My invisible Millionaire

CHAPTER 16

Isa~isang silang nilapitan ng waiter para e serve ang pagkain sa table nila. Ang sampu sa kanila ay nagkukwentohan at nagtatawanan, habang si Ace ay si Dave at Leo lang ang tanging kausap nito.

"Guess what? Ronald Brennan, personally came to my dads office para mag apologize sa kaniya. Thats what you call humility."

Pagmamayabang niyang kwento sa mga kaibigan ng matanggap niya ang magandang balita mula sa kaniyang ama.

"Awesome! Daisy, sa totoo lang hindi ko ini expect na ma resolve nang family mo ng ganun kadali ang problema mo." Sagot ng kaibigan niya.

"After all, isa sa top ten enterprises ng bansa ang heavenly lion group."

"Yeah! Ronald is powerful, kahit sa internet ay kalat na kalat ang ginawa niyang pagpapasara ng isang companya. But your family problem was solved in less than a day."

Sabi naman ng isang lalaki na naka thumbs up sa kaniya.

"Tell us who exactly helped your family, para masabi natin sa lahat."

Sabat pa ng isa pang lalaki at nakangiti kay Daisy.

"Ofcourse, Nagtataka nga rin ako kung sino ang tumulong sa daddy ko. Ronald Brennan might be tough nut for others, Ngunit parang hindi siya uubra sa papa ko."

Pagmamayabang niya, at tahimik lang na nakikinigg si Ace.

"Wait a minute, tatawagan ko ang papa ko and i will ask him."

Kinuha niya ang kaniyang cellphone at tinawagan ang ama niya at itinurn on ang loud speaker.

"Dad, which uncle did you ask for help this time?"

Sa isip niya ay naramdaman ni Daisy na merong hindi tama dito, dahil nang makausap niya ang daddy niya kaninang umaga ay sinabihan siya nito ng lahat ng mga masasamang salita at sinabi pa nito na wala siyang magagawa to please Ronald for the disaster that she caused.

Posible kayang later on may bigla siyang naalala na kaibigan o kakilala na makapangyarihang tao na tumulong sa kaniya? Habang malayo ang tinatakbo ng isip ni Daisy ay biglang nagsalita ang ama niya sa kabilang linya.

"Anak, how was the solution i found? Huwag ka nang magalit sa akin anak, medyo balisa lang ako kaninang umaga kaya nasabi kung ibibigay kita kay Luciel Brennan. Dala lang 'yun ng galit, patawarin mo na ako."

Namula si Daisy ng marinig ng lahat ang sinabi ng daddy niya.

"What ate you talking about dad? my friends are listening! sabi mo ibibigay mo ako kay luciel??? paano mo sinabi 'yan?"

Maang maangan na bulalas niya sa ama.

Mas lalong namula si Daisy ng tumayo siya at dumistansiya sa mga kaibigan ng kaunti para personal na makausap ang daddy niya.

"Dad! hindi ikaw ang nakahanap ng solusyon, hindi ba?" Tanong ni Daisy sa ama.

"Kung hindi man ako ang nakahanap ng solusyon, sa tingin mo hahayaan kitang magpalipasng gabi kasama si luciel?"

Pumikit si Daisy at humugot ng buntong hininga maalis ang paninikip ng dibdib niya ng maalala ang mga masasakit na sinabi ng ama.

"Can you not mention this anymore? alam na lahat ng mga kaibigan ko, nakikinig silang lahat kanina. You've completely embarrassed your daughter."

"Nandiyan lahat ng kaibigan mo? Oh but its not my fault. Bakit hindi mo sinabi agad sa akin bago ka tumawag."

"Uggghhh! moving on, i wish i could find a hole to hide in." Nasapo ni Daisy ang kaniyang noo.

"Bakit hindi mo kasi 'yan nabanggit? Akala ko sy gusto mo lang ipakita sa mga kaibigan mo na, you had a connections and found a solution. Ngunit sa nakikita ko hindi naman kailangan. You become an idiot who blew this up into a scandal."

Inis na bulalas ng ama niya. Tumahimik ito sandali at nag isip bago magsalitang muli.

"Hey! Daisy, could it be a friend of yours helped you to find a solution? baka isa lang diyan sa mga kasama mobang tumulong sa'yo to solved this problem."

"A friend?"

Lumingon si Daisy sa kinaroroonan ng mga kasama niya at kaibigan at isa~isa niya itong tiningnan. It was quite possible, they had all made a calls for her ngunit kahit isa ay walang nagawa ang family connection nila.

"Sigurado akong isa ito sa mga kaibigan mo. They did us a big favour, kaya kailangan mong pasalamatan silang mabuti." Sabi ng ama niya.

"Fine.... thats it im hanging up."

Mas naging casual ang ugali ni Daisy ngayon.

Posible kayang isa sa mga kaibigan niya ang tumulong sa kaniya? Pinagalitan na nga siya ng daddy niya kanina, ngayon naman he's making her feel bad.

"Wait a moment.... ang taong tumulong sa pamilya natin ay maaaring may kaugnayan sa presidente ng union na si William Chase.

Na resolba ang problema dahil kay william kaya siguradong hindi ordinaryong tao ang kaibigan na tumulong sa'yo." dagdag ng ama niya.

Pagkatapos ibaba ni Daisy ang tawag at bumalik na siya sa mesa nila at naghinala kung sino sa mga kaibigan niya ang pwedeng may kaugnayan sa presidente ng merchant union. Pati ang lahat ng mga kasamahan niya ay naging intresadong malaman kung sino ang misteryosong tao na malapit sa presidente ng union.

Iniisa isa niyang tinanong ang mga kaibigan kung sino sa kanila ang tumulong sa kaniya para malutas ang problema. Until the credit falsely claimed by someone.

"Betty ikaw ba ang tumulong sa akin?"

Nakangiti niyang tanong kay Betty, ito kasi ang pinaka close sa kaniya.

"How could i have such a strong connection? Are you kidding me Daisy?"

Napatitig si Betty kay Daisy at pilit na ngumiti habang iniiling ang kaniyang ulo.

"Really?" bahagyang yumuko si Daisy habang tinanong ulit ang kaibigan.

"Yes! it wasn't me!". kinakabahang sagot ni Betty.

"Tracy did you help me?" Lumipat siya ng tanong kay Tracy na nakaupo sa tabi ni Betty.

"No, no, I can't take credit for it. Tinawagan at kinausap ko na lahat ng kamag anak ko na pwedeng tumulong ngunit pareho lang ang sagot nilang lahat. Wala silang kakayahan na labanan di Ronald." Umiiling na sagot ni Tracy.

"Leo, did you help me?

Ben, was it you?"

Isa-isa na niyang natanong ang lahat ngunit wala ni isang umamin na siya ang tumulong sa kaniya.

Nang mapadako ang tingin niya kay Ace ay nilagpasan niya ito at hindi na pinag aksayahan pang tanungin.

Hindi siya sigurado sa iba pero naisip niya sa sarili niya.

" This Ace?... hmmpp.... this fool guy na nangahas na pumasok sa apex sky bank ng walang dalang card? Is this a joke?" Anang nasa isip niya.

"Then who was it?"

Pagkalipas ng ilang sandali ng pag iisip ay biglang sumagi sa isipan niya ang huling taong tinawagan niya para hingan ng tulong.

"Zian!"

Maliban sa mga taong kasama niya ngayon ay si Zian lang ang hindi pa niya natanong.

Agad niyang kinuha ang kaniyang cellphone para tawagan ito.

"Was it him? Paano nagkaroon ng ugnayan ang pamilya niya kay William Chase?" tanong niya sa sarili.

"Hey! Daisy how are you doing?"

Sagot ni Zian sa kabilang linya habang nakaramdam ng pagdududa si Daisy.

"Did you help me?" Agad niyang tanong.

Hindi niya muna sinabi kay Zian ang tungkol kay William. Gusto niyang malaman muna ang sagot ni Zian.

"Well! nakiusap ako sa papa ko pagkatapos mo akong tawagan. My dad said that he and president Chase used to be classmates. Sinabi niya sa akin na pupunta siya sa merchant union para subukang pakiusapan ito. But i haven't asked my dad yet."

Walang katiyakang sagot ni Zian.

"It's done... its been solved perfectly!"

Nanginginig sa tuwa'ng sabi ni Daisy.

"Zian, i knew it was you.. Sabi ng papa ko ay may kaugnayan kay President Chase ang taong tumulong sa akin. Zian, thank you so much!"

Tahimik lang na nakikinig si Ace.

"It's fine.. ang importante ay tapos na ang problema mo. Wala kang dapat ipagpasalamat sa akin, wala 'yon." malumanay na sagot ni Zian.

"Alam mo naman kung gaano kabigat na kalaban ang heavenly lion group— kahit na mawala sila o ma bankrupt ay hindi papayag si Luciel nang ganun gano'n nalang...

.... I might have been... anyways sobrang laki ng naitulong mo sa problema ko."

Nandoon pa rin ang takot ni Daisy habang iniisip ang mga pangyayari. Mas lalong tumindi ang pasasalamat na nararamdaman niya at nagsimula ng mamuo at tumulo ang mga butil ng luha sa kaniyang mga mata.