กาลบุหลัน : ยอดหทัยโจรแฝด

บทที่ 5 NC-18+ จู่โจมต่อเนื่อง

ทิวาลงจากรถเดินกลับเข้าบ้านอย่างรวดเร็วด้วยจิตใจว้าวุ่นในสิ่งที่ชายสูงวัยกระทำกับตัวเองในวันนี้ ก้าวเดินผ่านนมผ่อนไป โดยไม่มีการทักทายแม้แต่น้อย

“คุณหนูทิวา” หญิงชราเรียกตามหลัง

“คะ” ทิวาหันหลับมาตามเสียงเรียก ก่อนยิ้มกว้าง

“นมนี่เอง เมื่อเช้านมหายไปไหนมาคะ”

“นมออกไปทำธุระให้คุณวิค่ะ คุณหนูเป็นอะไรหรือเปล่าคะ”

“พอดีออกมาไปข้างนอกมาเลยรู้สึกเหนื่อย อ่อ นมคะ ทิวาอยากวาดรูปสักหน่อย แต่ไม่เห็นอุปกรณ์วาดรูปเลย”

“อุปกรณ์วาดรูปของคุณหนูอยู่ในเรือนเล็กกลางสวนไงคะ ที่นั่นเป็นที่วาดรูปส่วนตัว คุณหนูลืมหรอคะ”

“สงสัยตกน้ำจะมีผลกระทบจริงมั๊งคะ เลยลืมไปหมดเลย พาทิวาไปหน่อยได้ไหมคะ” ทิวาแก้ตัวอย่างรวดเร็ว

“แต่เย็นแล้วนะคะ”

“เย็นสิคะดี จะได้วาดรูปแบบสงบๆ แล้วรบกวนฝากบอกแม่ว่ากินมื้อเย็นไม่ต้องรอนะคะ”

ท่ามกลางเรือนกระจกหลังเล็กในสวนดอกไม้นานาพรรณ ทิวาจับพู่กันสะบัดสีกระทบเฟรมผ้าใบไปมาด้วยจิตใจว้าวุ่น คิดวนซ้ำถึงการกระทำของชายสูงวัยและฉากเร่าร้อนของเขากับแม่ของตัวเองไม่ตก เวลาเดินผ่านไปอย่างรวดเร็ว แสงของดวงจันทร์สาดผ่านกระจกสะท้อนเข้ามาในตาของทิวา สายตาเลื่อนออกจากเฟรมภาพมองดวงจันทร์กลมใหญ่ คล้ายกับกำลังเตือนให้ทิวารู้ตัวอีกครั้งว่า โลกใบนี้คือ ‘ยุคกาลบุหลัน’ ทิวาฉุกคิดขึ้นในทันที

“โลกใบนี้คืออะไรกันแน่”

ทิวาบ่นพึมพำพลางคิดไล่เรียงเหตุการณ์ ทำไมทิวาถึงหน้าตาคล้ายกับตัวเองในโลกความจริง หนำซ้ำนิสัยก็คล้ายกันมากจนแทบจะเป็นคนคนเดียวกัน ที่น่าแปลกกว่านั้น ทำไมถึงมีแม่คนเดียวกัน เรื่องราวมันแปลกจนหาข้ออ้างอิงมาลบล้างไม่ได้ แต่เมื่อนึกถึงผู้เป็นแม่ฉากรักเร่าร้อนก็ฉายซ้ำขึ้นมาในทันที

“แม่ในโลกจริง… การแสดงบนเตียงจะแซ่บเหมือนกันไหมนะ” ความคิดไม่ดีแทรกเข้ามาในหัว ก่อนที่ทิวาจะสะดุ้ง เมื่อถูกมือใหญ่วางทาบลงบนไหล่งามทั้งสองข้าง

“คุณลุง!”

“กำลังวาดรูปอยู่หรอ” เสียงเข้มถามขึ้น

“ค่ะ แล้วแม่ล่ะคะ ทำไมคุณลุงมาอยู่ที่นี่”

“วิภากำลังนวดอยู่ ว่าแต่หนูทิวาเคยเป็นแบบวาดรูปไหม”

“ไม่เคยค่ะ”

“งั้นอยากลองไหม งานอดิเรกของลุงชอบวาดรูปเหมือนกัน”

“เอ่อ ไม่เป็นไรดีกว่าค่ะ”

“อย่าเพิ่งปฏิเสธเลย แม่ของหนูก็ชอบให้ลุงวาดรูปเหมือนให้อยู่บ่อยๆ ลองชมฝีมือลุงหน่อยนะ” ชายสูงวัยส่งเสียงอ้อนเล็กน้อย

“ก็ได้ค่ะ แต่ทิวาไม่เคยเป็นแบบ รบกวนหน่อยนะคะ”

“ขอลุงปิดม่านหน่อยนะ แสงจันทร์สว่างจนแสบตา รบกวนสมาธิลุงเอาเรื่องเลย”

ชายสูงวัยพาทิวาไปนั่งลงบนโซฟาตัวยาว เข้าหันไปปิดม่านจนห้องกระจกทึบลง คนภายนอกไม่สามารถมองเข้ามาได้ ก่อนกลับไปที่ร่างน้อยที่กำลังนั่งตัวแข็งทื่อ มือใหญ่จับลงบนเรียวขางาม

“อ๊ะ คุณลุง”

“ใจเย็นเดี๋ยวลุงจัดท่าทางให้ก่อน หนูทิวาเอนลงบนโซฟา แล้วยืดขายาวเหมือนท่านอนนะครับ”

มือใหญ่จับเรียวขางามข้างหนึ่งชันขึ้นไป ทำให้ชายกระโปรงร่นขึ้นเผยขาอ่อนขาวนวล ปากหยักแสยะยิ้มก่อนเดินกลับไปนั่งหลังเฟรมผ้าใบ เขาวาดรูปด้วยท่าทีปกติ แต่กลับซ่อนสายตาหื่นกามไว้อย่าแนบเนียน เขาเลื่อนสายตาจากเรียวขางามไล่ขึ้นมาด้านบน เสื้อปาดไหล่ของร่างน้อยยิ่งเผยไหล่งามละเอียด จนเขาลอบกลืนน้ำลาย เขาวางดินสอลง เดินเข้าหาทิวาในทันที

“เดี๋ยวจัดเสื้อผ้าก่อนเล็กน้อยนะครับ รูปจะได้ดูสวยยิ่งขึ้น”

มือใหญ่เลื่อนจับชายกระโปรงร่นขึ้น ทิวารีบลุกปัดป้องตอบสนอง ชายสูงวัยส่งยิ้มอย่างใจเย็น ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดให้ทิวาดูรูปของผู้เป็นแม่ เป็นรูปร่างสวยนอนอยู่บนโซฟา ชายกระโปรงถูกถกขึ้นมาจนเห็นเรียวขาอ่อนด้านใน ในขณะที่ด้านบนเสื้อถูกจัดแต่งจนเผยให้เห็นร่องอกใหญ่

“เห็นไหมว่ารูปของแม่หนูทิวาสวยแค่ไหน เดี๋ยวลุงจัดแต่งเสื้อผ้าให้ตามแบบของวิภาเลยละกัน”

“แต่ทิวาเขินนิดหน่อย” ทิวาพูดตะกุกตะกักอย่างควบคุมไม่ได้

“ใจเย็นๆ หายใจเข้าลึกๆ แม่ของหนูแรกๆ ก็ตื่นเต้นแบบนี้เหมือนกัน”

ชายสูงวัยพูดจบก็ขยับยืนชิดศีรษะของทิวา ก่อนเลื่อนมือใหญ่วางทาบลงบนไหล่งาม ขยับมือบีบแผ่วเบาเป็นจังหวะอย่างอ่อนโยน การนวดของเขาเริ่มทำให้ทิวาผ่อนคลาย เปลือกตาบางปิดลง เมื่อเขาเห็นดังนั้นก็โน้มศีรษะลงใกล้ซอกคอขาว พ่นลมร้อนลูบไล้ผิวบาง

“ลุงจะทำให้ผ่อนคลาย แค่ปล่อยใจไปกับลุงก็พอ”

ทันทีที่พูดจบ เขาก็โน้มหน้าลงประชิดซอกคอขาว ถูไถจมูกกับเนื้อนวลอย่างนุ่มนวล ค่อยๆ อ้าปากจูบคอขาว ขณะที่มือค่อยๆ ดึงขยับเสื้อของทิวาร่นลงจนเผยเนินอกสวยเต็มตา พลางขยับมือนวดเป็นจังหวะ ก่อนเลื่อนใบหน้าออกจากซอกคอ ระดมจูบไหล่งาม ปากหยักอ้าออกแลบลิ้นเลียลิ้มรสอย่างลุ่มหลง

“อืมมม” เสียงครางต่ำในคอของทิวาแทรกขึ้นมา ปากหยักยิ้มอย่างพึงใจ

สายตาจับจ้องที่เนินอกขาวนวล ขยับฝ่ามือค่อยๆ กางนวดช่วงลำคอ ขยับมือลากไล้จนถึงเนินอก ร่างน้อยสะดุ้งเล็กน้อย แต่ยังคงหลับตาพริ้ม ชายสูงวัยส่งเสียงกระซิบแหบพร่า

“ปล่อยใจไปตามอารมณ์ ผ่อนคลาย” พลางอ้าปากงับใบหูน้อยดูดเป็นจังหวะ

สายตาจับจ้องอย่างแน่ใจว่าทิวากำลังเคลิบเคลิ้ม เขาจึงขยับร่างใหญ่นั่งลงคุกเข้าใกล้ช่วงเรียวขางาม ฝ่ามือใหญ่ลูบไล้แผ่วเบา พลางโน้มหน้าลงแลบลิ้นเลียเรียวขางามลากไล้เป็นจังหวะ ร่างน้อยเกร็งสะท้าน ปากเม้มเข้าด้วยกันแน่น ในขณะที่เขาโน้มใบหน้าเข้าใกล้จุดสงวน ก่อนสูดดมเข้าเต็มปอด

“อ้า หอมจริงๆ”

มือหนาเริ่มสอดเข้าใต้กระโปรงเลื่อนขยับจนใกล้เข้าตรงเนินรักอย่างระวัง ในขณะที่สายตายังจับจ้องที่ทิวา พลางเลื่อนมือใหญ่เข้าใกล้จะสัมผัสจุดสงวน แต่เขาก็ต้องผละตัวออกอย่างรวดเร็ว เมื่อได้ยินเสียงรองเท้าส้นสูงเหยียบใบไม้เข้ามาใกล้ เขาจับชายกระโปรงทิวาลงมาก่อนขยับเสื้อขึ้นไปปิดเนินอกขาวนวลจนมิด รีบกลับไปนั่งวาดรูปด้วยท่าทางปกติ ทันทีที่ประตูเปิดออก เผยร่างสวยของวิภา วิภามองชายสูงวัยก่อนเอ่ยทักทาย

“เอ้า คุณเกื้ออยู่นี่หรอคะ ว้าว วาดรูปทิวาได้สวยจริงๆ ค่ะ” ร่างของวิภาขยับเข้าไปยืนใกล้เฟรมภาพในทันที

ทิวาลืมตาสะดุ้ง เพราะได้ยินเสียงของแม่ สายตาจับจ้องไปที่ชายสูงวัย ด้วยความสงสัย เมื่อเห็นเขากลับไปนั่งวาดรูป โดยที่ทิวาไม่รู้สึกตัวเลยแม้แต่นิดเดียว

“พอดีเดินมาเรื่อยๆ เห็นหนูทิวากำลังวาดรูป ก็เลยลองเสนอให้หนูทิวาเป็นแบบแทนครับ” เกื้อเผยยิ้มอบอุ่น

“รูปสวย แต่นางแบบของแม่สวยกว่ามาก แต่ว่าพอกันก่อนดีกว่าค่ะ วันนี้ดึกแล้ว”

วิภาเดินเข้าหาลูกสาว ก่อนยื่นมือให้ทิวาจับเพื่อลุกขึ้น พลางโอบกอดเอวของลูกสาวเดินเคียงคู่กลับไปยังตึกใหญ่

“แม่มาหาทิวามีอะไรไหมคะ”

“แม่กลัวลูกจะหิว แม่เตรียมมื้อเย็นไว้ให้จ้ะ อีกเรื่องแม่จะมาบอกลูกว่า ช่วงนี้คุณเกื้อจะมานอนค้างบ้านเราสักพักนะ ลูกโอเคหรือเปล่า”

“ทำไมทิวาจะไม่โอเคล่ะคะ แม่โตแล้ว แม่จะให้แฟนมานอนค้างบ้านก็ได้ปกติไม่ใช่หรอ”

วิภาหอมแก้มลูกสาวฟอดใหญ่ ยิ้มกว้างอย่างมีความสุขที่ทิวาเข้าใจตัวเอง โดยไม่รู้ตัวเลยว่าตัวเองกำลังพาหายนะครั้งใหญ่เข้าสู่บ้านที่เคยสงบสุขและเป็นต้นเหตุที่ผลักไสลูกสาวคนเดียวออกไปเผชิญชะตากรรมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้โดยไม่ได้ตั้งใจ

กลางดึกสงัดทิวานอนพลิกไปมาบนเตียงไม่อาจหลับได้ ร่างกายรุ่มร้อนอย่างแปลกประหลาดตั้งแต่เห็นฉากรักเร่าร้อนนั้น ความรู้สึกคั่งค้างก็ไม่เคยจางหายลงไปเลยแม้แต่นิดเดียว

ติ๊ง... เสียงแจ้งเตือนมือถือดังขึ้น

ทิวาหยิบมือถือขึ้นมาเห็นข้อความจากเกื้อก็เปิดดูในทันทีด้วยความสงสัย ปรากฏภาพแผ่นหลังขาวเนียนของผู้เป็นแม่กำลังนั่งคร่อมเก้าอี้อยู่ริมหน้าต่าง แสงจันทร์สาดกระทบผิวดูน่าหลงใหล พร้อมกับข้อความเชื้อเชิญ ‘คืนนี้ลุงจะวาดภาพแม่ของหนูท่ามกลางแสงจันทร์สาดส่อง ถ้าหนูทิวายังไม่หลับลองมาดูเพื่อเรียนรู้งานได้ ต่อไปจะได้ไม่ตื่นเต้นเวลาที่ลุงวาดรูปให้อีก’

ทิวาอ่านข้อความพลางจินตนาการถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นอย่างห้ามไม่ได้ พลันความอยากรู้อยากเห็นก็โลดแล่นไปทั่ว ทิวาหันกลับไปมองหญิงชราที่กำลังนอนหลับสนิท พลางเอื้อมมือเขย่าหญิงชรา เมื่อแน่ใจว่าหญิงชราหลับสนิท ทิวาก็ลุกลงจากเตียง เดินมุ่งตรงออกไปยังห้องนอนใหญ่

บานประตูถูกแง้มออกไว้ให้เล็กน้อย เหมือนกับรอต้อนรับผู้มาเยือน ร่างน้อยค่อยๆ ขยับไปด้านหน้า หัวใจเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ บัดนี้ผู้เป็นแม่เรือนร่างเปลือยเปล่า นั่งบนเก้าอี้หันหน้าออกมาทางประตู ดวงตาถูกผ้าปิดไว้แน่น ในขณะที่เรียวนิ้วสวยลูบไล้ลงบนยอดเต้าใหญ่อย่างเร่าร้อน ขยับขาอ้ากว้างออกจนเห็นร่องสวาทเต็มตา ความร้อนระอุถูกกระตุ้นขึ้นอย่างรวดเร็วในทันที เมื่อทิวาเห็นภาพเร่าร้อนตรงหน้า นิ้วเรียวยกขึ้นสอดเข้าริมฝีปาก พลางขบกัดอย่างไม่รู้สึกตัว