Hayatım normal değil diyorum da inanmıyorsunuz.. Bir anda kendimi olayların içinde bulmuştum. Olaylar nasıl ani geliştiyse çözümü de öyle oldu. Sanki babam Pars'a düşman gibi davranmamış gibi birlikte karşıma geçip 'Artık bir sorun yok, normal hayatına dönebilirsin.' demişlerdi. Ne değişti, yada ne yaptılar inan bilmiyorum. Ama normale döneceğim için mutluydum. Umarım babam da normale döner. Aslın da Pars'ın alt katımızda olması ne yalan söyleyim hoşuma gitmişti. Ama artık olmayacaktı. Babam laf arasında "Sen de git artık evine" demişti. Annem zaten gitmişti, ama Ege buradaydı. Pars'da dünden razıymış gibi hemen kabul etmişti. İnsan biraz daha durayım, tam emin olalım falan der. Ama yok anında kabul etti. Aslın da bende olsam ben de gitmek isterdim. Sonuçta onun yaşadığı evi, pardon evleri
