Asya
Emir evden çıkar çıkmaz derin bir nefes aldım. İçimdeki karmaşa hâlâ diner gibi değildi ama önce kendime gelmem gerekiyordu. Bir süre öylece kapıya bakakaldım… Sonra silkelenip banyoya girdim.
Duşun altına geçtiğim anda bütün o günün ağırlığı omuzlarımdan akıp gidiyormuş gibi hissettim. Ya da Emirin ağırlığı ve etkisi. Şuan düşünmemem lazımdı çünkü bu hisle ne yapacağımı bilmiyordum. Kesinlikle utanıyordum. Başka açıklaması yoktu.
Hem sakinleşmeye hem de zihnimi toparlamaya ihtiyacım vardı. Gusül aldım; ne biliyorsam, neye inanıyorsam hepsini yaptım. Cenabet gezip kötü enerji çekmek istemiyordum.
Annemle babam her göreve gittiğinde yaptığımız küçük bir rutinimiz vardı… Babamın arkasından dua etmek. O yüzden duştan çıkar çıkmaz abdest aldım. İçimde hem bir huzur hem de ince bir hüz
