Asya
Annem kollarımda yere doğru süzülürken, kalbim yerinden çıkacak gibi çarpıyordu.
“Anne? Anne! Hadi ama... lütfen!”
Yüzüne su serptim, nabzına baktım. Nefes alıyordu ama bilinci gitmişti. Kafamı kaldırıp duvara baktım, saat kafama bile dalga geçer gibi tik-tak-tik-tak ediyordu.
Tam o anda kapı zili çaldı.
DING DONG.
Lan, zamanı mı? Şu an mı?!
Koşup kapıya baktım. Göz deliğinden gördüğüm ilk şey: Emir’in geniş omuzları.
" Off çok yakışıklı ama yaa... Şu omuzlara bak," dedim ki babam bir anda kapının merceğinden bana bakıp " incelemen bittiyse açsana kızım kapıyı," dedi. Öksürmeye başladım. Bazen babamın albay olduğunu unutuyordum.
Ve hemen yanında babam.
Kapıyı açtığım an, Emir yüzümdeki şok ve panik ifadesini görünce gerildi.
“Ne oldu?” dedi ciddi bir sesle.
" Annem," dedim
