Asya
Odada düşünmekten kafayı yiyecektim.
Telefonumu elime aldım.
Ekranımı açtığım anda mesaj geldi.
Emir’den.
Daha nefes almaya başlamamıştım.
“Neredesin?”
Ne demek neredeyim?
Evdeyim işte!
Odada!
Nefes alamıyor halde!
Cevap yazmadım.
İkinci mesaj geldi:
“Korkuyorsan gelmem :) ” yazmıştı. Gülücük mü?
NE?
NE ALAKA?!
Üç saniye sonra:
“Kaçıyorsan yine gelmem.”
Ekrana sinirlendim.
Kaçmak mı?
Ben mi?
Asla!
Cevabı yapıştırdım:
“Kimseden korktuğum yok.”
Anında yazdı:
“Güzel. O zaman konuşacağız.”
“Hayır!” diye fısıldadım kendi kendime.
Konuşmak istemiyordum çünkü konuşmak demek…
Onun gözlerine bakmak demekti.
Gözlerine bakmak demek…
Duygulara yenilmek demekti.
Mesaj attım:
“Müsait değilim.”
Yanıt 2 saniyede geldi:
“Kapının önündeyim.”
NE?!?!
O an kalbim ritim
