“Boss, nandito si Miss Rachell.”
Napaangat ng mukha si Lorenzo at tumingin sa pinto kung saan nakangiti si Rachell habang may dalang paper bag ng donut.
He smiled amidst the tiredness on his face and body. Tumayo siya at nilapitan ito bago hinalikan sa labi.
“I miss you. Why didn’t you answer my call?” nagtatampong tanong ni Rachell ngunit may kakaib dito. Her eyes were cold. Hindi niya nito hinalikan pabalik ang binata.
“I’m sorry. I’m really busy at the moment,” mahinang sagot ni Lorenzo at hinagkan ang nobya. Kitang-kita ni Rachell ang pagod nito sa mata at bigla s’yang naawa.
Pero bakit ito napagod ng husto? Kanino ito napapagod? She pursed her lips and push him slightly.
“You’re exhausted. Maupo ka muna. Saan ka ba natutulog?”
“Dito sa office.” Ito ang totoo. Dito na natutulog
