Medyaya duygusal bir şarkı koyalım ve bizimkilerin ekşınlı hayatına geçiş yapalım.
"Geldim!"
Zile basmamın ardından tanıdık sesi saniyeler içinde kulağıma ulaşmıştı. Birkaç saniye sonra kapıyı açtı. Kapı açılır açılmaz yere attığım okul çantamı umursamadan ona sarıldım. Kolarımı beline dolarken göğsüne yaslamıştım başımı. Gözlerimi yumup soluklandım. Tek ihtiyacım olan buymuş gibi.
Gibisi fazlaydı.
Tek ihtiyacım olan buydu.
"Hey," dedi şaşkınlıkla. Şaşkınlığı kollarını bana dolamasına engel olmadı. Saç diplerimi öpüp başıma yasladı çenesini. "Kapıyı her açtığımda böyle karşılanacaksam burada nöbet tutmalıyım."
Güldüm. Güldü.
"İçeri geçelim," dediğinde ona hak vererek ayrıldım ondan. Yüzüne bakmadan, artistlik yaparak yere attığım çantamı aldım ve içeri girdim. Bu halime güldü. "Cad
