LD2: XVII
TORRENCE’S POV
Dumating kami sa museum na sinasabi nya at sobrang nagulat ako. Hindi ko inaasahan na ang museum na pupuntahan namin ay ang museum kung saan naging kami. Nakatulala ako habang pinagmamasdan ko ang buong museum ng biglang may kumatok mula sa labas. “Ano tutunganga ka na lang dyan buong maghapon?”
Tss! Panira talaga ng moment ‘tong lalaking ‘to. Hindi man lang ako pinagbuksan ng pinto. Nauna syang maglakad sa loob habang tinitingnan ko ang paligid, ang pwesto nya kung saan ko sya nakita sa ulanan. Napangiti ako na parang gusto ko ring mapaiyak. Bakit kaya inaalala ko pa rin yung nakaraan?
“Hoy! Ano?!” sigaw ni Rence.
“Nandyan na nga!” sumunod ako sa kanya at pumasok kami sa loob. Hindi ko maiwasang tingnan ang pwesto kung saan kami nakulong at nag
