บทที่ 9 NC-20+ ครั้งแรกของทิวา

1754 Words

ทิวาเลือกเขียนจดหมายทิ้งไว้ให้แม่และนมผ่อนคนละฉบับ จากออกมาจากบ้านอย่างเงียบๆ ระหว่างนั่งในรถของทางการที่มุ่งหน้าสู่แดนเหนือ ป่าคอนกรีตเริ่มเปลี่ยนอาณาจักรล้านนา ทิวาไม่รู้เลยว่าทางข้างหน้าจะเป็นอย่างไร บางทีอาจโหดร้ายจนเธอรับไม่ได้ แต่ว่ามันคงดีกว่าที่จะต้องใช้ผู้ชายคนเดียวกับแม่อย่างแน่นอน ขณะเดียวกันคนของทางการที่นั่งมากับทิวาส่งน้ำผลไม้ขวดเล็กให้ดื่มแก้กระหาย ทิวาหยิบดื่มโดยไม่ได้คิดอะไร รถจอดเทียบคุ้มล้านนาขนาดใหญ่ ประตูทรงจั่วมีอักษรแกะสลักบนซุ้มประตูว่า ‘คุ้มนิลบุหลัน’ รถของทางการเคลื่อนตัวออกไปรวดเร็ว ทิวายืนพิจารณาสิ่งที่เห็นตรงหน้า พลางย้อนคิดกลับไปในความฝันประหลาด เหมือนกันไม่มีผิด ในขณะเดียวกันมีคนแต่งกายด้วยผ้าพื้นเมืองออกมาเชิญทิวาเข้าไปด้านใน มุ่งหน้าเดินไปยังเรือนไม้แยก ก่อนที่เขาจะบอกให้ทิวาเข้าไปนั่งรอข้างใน ทิวานั่งรถบนโซฟา แสงจันทร์สลัวสาดส่องเข้ามาตามช่องระแนงไม้ สายลมอ่อนโชยพัดลูบไล้ผิวบาง แต่ทิวากลับรู้สึกร้อนอย่างประหลาด เหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นตามไรผม ความร้อนวูบวาบถาโถมเข้ามาอย่างรวดเร็ว ทิวายกมือขยับคอเสื้อไปมาเพื่อระบายความร้อน ก่อนนึกถึงคำของคนที่พาทิวามาในห้องนี้ ก่อนที่เขาจะจากไปบอกไว้ว่า สามารถอาบน้ำรอได้ถ้าต้องการ “ร้อนจัง อาบน้ำดีกว่า” ทิวามองไปด้านในห้อง เดินเข้าไปจนสุดทาง ก่อนมองเห็นห้องอาบน้ำหลังคาเปิดโล่งรับแสงของดวงจันทร์ ความร้อนประหลาดจู่โจมเข้ามาไม่หยุด ทิวารีบถอดเสื้อผ้าของตัวเอง จนเผยเรือนร่างเปลือยเปล่า ก้าวขาลงเข้าไปในอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ทันที น้ำในอ่างเย็นเฉียบไม่สามารถบรรเทาความเร่าร้อนได้ ทิวากลืนน้ำลายแห้งผาก ใบหน้าน้อยเริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อ พร้อมขยับมือสัมผัสเรือนร่างตัวเองอย่างควบคุมไม่ได้ “อ่า” เสียงครางแผ่วเบาแทรกออกมา ทิวาสัมผัสตัวเองอย่างเร่าร้อนจนไม่รู้สึกตัวว่า ในตอนนี้มีผู้ชายร่างกำยำสูงใหญ่ ยืนอยู่ใกล้กับอ่างน้ำ มองดูทิวาจนแก่นกายมหึมาผองตัวแข็ง ก่อนส่งเสียงกระแอมดังขึ้นขัด ทิวาหันกลับไปมองด้วยความตกใจ มือน้อยรีบยกขึ้นปิดสองอกอวบอิ่มของตัวเองในทันที “มัวลีลาอะไร ทำหน้าที่ของมึงสิ” เขากระแทกเสียงดัง “หมายถึงอะไรคะ” ทิวาถามอย่างงุนงง แต่สายตากลับจับจ้องที่แก่นกายผองแข็งไม่วางตา “บำเรอกู ใช้ปากของมึง” เขาตอบ พลางกระตุกแก่นกายแข็ง “แต่ว่า ทางการบอกว่าจะไม่ให้เป็นนางบำเรอ” “ไม่ได้เป็นนางบำเรอกลางเมือง แต่บำเรอกู” ทิวาเงยมองหน้าชายตรงหน้า สายตาเริ่มพร่ามัว แก้มบางร้อนผ่าว ขณะที่ชายปริศนาขยับเข้าใกล้ขึ้น กลิ่นเหงื่อจางๆ ของเขากลับทำให้ทิวาเกิดความกระสันพลุ่งพล่าน ความเร่าร้อนที่ควบคุมไม่ได้ทำให้ทิวายื่นมือน้อยสัมผัสท่อนแข็งของเขา ทิวาสัมผัสมันแผ่วเบา ปากน้อยอ้าออกแลบลิ้นเลียด้วยท่าทางเกๆ กังๆ อย่างกระหาย แต่ยิ่งทำให้ชายปริศนามีความต้องการมากขึ้น สายตาไล่สำรวจใบหน้าสวย ก่อนกระตุกยิ้ม “มึงชื่ออะไร?” “ทะทิวา” ทิวาตอบ พลันภาพฉากระเริงรักของแม่กับตาแก่บ้ากามก็ปรากฏเข้ามา ในตอนที่ชายสูงวัยยัดท่อนเอ็นลงในปากของผู้เป็นแม่ทิวาอ้าปากกว้างดูดปลายหัวบานเลียนแบบการเคลื่อนไหวของวิภาในความทรงจำทันที ชายปริศนาแอ่นสะโพกตอบ มือหนาจับเข้าศีรษะร่างน้อย ขยับมือบังคับกระแทกแก่นกายเข้าไปในปากระรัว “อื้อออ” ทิวาพลักเขาออก ก่อนสำลักออกมา ใบหน้าน้อยขึ้นสีแดงก่ำ ชายปริศนาก้าวขาลงในอ่างอาบน้ำ ดันทิวาจนชิดเข้ากับขอบอ่าง สองมือหนาจับเรียวขางามอ้ากว้าง ก่อนจับปลายหัวถูไถช่องทางรักใต้น้ำ ทิวามองเขาด้วยสายตาสั่นระริก ไม่สามารถต่อสู้กับความร้อนที่เกิดขึ้นได้ ทำได้แค่มองการกระทำของเขาโดยไม่ขัดขืนแม้แต่น้อย “อื้อออ” ทิวารู้สึกถึงความเจ็บโลดแล่นเข้ามาในทันที ในขณะที่ชายปริศนารับรู้ถึงความรู้สึกต่อต้านคล้ายกับผลักแก่นกายของเขาออกมา เขามองใบหน้าน้อยใต้แสงจันทร์สลัวด้วยความสงสัยก่อนพยายามรุกรานอีกครั้ง แต่ช่องทางรักยังคงไม่เปิดรับให้เขาเข้าไปข้างใน หัวคิ้วของเขาเริ่มขมวดเข้าหากัน ก่อนหยุดการกระทำอุ้มทิวาขึ้นจากอ่างน้ำ มุ่งตรงไปยังห้องนอนใหญ่ เหวี่ยงร่างน้อยลงกระทบกับเตียงอย่างแรง “อ๊ะ” เมื่อแสงไฟสว่างกระทบเข้ากับเรือนร่างขาวนวล สายตาเขาสำรวจเรือนร่างก่อนหยุดมองที่สองปลายยอดสีชมพูแข็งชัน เขาขยับตัวลงไประหว่างเรียวขา พลันจับมันแยกกว้างทันที เผยเนินรักเกลี้ยงเกลาไร้ขนนวลเนียนยั่วยวน สองกลีบอูมปิดสนิท แม้แต่ช่องทางรักก็เช่นเดียวกัน เขาเบิกตาโพลงด้วยความตะลึงทันที “มึงยังไม่เคยเอากับใครหรอวะ” “ยะ ยัง” ทิวาตอบกลับอย่างเขินอาย มือน้อยบีบเคล้นสองอกอวบอิ่มไปมาด้วยความเร่าร้อน “แต่โง่ พาตัวเองมาให้กูเปิดซิง” เขาหัวเราะลั่นออกมาทันที “กูชื่อศศิน จำชื่อกูไว้” ศศินพูดจบก็โน้มศีรษะลงที่เนินรัก แลบลิ้นเลียจุดอ่อนไหวอย่างหื่นกระหาย ร่างน้อยสั่นสะท้านวาบหวิว “อย่า อ๊ะ ตรงนั้นไม่ได้” แม้ปากจะปฏิเสธ แต่ร่างกายกลับตอบสนองอย่างรุนแรง สะโพกงามแอ่นขึ้นรับลิ้นของเขาเป็นจังหวะ “อ่า” ความกลัวมลายหายไปอย่างรวดเร็ว ทิวาไม่อาจต้านทางฤทธิ์ยาในน้ำผลไม้นั้นได้ ขณะที่ศศินแหวกช่องทางรัก ส่งลิ้นเลียจนเยิ้มแฉะ พลางส่งนิ้วหนาเข้าไป “อ๊ะ อย่า เจ็บ” ความเจ็บแปลบโลดแล่นขึ้นมา ทิวาพยายามผลักไสเขาแต่ก็แพ้ให้ความเร่าร้อนอีกครั้ง ศศินไม่รอช้า เขาขยับถูไถปลายหัวบานที่ช่องทางรัก ก่อนกระแทกเข้าไปอย่างแรง “อ๊ะ เจ็บ” ทิวาดิ้นพล่านด้วยความเจ็บ เมื่อรู้สึกถึงความฉีกขาดด้านล่าง น้ำตาไหลอาบแก้มในทันที “ซี๊ด แม่งโคตรแน่น” ศศินก้มมองด้านล่าง ก่อนถอยแก่นกายออกมามองเห็นเลือดสีแดงจางติดแก่นกายของเขายิ่งตอกย้ำว่า เขาเป็นคนแรกของทิวา เขากระตุกยิ้มออกมาอย่างยินดี ศศินกระแทกเข้าไปอย่างรุนแรง แก่นกายมหึมาเบียดเข้าไปในช่องทางรักคับแน่นได้เพียงแค่ครึ่งทาง ริมฝีปากหนาขบกัดแน่นก่อนกระแทกอย่างแรงอีกครั้งจนมันกลืนหายเข้าไปจนหมด ศศินหยุดนิ่งแช่ท่อนแข็งไว้เพื่อให้ทิวาปรับตัวกับแก่นกายของเขา สายตาสีน้ำตาลเข้มมองดูใบหน้าสวย สองแก้มแดงก่ำอาบไปด้วยน้ำตา “อย่าร้อง เดี๋ยวมึงจะชอบมันแน่” ศศินพูดจบก็อัดสะโพกสาวกระแทกเข้าออกอย่างไม่ปราณี มือหนาบีบเคล้นสองอกอวบอิ่มไปพร้อมกัน “อ่าาา ทิวาหายใจไม่ทัน ยะหยุด อ๊ะ” ศศินไม่ฟังคำ เขาบดขยี้สะโพกอย่างหนักหน่วงไร้ความปราณี ช่องทางรักบีบแน่นจนแทบขยับแก่นกายไม่ได้ตามใจคิด ศศินเกร็งตัวแน่นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน “ของมึงรัดกูจนจะขาดอยู่แล้ว จะให้หยุดหาอะไรวะ” เขาสบถคำหยาบออกมา “อ๊า” ทิวากระตุกเกร็ง ปล่อยน้ำหวานเยิ้มเต็มท่อนแข็งของเขาในทันที ขณะเดียวกันฤทธิ์ของยาเริ่มอ่อนลง สติทิวาคืนกลับ ทิวามองชายสูงใหญ่ที่กำลังกระหน่ำกระแทกช่องทางรักของตัวเองอย่างบ้าคลั่ง ใบหน้าน้อยแปรเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัวในทันที “ไม่ พอแล้ว อะออกไป” ทิวาพยายามขยับผลักร่างกำยำอย่างสุดแรง “แม่ง ฤทธิ์ยามึงหมดแล้วสินะ แต่ไม่เป็นไรกูจะทำให้มึงอยากจนร้องขอกู” “ไอ้บ้านี่ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ออกไป” “ปากดี ชิบหาย” ศศินหยุกสะโพก แช่แก่นกายไว้นิ่ง มือหนารวบเรียวแขบเล็กไว้แน่นเหนือหัวของทิวา ปากหนาขยับบดขยี้ริมฝีปากน้อย ขยับสอดใส่ลิ้นเข้าไปเกี่ยวลิ้นของทิวาดูดกลืนอย่างหื่นกระหาย พลางขยับปลายนิ้วบีบดึงยอดสีชมพูแข็ง “อื้อออออออ” ทันทีที่เขาปล่อยปากออกทิวาก็ก่นด่าอย่างรุนแรง แต่เหมือนจะยิ่งทำให้ศศินมีความสุข ศศินโน้มศีรษะลงอ้าปากดูดเลียปลายยอดสีชมพู ทิวาสั่นสะท้านด้วยความเสียวทันที พลางกัดปากแน่น ส่งเสียงครางกระเส่าตอบสนอง ช่องทางรักบีบรัดระรัว “แม่ง ตอดดีชิบหาย” “อืออออ สะเสียว ยะหยุดก่อน” ศศินยิ่งได้ใจดูดปลายยอดแข็งไม่หยุด ก่อนขยับสะโพกดึงแก่นกายออกช้าๆ กระแทกคืนกลับรุนแรง “อ๊ะ อ่า” ความรู้สีกเสียวซ่าน แทรกตัวเข้ามครอบงำทิวา ร่างน้อยอ่อนระทวย หยุดนิ่งไม่ดิ้นขัดขืนอีกต่อไป “หึ กูบอกมึงแล้ว” ศศินผละออกจากร่างน้อย จับทิวาคว่ำลงกดหัวแนบกับพื้นเตียง “ยกสะโพกมึงขึ้นมาให้กู” ทิวาทำตามอย่างว่าง่าย สะโพกงามยกขึ้นยั่วยวน ศศินจับแก่นกายกระแทกเข้าไปอีกครั้ง “อ๊ะ อ่า” สองมือวางลบบนสะโพกงาม จับไว้แน่น ก่อนสาวสะโพกเข้าออกอย่างบ้าคลัง เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นพร้อมกับเสียงคร่งกระเส่าเป็นจังหวะ ขณะเดียวกันศศินหยิบมือถือขึ้นมา เมื่อปลายสายรับเขาก็สั่งทันที “กูไม่อยากได้ผู้หญิงคนไหนแล้ว ไม่ต้องหาอีตัวที่ไหนมาให้กูอีก ส่งข้อความไปหาแดนใต้ให้ส่งแค่แรงงานชายมา” ศศินโยนมือถือลงเตียง ก่อนบดขยี้สะโพกรุนแรง สายตามองเรือนร่างน้อยอย่างพอใจ ก่อนหน้านี้เขาได้ผู้หญิงจากแดนเหนือมาแล้วสามคน แม้พวกเธอจะเก่งเรื่องบนเตียงแค่ไหน แต่ก็ไม่มีคนไหนทำให้เขาติดใจเท่าร่างน้อยตรงหน้าเขาอีกแล้ว ดังนั้นอีกสามคนที่ยังไม่ได้ส่งตัวมา เขาไม่ต้องการอีกต่อไป เขาจะเล่นร่างน้อยให้หนำใจยันเช้า ปากหนากระตุกยิ้มก่อนกระหน่ำสะโพกระรัว

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more