Ayaz’la sonunda az da olsa bir şeyler yemiştik. Neşem asla yerine gelmemişti. Ayaz’ın denediği birkaç espri de işe yaramadığından saçma bir sessizliğe düştük. Yemek bittikten sonra salona geçtik. Yatak ve uyku meselesini erteleyebildiğim kadar ertelemek için film izlemek istediğimi söylemiştim. Açtığımız aksiyon filminin ortasında yanımda o olmasına rağmen bunaldığımı hissederek ayaklandım.
Kendimi yeni sığınağım olan mutfağa attım. Parmağımdaki, Ayaz’ın ismini saklayan yara bandına bakıp gülümsedim, hemen ardından yüzüm yeniden asıldı. Ayaz’a aşıktım. O da benim onu sevdiğim kadar beni seviyor gibi görünüyordu ama geleceğimiz nereye gidiyordu, ne zamana kadar sürecekti bu aşk, işte bundan asla emin olamıyordum.
Perdeyi aralayıp dışarıya uzun uzun baktım. Elimi belime doladım ve sorunlar
