My invisible Millionaire

CHAPTER 20

"Mr. Wattson i'll take you there!. my car is just overthere." Sabi ni Karen pagkatapos inutusan niya ang driver niya na ilabas ang sasakyan.

"Ahh!... Sure!"

Napakamot sa ulo na pumayag si Ace sa alok ni Karen na ipag maneho siya pabalik ng university.

Nakaramdam naman ng ginhawa si ken at ibang membro ng board ng pumayag si Ace sa alok ni karen. Pagkatapos nilang magpaalam kay Ace ay nagsi alisan na rin ang lahat.

Habang naglalakad sina Karen at Ace patungo sa sasakyan, Karen started to apologize.

"Mr. Wattson thank you so much for letting me drive you back, it was me in the elavator."

Sabi ni karen at pagkatapos hinawakan ang mga kamay ni Ace.

"Please shout back at me as well."

"No need,.. no need,.. director smith, what are you doing?" Namula si Ace nang hawakan ni Karen ang mga kamay niya. Nahihiya siyang binawi ito dahil magaspang ang mga kamay niya samantalang ang lambot at nipis ng balat ng mga kamay ni Karen.

"Kasalanan ko rin naman kung bakit mo ako nasampal, hindi kita dapat tiningnan ng ganoon."

"It's nothing, mas swerte pa nga ako dahil tinitigan ako ng isang katulad niyo, I hope you're not angry with me, thank you sir." she vow as she said.

"Alright! ihatid mo nalang ako sa campus."

Naka friendly smile na sabi ni Ace.

"Yes, sir."

Kinuha ni Ace ang kaniyang cellphone at tinawagan ang kaibigang si Leo.

"Where are you?"

"Nasa hospital pa ako, in Daisy's room"

sagot ni Leo.

"Nandoon pa rin sila sa hospital kung saan naka confine si Daisy?"

Sa isip ni Ace at sumimangot bigla.

"Siguro ay pupuntahan ko nalang sila para dalhin itong mga bagong lutong pagkain, nakabubuti rin ito para kay Daisy." Bulong ni Ace sa sarili.

"Anong room number ni Daisy? papunta na ako diyan." Pagkatapos niyang kausapin si Leo at eksaktong nasa harapan na nila ang sasakyan ni Karen na merecedez benz.

"Mr. Wattson please get in"

malambing na sabi ni Karen.

Inilagay muna ni Ace ang mga box ng pagkain sa likod ng sasakyan bago sumakay sa loob. Sa kabilang side naman pumasok si Karen.

"Sa preston university po ba tayo Mr.Wattson?"

Tanong ng driver ni Karen.

Magkatabi sa likod ng upuan sina Ace at karen. Looking at Karen's smiling face, nakaramdam ng nervous si Ace at kumabog ang kaniyang dibdib.

"Let's go to the city hospital, my friend is there."

Sabi ni Ace.

Nakangiting tumango ang driver ni karen at pina andar ang sasakyan. Naamoy sa kabuuan ng sasakyan ang fragrance ng pabango ni Karen. Gusto sanang sulyapan ulit ni Ace si karen ngunit nang makita niya ang mga tingin nito agad siyang tumalikod. Nag blushed ang kaniyang mukha at pakiramdam niya huminto ang pintig ng kaniyang puso, he felt ashamed.

"Sir, pwede mo naman akong titigan, and i won't say anything." Malambing at malambot na tinig na sabi ni Karen at itinaas ang dibdib para mas lumuwa ang mga malulusog nitong bundok.

"Uhuh???" Napaawang ang bibig ni Ace.

"Di'ba sinabi ko na sa'yo kanina? being seen by you is a blessing." Sabi ni Karen.

"Ahhh??? ehhh!!" Ace smile with embarrassment.

Since Karen said so? wala nang rason para patago siyang sumulyap at sumilip. Lumingon siya at tumingin ng diretso sa kaniya. Tinitigan niyang mabuti si Karen at wala siyang ibang masabi. Everything in her body was captivating, ang mga makikinis at mapuputi nitong mga balat, magandang hubog ng katawan at nang dumako ang mga mata niya sa malulusog at lumuluwa nitong dibdib biglang nag init ang kaniyang katawan nanatili lang siyang nakatitig sa kabuuan ni Karen hanggang sa makarating na sila sa harapan ng hospital. Nang mapansin ni Karen ang maiinit na titig ni Ace ay bigla siyang nailang at nakaramdam ng konting hiya.

"Mr. Wattson we are here." Malambing na sabi ni Karen.

"Ohhh! we're here." Doon na nakabawi si Ace ng kaniyang ulirat.

"Salamat sa paghatid, aalis na ako."

Pagkasabi kinuha na ni Ace sa likod ng sasakyan ang mga pagkain, mainit pa rin ito kaya mabilis siyang pumasok at umakyat sa hospital room kung saan naroon ang mga kaibigan para makakain ito ng dala niyang pagkain.

"krwerrrkkk" bumukas ang pintuan at bahagyang tumunog ng itulak ito ni Ace.

Nakaupo si Daisy sa kaniyang hospital bed, dahil hindi naman malala ang kaniyang injury. Nagkaroon lang ng kaunting galos ang kabila niyang binti kaya ito naka plaster. Nakapalibot na nakaupo sa harapan niya ang kaniyang mga kaibigan na may dalang iba't ibang regalo. Habang sina Leo at mga kaibigan ay nakatayo at tahimik lang na nakikinig sa likoran. Nagkukwentohan at nagtatawanan sila ngunit biglang nahinto ng pumasok sa loob si Ace na may dalang box'es of food at lumingon sa kaniya ang lahat.

Nagulat si Ace sa dami ng tao sa loob, hindi niya ini expect na maraming bisita si Daisy sa loob. Nakalimutan niyang sikat at maraming kaibigan si Daisy kaya natural lang na marami ang maghahanap at bibisita sa kaniya.

"Daisy are you okay?"

Nakangiti niyang tanong kay Daisy, ngunit hindi ito kumibo sa halip ay tinaponan niya ito ng malamig na mga tingin, as if hindi siya masaya na makita siya.

"What's that in your hand?" Tanong ng isa sa mga kaibigan ni Daisy na si Tracy habang itinuro nito ang bitbit niyang box.

"Ahhmmm!! i brought some food from my friend."

Kalmadong sabi ni Ace habang itinaas ng konti ang box.

"Bumili ka ng pagkain para makita mo lang si Daisy, right?" Sabi ni Tracy.

"Coming to the hospital to visit patient with food?? I mean... even if it isn't for Daisy they would still...,"

Ace started to explain, ngunit nang magsimula na siyang magpaliwanag sana na para sa mga kaibigan niya ang dala niyang pagkain ay mabilis na lumapit si Leo sa kaniya at tinapik siya sa balikat.

"Ace is a real deal, nasabi ko kasi sa kaniya kanina na hindi pa kasi kami kumakain and everyone is hungry he was considered to bring this alone." Nakangiting sabi ni Leo sa lahat.

Dahil pumunta si Ace sa hospital room ni Daisy kailangan may dala siya dahil kung wala ay siguradong kukutyain siya ng mga kaibigan ni Daisy. Although this meal is meant for his room mates now it looks like it was for Daisy.

"It was better to bring food than nothing, right?" Mahinang sabi ni Ace.

"Hahah! This is the first time i've heard someone bringing food to see patient."

Natatawang sabi ng isa sa mga bisita ni Daisy.

Nakita ni Ace sa gilid ang mga regalong dala ng mga ito. There were fruit baskets that beautifully packed, bouquet of red roses, several boxes of chocolates and other beautiful package.