"HULING SAYAW"

HULING SAYAW

Habang busy ako sa pagtitig sa kanya hindi kona na basa ang librong aking kinuha

At biglang dahan dahang gumising si aiko...

Ako'y nataranta at gusto ko sanang magtago para hindi niya ako makita kaso yon na nga nakagising na....ano pabang magagawa ko hayyssttt.......

Aiko: kakeru?...(gulat niyang sabi)

Kakeru: a-ahh hi...( hindi ko alam ang sasabihin ko kaya hi lang ang nasabi ko )

Aiko: kanina kapaba dito?

Kakeru: ahh hindi kakadating ko palang dito....kasi sabi ni nazumi dito karaw nakaupo kaya dito narin ako upo kasi baka gusto mo ng kasama kaso nakita ko na tulog ka....kaya hindi nalang kita ginising...(sabi ko sabay iwas tingin sa kanya)

Aiko: ahh ganon bah....ahmmm ano bang libro ang binabasa mo? (sabay tingin sa libro na hinahawakan ko)

Kakeru: A-ahh ito? The true confession of charlotte doyle..

Aiko: mabuti naman nahanap moyan! Kanina kopa kasi yan hinahanap.....sabi kasi ng mga classmates ko na maganda raw yang basahin kaso ikaw ang nakahanap...

Kakeru: hinahanap mopala toh?..ahh sige ikaw nalang muna ang magbasa...

Hindi ko alam na mahilig din pala siyang magbasa ng adventure book....

Bigla siyang napatayo at sumagot na....

Aiko: totoo?

Napatayo rin ako at sinabing..

Kakeru: oo ikaw na muna (sabay bigay sa kanya ang libro)

Aiko: salamat kakeru! (kinuha niya ang libro sa kamay ko at bigla niya akong niyakap)

Nagulat ako sa mga oras nayon...hindi ko alam ang gagawin ko at nagsimula nading mamula ang pisngi ko...

Aiko: salamat talaga

Pahabol niyang sabi habang niyayakap niya ako....at dahan dahan koding nilapat ang kamay ko at sinimulan kodin siyang yakapin....

Ito ang araw na hinding hindi ko makakalimutan sa buhay ko ang mayakap ang babaeng gusto ko...

Sabay nadin kami ni aiko na umuwi at bumili sa store ng makakain....

Ginabihan kaming dalawa sapag-uwi sa aming mga bahay dahil sa aming masayang pagkukwentuhan sa daan.