Naglakad na kami nang mabilis ni Jam hanggang sa makarating sa tapat ng bahay namin.
Walang usap-usap na nangyari sa amin.
Basta nakauwi lang kami.
Pumasok kami ni Jam at dumiretso ako sa kwarto ko.
Binaba ko ang bag ko sa kama ko tapos napaupo ako.
Nakasunod lang sa akin si James.
“Janina..” tawag niya sa akin.
Tiningnan ko siya tapos tumayo saby niyakap siya at umiyak.
I cried to the extent na maubos na ang luha ko.
“Sshh! Enough…” sabi lang niya habang nakayakap din sa akin, “I told you, he’s not worth it, Janina,” wika niya habang hinahagod ang likod ko.
“Am I bad, Jam?” tanong ko habang umiiyak pa rin na nakayakap sa kanya nang mahigpit.
“No, you’re not,” tugon niya sa akin.
“I’d never intended to listen to his explanations. I never did
