Kanepede saatlerce öyle Pars'ın bıraktığı gibi kaldım. Bu durumda yapacak bir şey olmadığı için Serkan'ın engelini kaldırdım önce. Engeli kaldırmamla mesajlar üst, üste gelmeye başladı. İki senedir birlikteyiz ama iki seneyi toplasan bu kadar mesaj atmamıştır herhalde. Sanki bir birinin aynısı olan mesajları okumaktan sıkıldım resmen. Beni değilde telefonu açan kişiyi merak etmiş beyefendi. Zaten beni merak etse şaşardım. Daha fazla uzatmamak için aradım. Ama bilin bakalım ne oldu? Açmadı tabiki de, her zamanki gibi. Serkan'ı boşverip annemi aradım. Bir şekilde söylemem gerekiyordu kaza yaptığımı.
"Annecim, bitanem nasılsın?"
"Şirin yine ne yaptın, çabuk söyle" anneme bak ya nasılsın diye soruyoruz, ne yaptın diyor. Duyanda sürekli vukuatım var sanar.
"Şeyy annecim bende iyiyim.. ama kü
