Chapter 1
1937 Words
Warning 18+⚠️ ⚠️
______________________________________
Napahinto naman ako sa ginagawa ko dahil sa pagkain na binaba sa lamesa ko. Kaya naman mabilis akong tiningala ako. At bumungad sa'kin si Jerome, he looked so intense. Hindi din siya makapakali. Kaya naman umayos ako ng umupo para tinuon ang pansin sa kanya.
"G-good morning, Miah." he was stuttered. Kaya naman ngitian ko naman ito— dahil mukha na siyang mahihimatay sa kaba.
"Good morning, Jerome. Para saan ito?" tanong ko rito. Akala ko pagkain lang dala nito pero may drinks din pala.
Naging bahagyang aligaga naman ito dahil sa tanong ko. "K-kasi—"
Hindi niya magawang naituloy dahil mauubusan na ata siya ng hangin dahil sa kaba. Bahagya akong natawa sa reaksyon nita. Bahagya itong napatitig sa'kin.
"Just chill.." pagpapakalma ko rito. Napaawang naman naglabi nito, at mukhang may gusto siyang sabihin pero hindi niya tinuloy.
I'm just looking at him straight. Pero siya naging malikot ang mata niyo. Narinig ko pa ang isang mabigat nitong paghinga.
I didn't intimidate him. Masyado siyang kabado— hindi ko naman siya ipapahiya or what.
Napakamot naman ito sa batok niya. "P-pasensya ka na. Kinakabahan ako tuwing kaharap kita." nahihiyang saad nito sa'kin. Sabay yuko nito.
Napakunot naman ako ng noo dahil sa sinabi niya.
"Bakit naman?" sabi ko rito.
"Kasi— ang ganda mo." dahan dahan niyang inangat ang tingin, at buong lakas na sinabi sa'kin saloobin niya. Pero biglang itong yumuko at pansin ko ang pamumula ng pisngi nito.
I find myself chuckles. Kasi tuwing magbibigay siya ng pagkain sa'kin, sobrang namumula siya at parang mahihimatay sa kaba.
Yes, he was always bring me food every morning. Gustuhin ko man tumanggi nahihiya naman ako dahil sayang naman ang effort niya kaya hinahayaan ko na lang. Pero sa totoo lang hindi lang naman siya iyong ganito.
May ibang lalaking employee pa dito na nagbibigay ng pagkain o hindi naman inaaya ako sa may cafeteria ng company, mostly tumanggi ako doon. Ayoko lang kasi masyadong bigyan ng malalisya iyong pagpayag ko sa kanila.
"Kunti na lang pwede ka ng magtayo ng ng pastries sa table mo." biro sa'kin ni Cyne sa'kin.
Dilhan ko kasi siya ng mga binigay sa'kin. Kasi sa araw araw na natatanggap ko, hindi ko naman kaya ubusin ito lahat. Kaya binigyan ko na lang si Cyne.
"Hayaan mo ikaw una kong pagbebentahan kung mangyayari iyon." biro ko sa kanya.
Napanguso naman ito sa'kin. Mukhang ayaw niya ng ideya sinabi ko.
"Ayoko. Mas bet ko itong binigyan mo ko." mataray na usal nito sa'kin. Natawa na lamang ako sa naging reaksyon niya.
"Kasi parang nagrereklamo ka na." sabi ko rito. Mabilis namn itong umiling sa'kin.
"No, why would I? Handa akong tanggapin lahat ng pagkain na ibibigay mo." sabi nito sa'kin.
Muli akong natawa sa kanya. Sabagay nga naman— bakit nga ba siya papayag sa sinabi ko?
Kahit kaming dalawa sa table, feeling ko ang dami namin dahil sa daldal niya. Napatitig na lamang ako sa kanya, at hinayaan siyang salita ng salita dahil wala naman akong gustong sabihin sa kanya.
Nang matapos kami bumalik na kami sa working place namin. Pero napakunot ang noo ng wala na akong naabutan na pagkain at bulaklak sa table ko.
"Saan napunta iyon?" mahinang usal ko sa sarili ko.
I've searched for it— but I didn't even find it. Tinanong ko din ang cleaner na dumaan kung may napansin ba siya, pero wala naman.
Did someone throw it away?
Pero ang pinagtataka ko, sino ang gagawa. Kasi wala naman din ako nakaalitan dito sa opisina. At nakakausap ko din naman silang maayos.
I'm getting insane. Hayaan ko na nga lang, kahit nanghihinayang ako.
"Miah!" para akong tinakasan dahil sa tinig na tumawag ng pangalan ko.
Ang lalim ng boses nito ay mabilis na pinanginig ang buong pagkatao ko. This is f*****g insane.
Dahan dahan ko itong hinarap. Ilang beses akong napalunok dahil sa kaba. Nagdalawang isip pa ko kung titignan ko ito sa mata— o hindi.
The distance between us— is not so far. Ang dilim ng paraan ng pagtingin nito sa'kin. Kaya naman hindi ko maiwasan manghina ang mga tuhod ko. May nagawa na naman kaya akong mali?
"S-sir, do you need something?" halos malagutan ako ng hininga dahil sa kaba.
He scanned me. Para akong binabalatan ng buhay dahil doon.
"I need you.." seryosong usal nito sa'kin.
Bahagya akong napatitig sa kanya, at nanatili walang kahit anong emosyon ang mga mata nito. Gustuhin ko man isipin ang sagot ko— bigla na lamang akong tumango.
Hindi simpleng salita lang ang sinabi niya sa'kin ngayon— kundi ang pangangailangan niya.
Naging mabibigat ang bawat hakbang ko patungo sa kanya. Nawalan ako ng pwersa ng buksan ko ang pinto ng office niya.
He is standing in front of his table. Unti unting kumabog ang dibdib ko dahil paraan ng pagtingin niya ngayon sa'kin.
"Tuwad." para akong binuhusan ng malamig na tubig dahil sa mga sinabi niya.
Hindi nagbibiro ang reaksyon niya. "S-sir." mahinang usal ko rito.
"Don't make me repeat." madiin nitong usal.
I undressed my underwear. He is watching me. Kahit nakatitig lang siya sa'kin, alam ko na ang gusto niyang iparating.
I slowly walked. I'm getting nervous.
Tumuwad ako sa harapan niya, at marahan na tinaas ang skirt na suot ko. Kumapit ako sa likudan ng sofa. Nakiramdam ako sa susunod niyang gagawin.
"Good girl." baritonong usal nito.
He slapped my butt. I bit my lips.
Fuck!
Gustuhin ko man sumigaw pero hindi ko magawa. Pinisil niya ang dalawang pang-upo ko. At mabibigat na pahinga ang naririnig ko sa kanya. Habang ako— patuloy na napagpahinga ng malalim dahil sa ginagawa niya.
Nilamas niya ang ito ng walang alinlangan. His fingers suddenly touches my p***y. It just a tip— but it makes me feel tempted.
Muli niyang hinaplos ang p********e ko, at doon nagsimula uminit ang pakiramdam ko. Naging mabilis ang paraang ng haplos niya— kaya naman napapadiin ang pagkagat ko sa mali ko.
Simulan niyang ipasok ang daliri niya sa loob ng p********e ko. Kaya naman napasinghap ako. At nagiging mas mahigpit ang hawak ko sa sofa.
Mabagal— mabilis ang bawat labas ng daliri niya.
Ito na naman. Paano ko na naman pipigilan ang ungol ko? Paano ko na naman ikakalma ang sarili ko?
"You like it."
Isang labas. Isang pasok ang ginawa niya.
Tang-ina! Huwag mo akong gutumin.
"Y-yes, Sir." mahinang usal ko rito.
I almost lost my breath.
"Mabilis o ganito?" tanong nito sa'kin.
Patuloy lang ang ginagawa niya sa'kin. Sinubukan kong kumalma— pero hindi na p********e ko.
"M-mabilis." pagmamakaawa ko rito.
Kahit gustuhin kong itanggi hindi ng tawag katawan ko ngayon.
"Magmakaawa ka." utos nito sa'kin.
Unti unti naging mabagal ang galaw nito. I'm now reaching the peak, but he is teasing me. Tang-ina!
Napayuko dahil sa pigil ng pag-ungol. Mabilis kong binuga ang hangin na nagmumula sa akin sikmura.
"P-please, Sir.. Make me insane with your dirty fingers." mahinang ngunit may diin.
I heard his smirks. Hindi na ito kumibo. Bagkus binilisan nito ang galaw sa loob ko. Ito na iyong mga oras na namumuo na sa puson ko ang katas ko. At hindi ko na alam kung saan ko ibabaling ang ulo ko.
Mapupunit ko ata ang cover ng sofa dahil sa pagkakahawak ko. At nararamdaman kong malapit na akong labasan.
Pagkalalaki niya ng biglang pumasok sa loob ko. He didn't even knock. Isang marahas na pagdiin ng nito sa loob.
Fuck this d**k!
It almost reached my womb.
Mahigpit nitong hinawakan ang p********e ko, at mabilis na gumalaw sa loob ko.
Nakailang mura ako sa isip ko. This f*****g thing not just making me crazy. Kundi dinadala ako sa langit.
Napaawang na ang mga labi ko dahil sa ginawa niyang labas pasok sa loob ko. Walang humpay ito.
Kahit nilabasan na ako. Patuloy lang siya.
Ito ata ang magiging dahilan kung bakit ako mababaliw.
Sinabayan na ng katawan ko ang matinding labas pasok nito. At alam na alam na talaga ng sistema ko kung anong dapat gawin.
Ilang beses pa. Sumabog ang mainit na likido sa loob ko, at sinabayan ko ito. Punong puno ng katas ang loob ko, at ang init nito.
Kahit ang lakas ng aircon sa loob. Ramdam kong nabasa ako pawis dahil sa init ng katawan naming dalawa. Bago niya hugutin ang p*********i nito sa'kin, diniin niya muna ito para mas maramdaman ko ang pagsabog ng katas nito sa loob ko.
At dahan dahan nitong hinugot ang p*********i sa'kin. Kasabay nun ang pagtulo niyo sa hita ko.
Para doon ko naramdaman ang panginginig ng mga tuhod ko at babagsak na ata ako. Binatawan niya ako.
"Fix yourself." simpleng saad nito.
Malalagutan na ako ng hininga dahil pagpipigil na umungol. Hindi muna ako gumalaw. Kinalma ko na muna ang sarili ko dahil sa matinding kaba.
Ano ba kasi itong pinasok ko?
Unti unti kong inayos ang sarili ko. Paglingon ko sa kanya inabutan niya ako ng tissue. I clean myself.
Mabilis kong sinuot ang underwear ko. Hindi na ako nagpaalam, at nagderetso ako sa banyo. Patuloy na kumakabog ang dibdib ko. Nilinis ko ang sarili ko.
Tang-ina! Hindi ko na isip iyong katas na kumalat sa sahig ng opisina na niya. Tutal siya naman ang may kagagawan kung bakit nangyari iyon.
Napahilamos na lamang ako ng mukha ko dahil sa nangyari. This is not the first, and I don't know when it's the end.
I'm looking myself into the mirror. I'm so mess.
Pero wala naman akong dapat sisihin kundi ang sarili ko.
Paglabas ko ng comfort room. Looked nothing happened. I showered my cologne over me. Para hindi mahalata na may ginawang milagro.
Muli kong tinuloy ang ginagawa ko. Para na din kalimutan ang mainit naming tagpo kanina— kahit alam kong hindi mangyayari iyon.
"M-Miah." napalingon naman ng may tumawag ng pangalan ko.
Patungo ako ng elevator, at kita ko ang humahabol na si Jerome sa'kin. Huminto naman ako at hinarap siya.
"Uy, Jerome. May kailangan ka ba?" mahinahong usal ko rito.
Medyo hinihingal pa ito. Pero mabilis itong tumayo ng tuwid. At bahagyan inayos ang sarili.
"C-can—" napahinto naman ito at napatitig lamang sa'kin.
Hindi ko maiwasan napakunot ng noo.
"Just make it straight." usal ko rito.
Sinubukan ko na lang na kumalma sa mga oras ito, kahit gusto ko ng talikuran siya.
I'm tired.
"K-kasi gusto ko sanang ayain ka kumain sa labas." lakas loob niyang usal sa'kin.
Can't help not to sighed. I knew it. Pang-ilan na ba siya? Hindi ko tanda.
I just nodded. Ayoko na din kasi pahabain ang pwede naming pag-usapan. Siguro doon ko na lang sasabihin sa kanya ang mga gusto kong sabihin.
"Lets have dinner tomorrow night.. Just tell where it is." sabi ko rito. Sumang-ayon naman ito sa'kin.
Nagpaalam na din siyang umalis, at pagkaharap ko. Nagulat ako sa mga matang nakatingin sa'kin. Mahihimatay na lang talaga ako sa kaba at takot.
He looked so pissed. His darkened stared, and he is jaw clenching. His eyes are killing me.
"Come here." usal nito sa'kin.
Parang tumatagos sa buto ko ang bawat masasamang titig nito. Kahit natatakot ako lumapit pa din ako sa kanya.
Mabilis ako nitong hinapit, at bumangga ako sa matigas nitong katawan.
He pinched my waist. He is holding it so tight.
"I don't want you to be nice to others' men." seryosong usal nito.
Para akong pinako sa kinatatayuan ko, habang pino-proseso ang sinasabi niya.
"S-sir River." usal ko rito.
Hindi na ito kumibo.. His rules— his playmate must for him alone.. Until he feels cloy on it.
_____________________________________
hi kareaders, happy reading ❣️
- Writer
