na ako 'yon? Hindi ba niya din ako nakalimutan kahit na isang beses lang kaming mag kita dahil ako ganun din, hindi ko siya nakalimutan kahit nag bago ang mukha namin ay na kikilala ko parin siya sa paraan ng pag titig sa mata niya.

Akala ko hunihuni ko lang ang mga iyon, na sa oras na ngumiti siya ay nakikita ko ang batang nakilala ko dati sa bahay. Pero totoo ang mga iyon, hindi 'yun sa isip lang dahil siya talaga ang batang 'yon.

Nahanap na rin kita.