The Btch Meets the Badboy

Chapter Seven

Seven

Laine's POV

Hindi ko alam kung makikinig ba sakin ang lalaki na'yun. Pero habang naglalakad ako patungo sa room ay umaasa ako na sana, sana ay makinig siya at sumunod siya sa usapan. Para hindi na ako mahirapan.

Hindi ko rin talaga alam kung bakit ko nga ba sinusunod ang iniutos sa'kin ng magaling kong ina-inahan na kahit kailan ay hindi naman naging tunay na ina. Pero heto ako't lihim na umaasa na sana ay makinig ang lalaking kaniyang tinuran sa akin na dapat daw ay makapagtapos ng pag-aaral.

Sa kabilang banda, hindi rin maalis sa akin ang pag-aalinlangan at ang pagdududa. Ano nga ba ang tunay na rason kung bakit ang magaling na dean, ay humantong sa ganitong klaseng tactics or option para lang masunod ang kaniyang nais? Ano nga ba ang tunay na dahilan? Bakit parang mahalaga sa kaniya na makapagtapos ang dakilang badboy ng school na'to? It's not like naging ganyan yang isa na'yan na sarili niyang kadugo, or should I say 'anak'.

"Hey," Napabalik ako sa realidad nang may biglang nagsalita at doon ko lang din napagtanto na nasa pinakadulo na pala ako ng corridor. Shocks. Hindi ko na pala namalayan mula kanina kung saan na ako dinadala ng aking mga paa. Lumagpas na pala ako sa classroom at pambihira, nasa harap ko na naman ngayon ang SSG president ng school. Si Draight Rim Gonzaga.

"Yes, have you missed me?" I smirked at him, but instead of a response, he simply smirked back, his expression filled with an enigmatic mix of amusement and indifference.

"Ang arte mo veve Draight ha, by the way, bakit ka nandito sa harap ko? Why o why my lovely lullaby?" Taas noo kong sabi sa kaniya na may malawak pa na ngiti sa labi. Hindi pa siya nagsasalita ng may napagtanto ako kaya biglang nanlaki yung mata ko at kaagad na muling nagsalita.

"Oh, oh. No, no." Sabay shake ko pa ng index finger ko sa harap ng mukha niya. "Don't you ever tell me na ipapakulong mo na naman ako sa detention. No, no, no." Tsaka ako sunod-sunod na umiiling habang winawagayway ang aking kamay.

"I guess," nagkibikit balikat pa ito. "Anyway, the dean just asked me to inquire about the task she assigned to you. I don't have all the details, but you can provide her with an update in her office." Simpleng sabi lang nito saka siya tumalikod at nagsimulang maglakad sa kabilang direksyon. Ehh? Ano daw?

Hindi pa siya nakakalayo ng bigla siyang huminto sa paglalakad, "And, by the way, Miss Ellaine Salazar, your 'pets' are probably missing you right now. Would you like to visit them?" He smiled, yung ngiti niya na mapang-asar. Kaya napataas ako ng kilay.

"And what exactly do you mean by that, Mister President?" I asked, saying the words in a sarcastic tone. I know exactly what he means, he's mocking me, and he's particullarly referring to the insects, mosquitoes and rats inside the detention room. Gosh. I totally hate him but at the same time he's really attractive. Ang lakas kasi talaga ng s*x appeal ng presidenteng 'to.

"Nothing." sagot niya lang na may nakakainis na ngisi sa kaniyang labi, bago tuluyang naglakad palayo sa'kin.

"Grr!" napabulalas ko nalang at naglakad narin ako pabalik sa classroom dahil lumampas na ako kanina. Medyo lutang ako kanina e, kaya hindi ko namalayang lumampas na pala ako ng classroom ko. Habang naglalakad pabalik sa classroom ay hindi ko maalis sa aking isipan ang napakagwapong ngisi ni Draight. Aaminin ko naatract talaga ako sa kaniya ng medyo slight. Ahihi, ampogi kasi mga vhie. Parang masarap siya, masarap gawing display boyfriend. Sheesh. Talandi ko talaga.

"Baliw ka talaga Laine, kahit kailan!" napasabi ko nalang sa sarili ko upang mabura sa isip ko yung tungkol sa pagnanasa ko kay Draight. Feistyyyy.

Papasok na sana ako sa room nang may biglang humila sa wrist ko, kaagad na kumunot ang noo ko sa inis. Guess who? It's him. The badboy. Haluh siya, balak pa ata akong solohin, umagang-umaga eh. Mula sa pagkakakunot ng aking noo ay ngumiti ako ng peke. I have to avoid making him mad. I don't want to end up in the hospital again. At the same time, I need to keep him under control so that my useless mother won't bother me again.

"Yes, boyfie? Need anything?" malandi kong tanong pero hindi ako nito sinagot sa halip ay hinihila lang ako papunta sa kung saan.

"Hoy teka! May pasok pa ako." pagrereklamo ko pa sa isang nilalang na'to but he deafened me. Ang useless naman ng tainga ng badboy na ito, sayang, ang gwapo pa naman sana, kaso bingi lang. Napairap nalang ako sa hangin at pa-simpleng nilabasan siya ng dila habang hindi siya nakatingin. Seryoso lang itong nakatingin sa kaniyang dinadaanan habang nakakunot ang kaniyang noo.

Sheesh, ang hot din ng isang 'to. Inobserbahan kong mabuti ang mukha niya. Mula sa kaniyang hanggang balikat na mga buhok na umaagos sa hangin sa bawat hakbang na ginagawa ng mga paa namin. Papunta sa kaniyang magkasalubong na kilay at sa kaniyang mga matang katamtaman lang ang laki at liit na seryosong nakatingin sa daan. Hanggang sa mapatingin ako sa matapos niyang ilong na may maliit na nunal, at napadpad ang tingin ko sa kaniyang nakakatakam na mga labi. Natikman ko na yan, sheesh, and it was really tasty. Halikan ko kaya ulit ang isang 'to? Aysheesh, bawal yun, masusuntok na naman ang magunthe kong face.

But anyways, patuloy niya parin akong hindi pinansin at hinihila niya ako papasok sa... The library?? Wow. Throughout my life of privilege and indulgence, this is the first time I've stepped foot into a library. It's a stark contrast to the glamorous world I'm accustomed to. The scent of old books and the hushed whispers of knowledge surround me, creating an atmosphere that feels both unfamiliar and intriguing. As I enter, I can't help but feel a sense of confinement within these walls, as if I'm enclosed in a space that restricts my freedom. It's suffocating, not because of financial constraints, but due to the weight of expectations and the unfamiliarity of intellectual pursuits. Despite my wealth, books have never held much allure for me. My interests lie elsewhere, in the world of luxury and excitement. The shelves are filled with countless volumes, a testament to the vastness of human knowledge, but they remain distant and unfamiliar territory. While I may not lack the funds to acquire books, the library represents a realm that I have yet to explore and understand fully.

Umupo kami sa may dulo kung saan may nakaupo doon na babaeng abalang-abala sa pagsusulat at pagbabasa ng libro. Gosh! I've never read a book in my whole life!! Sa wari ko ay napaka-boring ng life ng mga nerds.

After observing her, I struggle to fathom myself finding any appeal in reading the first page of a book. Books have never held any allure for me; in fact, the very idea of reading feels uninteresting and unappealing. My days have been filled with other pursuits, indulging in the excitement of life and the pleasures it offers. As I watch her engrossed in her reading, I can't help but feel disconnected from this world she finds so captivating. The library stands as a stark reminder of a passion I've never shared and never desired to explore. While she immerses herself in the pages, I remain unaffected by their pull. It's a stark contrast, and one that reminds me that everyone finds joy and fulfillment in different ways. Perhaps, in this moment, I am simply meant to appreciate the diversity of interests and find my own path to happiness outside the realm of books.

Hindi din nagtagal ang pag-oobserba ko sa kaniya ng mapagtanto ko at ng mapansin ko na siya pala yung babaeng tinawag ako ng P*ta. Mula sa paghanga ay napalitan ng pagka-inis ang emosyong nararamdaman ko para sa babaeng ito. Ang lakas ng loob nitong tawagin ako ng gano'n. Psh. Ang lakas naman atang magmalinis. Actually, hindi ko rin alam kung bakit ha, pero ramdam ko at naaamoy ko talaga na isa siyang malansang isda. Dahil nabadtrip ako sa pagmumukha ng higad na ito ay nag-akma akong tumayo mula sa pagkakaupo sa kaharap ng inuupuan ni Miss Higad, ngunit nabalik din kaagad sa pagkakaupo nang hilaain ako ni Yzece. Napairap lang ako ng mapaupo ako sa lap niya. May naramdaman pa akong kakaibang tumutusok sa pwet ko sheesh.

"Gago ka. Halatang-halata ka." Bulong ko sa kaniya. Nakita ko siyang ngumisi kaya napairap na lang ulit ako. Hindi ko tuloy inakala or naihanda ang sarili ko sa sunod niyang ginawa. Halos lumuwa na yung mata ko sa labis na pagkagulat.

He's kissing me torridly. May pakagat-kagat pa siya sa ibabang labi ko but I didn't let him in. Hindi kasi naproseso ng utak ko yung ginagawa niya. Sobra akong nagulat kaya sobra ring lakas ng kabog ng dibdib ko. Kaagad kong naramdaman ang libo-libong boltahe na dumaloy sa buo kong katawan ng maramdaman ko ang mainit niyang palad na dumampi sa balat ko sa likod, marahan niyang hinaplos ito at mas inilapit pa ako sa kaniya at mas lumalim ang kaniyang mga halik. The moment na magre-respond na sana ako sa halik niya ay may bigla nalang kumalabog sa likod ko. Kaya mabilis ko siyang naitulak at mabilis akong tumayo. Kaagad kong napansin ang babaeng higad na pinupulot ang mga libro niya na nahulog niya pa ata dahil sa gulat nang makita kaming dalawa ni Yzece na naghahalikan sa harap niya at mabilisang tumakbo palabas ng library.

"The heck! This is not a motel!! Wala ba kayong kahihiyan??!" Sigaw ng Dean ngunit nagulat siya ng makita ako. Hindi niya ata ini-expect na ako yung babaeng nakikipaghalikan dito. Pero imbes na matakot ay ngumisi lang ako sa harap niya. Nagpalipat-lipat ng tingin si dean sa akin at kay Yzece. Hindi ko rin nakikita ang reaksyon ni Yzece pagkat nakatingin lang ako kay Dean ng nakangisi, at nagtaas pa ako ng kilay upang mainis pa siya lalo.

"Oh? So are we supposed to do it in your office, Dean?" Ngising-aso kong tanong sabay walk-out. I just can't stand to see her face! Nakakabadtrip ang nakakadiri niyang pagmumukha!

Hindi na ako lumingon pang muli at nagpatuloy lang sa paglalakad papunta sa direksyon ng classroom ko. Pumasok tuloy ako sa room ng nakabusangot ang mukha. Napagalitan pa ako dahil sa na-late akong pumasok. Psh!

\\©Afterclass©\\

Niligpit ko na kaagad ang mga gamit ko at lalabas na sana ng room ng may biglang pumasok at tinawag ako. Paglingon ko ay si Draight lang pala. Ano na naman kaya ang kailangan nito?

"Yes, veve Draight?" Malandi kong sabi sabay kagat labi.

"I've heard about the bitchy stuff you did at the library." Halata sa kaniyang boses ang galit kaya napabuntong hininga nalang ako at umirap. Shocks. Minalas na naman ako ngayong araw na'to.

"Okay. Pupunta na akong detention." Walang gana kong sabi at aalis na sana ng may idinugtong pa siya.

"I already gave you a warning, Miss Ellaine Salazar. But it seems like you didn't want to listen. So instead of reuniting with your friends in the detention room, I am giving you a fresh new punishment. So as your NEW PUNISHMENT... You need to clean the comfort room at the SSG office." Sabi niya lang saka siya umalis. The f**k?

"Hoy teka lang!" sigaw ko pa pero hindi na ako ulit nito nilingon kaya napasabunot nalang ako sa sarili kong buhok dahil sa inis. I had to persuade him to change his mind. I do not wish to clean the comfort rooms. Like iwww.

So I had no choice kundi ang puntahan siya sa kaniyang office. Grrrr... Never in my life na nakapaglinis ako ng CR. Kaya I need to convince him na wag niya ipagawa sakin yun. Like eww. It's supper dirty kaya. Kadiri!

/////////////////////

"Draight! Please naman oh~ Wag naman ganito... Huhuhuhu... I don't want to clean the comfort room.. Waaaa~" parang bata kong pagmamaktol sa kaniya. Ito ako ngayon at nagmamaka-awa kay Draight, habang siya? Busy sa pagbabasa ng libro at kanina pa ako hindi pinapansin.

"Draight? Draight naman! Mamamatay ako kapag ipapalinis mo sakin ang CR. Huhuhuhu." No response.

"Draight tulungan moko. Nahihirapan akong huminga... Draight! Draight, heeelp!!" Deadma again. sheesh.

Nang hindi pa rin niya ako pinansin ay tumayo na ako mula sa pagkakaluhod at inayos ang suot kong damit. Halos lumuwa na itong dede ko dahil kanina ko pa binababa ang blouse ko upang makita niya lang ang cleavage ko. Pero takte. Hindi talaga tumatalab ang sexy-powers ko sa kaniya at wala man lang akong epekto sa kaniya. Nakakainis.

"Draight." Pagtawag ko sa kaniya pero hindi niya pa rin ako pinansin.

"Draight, mahal kita." Pagkasabi ko no'n ay bigla siyang napatingin sa akin. Hindi ko mabasa ang expression na nakikita ko mukha niya kaya nginitian ko nalang siya dahil sa wakas, naagaw ko narin ang attensyon niya.

"Sa wakas! Nakuha ko rin ang atensyon m-----" hindi ko na naipagpatuloy ang sasabihin ko ng bigla niya akong hinalikan sa labi. Like sheeeet... First time niyang ginawa ito sakin.

"Draight. Ito na ang mga...." Kaagad kaming natigil ni Draight at parehos na napatingin sa babaeng biglang pumasok... Yung babaeng tinawag akong P*ta.

Gulat na gulat ang reaksyon na makikita sa mukha niya habang may niyayakap siyang mga papers, palipat-lipat siyang nakatingin sa'min ni Draight at hindi nagtagal ay bigla nalang siyang tumakbo palabas. Ewan, kung saan pupunta.

"Who is she anyway??" mataray kong tanong kay Draight.

"That's Sheena Montejos. The SSG secretary." simpleng sagot niya lang sa tanong ko na parang walang nangyaring halikan sa'min kanina. And I think it's time for me to escape na mga veve. Ayaw ko kasi talagang maglinis ng toilet. Yuck ew ew. Eeeeewwww...

Mabilis akong tumakbo palabas ng office niya ng walang lingon-lingon kahit naririnig ko pa ang pagsigaw niya. Hahahaha. Bahala ka diyan.

\\

Nang makarating ako sa condo unit ko ay nakita ko si Yzece na nakasandal sa pader nang nakayuko habang nakapamulsa ang isang kamay. Ang cool niya mga veve.. Nakaka heart heart. Para siyang model ng bench, sheesh. Hindi ko rin talaga maipagkakaila na malakas din ang s*x-appeal ng lalaking ito. Kung papipiliin ako sa dalawa, between him and Draight? Tiyak, both ang isasagot ko. I'm a b***h remember? More men, more fun.

Naglalakad ako papalapit sa kinaroroonan niya at kaagad niya namang napansin ang presensiya ko kaya napaangat siya ng tingin sa akin.

"Oh~ veve voy~ Namiss mo ako kaagad 'no?" nakangiti ko pang sabi sa kaniya. Akmang hahalikan ko na siya sa pisnge niya, nang hinawakan niya ako sa magkabilang balikat.

"Nakakadiri ka." yan ang unang salitang lumabas sa bibig niya. Mula pa kaninang umaga ng hinila niya ako papunta sa library ay walang salitang lumabas sa bibig niya instead ay hinalikan pa ako nito sa harap ng babaeng higad na iyon, tapos ngayon, ito pa ang unang salita na maririnig ko mula diyan sa labi niyang yan?

Aray! Sakit non ah! Ano ako? Virus?? Germs?? Kumunot ang noo ko.

"Aray ko veve voy ah. Nakaka-hurt ka naman ng feelings."

"You're a slut. You're just like your mother." simpleng sabi niya saka siya naglakad palayo. May biglang tumulong mainit na likido sa aking pisnge.

How does he know about my mother??