บทที่ 4 NC-18+ เริ่มจู่โจม
1507 Words
ทิวาหลับตาพริ้มพลางสูดลมหายใจเข้าลึกในปอด ปล่อยม่านน้ำเย็นเฉียบรดผ่านเรืองร่างเปลือยเปล่า ในขณะที่ความร้อนระอุใต้ผิวหนังที่โถมเข้ามา ริมฝีปากเม้มเข้ากันแน่น ปลายนิ้วเรียวลากไล้สัมผัสยอดแข็ง ถลำลึกลงสู่ความเสียวซ่าน ทุกครั้งที่ปลายนิ้วสัมผัสโดนยอดสีชมพูแข็งคล้ายกับมีประกายไฟสั่นสะท้านวิ่งสู่หัวใจดวงน้อยจนสั่นระริก
“อ้า” เสียงครางกระเส่าดังเป็นระลอกคลื่น สติเริ่มถูกกลืนหาย
พลันภาพฉากรักเร่าร้อนของผู้เป็นแม่ก็วนกลับเข้ามาในหัวไม่หยุด ทิวาปล่อยสติไปกับการสัมผัสตัวเองกลืนกินไปจนเกือบรุ่งเช้า
ฉ่า… ฟู.. เสียงไข่ดาวกระทบกับน้ำร้อนจนเกิดเสียง
ทิวายืนทอดไข่ดาวอยู่หน้ากระทะ ในขณะที่จิตใจยังเหม่อลอยถึงภาพฉากรักเมื่อคืน โดยไม่รู้ตัวว่า กำลังมีร่างใหญ่คืบคลานเข้ามาใกล้ ก่อนเข้าประชิดตัว สองมือสวมเข้ากอดเอวบางของทิวาแน่น
“อ๊ะ” ทิวาตกใจสะดุ้ง
เมื่อหันกลับไปมองกับคุณเกื้อ ทิวารีบผละตัวออกจากชายสูงวัยในทันที สีหน้าตื่นตะหนกผสมกับอารมณ์คั่งค้างจากเมื่อคืน ยิ่งทำให้ชายตรงหน้าพึ่งพอใจในผลลัพธ์ ชายสูงวัยรีบแก้ตัวหน้าตายในทันที
“ลุงขอโทษทีจ้ะ ลุงคิดว่าเป็นวิ หนูทิวามองจากด้านหลังเหมือนกับแม่จริงๆ”
“ไม่เป็นไรค่ะ” ทิวารีบตอบกลับ
แต่ทว่าเมื่อมองเงยมองใบหน้าของชายสูงวัย ความร้อนก็โลดแล่นสู่สองแก้มจนขึ้นสีแดงระเรื่อ ทิวารีบหลบสายตาจากเขา หันกลับไปมองไข่ดาวในกระทะ ด้วยจิตใจว้าวุ่น
“วันนี้หนูทิวาโชว์ฝีมือเองเลยหรอครับ”
“อ่อ แค่ทอดไข่ดาวน่ะค่ะ ทิวาหิวมาก ไม่เห็นแม่และก็ไม่มีใครเตรียมอาหารเช้าไว้ด้วย”
“นมผ่อนไปไหนล่ะครับ”
“อืม ทิวาก็ไม่แน่ใจ อาจจะออกไปข้างนอกมั๊งคะ”
ร่างใหญ่ขยับเข้ามายืนเคียงข้างทิวา มือของเขาเท้าลงบนพื้นเคาเตอร์ครัว ก่อนโน้มหน้าเข้ามาใกล้ทิวาจนสัมผัสได้ถึงลมร้อนจากจมูกเขาลูบไล้ผิวบาง ทิวาเริ่มรู้สึกผิดปกติ จังหวะของการหายใจเริ่มติดขัดอย่างเห็นได้ชัด ในขณะเดียวกันทิวาไม่รู้ตัวเลยว่า กำลังถูกสายตาเจ้าเล่ห์ของชายสูงวัยวัย 55 ปี ไล่สำรวจเรือนร่างน้อยอย่างแนบเนียน ปากหยักกระตุกยิ้ม ชายสูงวัยรู้ได้ในทันทีว่า เด็กสาวยังคงไม่ลืมสิ่งที่เห็นเมื่อคืน ที่น่ายินดียิ่งกว่านั้นเห็นได้ชัดว่า อารมณ์ของเด็กสาวยังคงพลุ่งพล่านไม่หยุด เหมือนกับระลอกคลื่นของน้ำที่ซัดไปมาไม่มีท่าทีจะสงบนิ่ง ขณะที่มือใหญ่กำลังเลื่อนพลางคิดจะสัมผัสเรียวแขนน้อย เสียงของวิภาก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะ
“เอ้า ทิวาลูก” วิภาเดินเข้ามาแทรกตรงกลาง เกื้อขยับออกอย่างแนบเนียน
“ทำไมถึงทำเองล่ะ ทำไมไม่รอแม่”
“หิวน่ะสิ นมก็ไม่อยู่” ทิวายิ้มแฝงไปด้วยท่าทางประหม่า
เมื่อหันมาสบตาผู้เป็นแม่ ใบหน้าและรอยยิ้มที่อ่อนโยน ช่างขัดกับลีลาเร่าร้อนเมื่ออยู่บนเตียง ทิวารีบสลัดความคิดไม่ดีออก ยื่นตะหลิวในมือส่งให้กับแม่ทันที
“ถ้างั้นแม่ทำต่อนะ ทิวาขอข้าวผัดด้วย ทิวาไปรอที่โต๊ะอาหารนะคะ” ทิวาพูดจบก็เดินออกไปอย่างรวดเร็ว
วิภามองตามลูกสาวด้วยความรู้สึกแปลกเล็กน้อย ไม่ทันทีจะคิดไปมากกว่านั้น เกื้อก็ขยับเข้าโอบกอดร่างสวยของวิภา โน้มใบหน้าเข้าซอกคอระหงดูดเลียอย่างหิวกระหาย
“อื้อออ คุณเกื้อ เดี๋ยวทิวาจะเห็น”
“หนูทิวาเดินออกไปรอที่โต๊ะอาหารแล้ว ไม่กลับมาหรอกครับ”
เกื้อพูดจบก็เปลี่ยนเป้าหมาย สองมือปลดกระดมเสื้อของวิภา ก้มลงอ้าปากหยักงับปลายยอดของเต้าใหญ่ พลางขยับมื้อบีบเคล้นเต้าใหญ่อย่างเมามัน
“อ้า บะเบาก่อนค่ะ”
“ถ้างั้นคืนนี้ต้องให้รางวัลปลอบใจนะครับ”
“ได้สิ แต่ดึกหน่อยนะคะ รอทิวาหลับก่อน”
หลังจากมื้อเช้าผ่านไป ทิวาเริ่มผ่อนคลายเล็กน้อย ก่อนเอ่ยถามผู้เป็นแม่
“แม่เห็นโทรศัพท์ของทิวาบ้างไหมคะ”
“อืม อาจจะตกน้ำไปพร้อมลูกในวันนั้นก็ได้นะ”
“อย่างงี้ก็แย่ ทิวาเหงามากเลย”
“แต่ปกติลูกไม่ค่อยสนใจโทรศัพท์เท่าไร เห็นแต่ชอบวาดรูป”
“ก็ชอบวาดรูป แต่ก็อยากเล่นโทรศัพท์ด้วยนี่คะ” ทิวาส่งเสียงอ้อนในทันที
“แม่จะออกไปคุยเรื่องงานการกุศลที่จะจัดขึ้นในสัปดาห์สักหน่อย ถ้างั้นออกไปพร้อมกับแม่ ไปซื้อเครื่องใหม่เลยดีกว่า”
รถคันหรูที่ขับโดยเกื้อจอดเทียบหน้าตึกสูงที่หนึ่ง เกื้อรีบลงจากลงเปิดประตูให้กับวิภาด้วยท่าทางสุภาพ
“เชิญครับคุณผู้หญิง”
“คุณเกื้อก็” วิภาหัวเราะอย่างมีความสุขก่อนเอ่ยขอเสียงหวาน
“วิรบกวนคุณเกื้อพาทิวาไปซื้อโทรศัพท์ใหม่หน่อยนะคะ วิคงใช้เวลานาน กลัวลูกจะรอ”
เกื้อตอบรับ พลางกระตุกยิ้มอย่างรู้สึกยินดี
เกื้อขับรถออกไปตามถนน สายตาของเขาสำรวจเรือนร่างน้อยที่นั่งอยู่ข้างเบาะคนขับ สายตาของทิวามองตรงไปข้างหน้า ในขณะที่สายตาของเกื้อหยุดอยู่ที่ชุดกระโปรงของทิวาที่ถูกร่นขึ้นมาเผยต้นขาขาว แม้ทิวาจะวางกระเป๋าไว้บนหน้าตัก เพื่อปิดส่วนวาบหวิว แต่สายตาของชายสูงวัยก็ยังคงรุนรานไม่หยุด ระหว่างทางเขาเอ่ยชวนทิวาคุย ใช้จังหวะที่เด็กสาวไม่ทันระวังตัว เขาวางมืออีกข้างไว้บนต้นขาขาว ทิวาสะดุ้งแต่พยายามรักษามารยาท เขาเห็นท่าทางของทิวาเลยแสร้งขอโทษ เพื่อไม่ให้เด็กสาวตื่นกลัว
“ขอโทษทีครับ เวลาลุงคุยกับลูกสาวที่บ้านก็ชอบวางมือไว้บนขาเธอแบบนี้เหมือนกัน ลูกสาวของลุงบอกว่า ความอุ่นจากมือทำให้เธอรู้สึกสบายใจ แล้วหนูทิวารู้สึกอย่างไง”
เขาถามหยั่งเชิง พลางขยับมือใหญ่ลูบเบาๆ บนขาขาว ทิวายิ้มตอบเล็กน้อย แอบลอบกลืนน้ำลาย ระลอกคลื่นความร้อนซัดโถมทิวาในทันที เมื่อสายตาเจ้าเล่ห์สังเกตเห็นใบหน้าน้อยเริ่มมีเลือดฝาด เขาจึงขยับมือสูงขึ้น พลางส่งมือใหญ่รุกรานเข้าไปใต้ชายกระโปรง ทิวานั่งตัวแข็งทื่อเหมือนต้องมนต์สะกด ริมฝีปากน้อยขบเม้มแน่น สองมือกำเข้าด้วยกัน เปลือกตาปิดลง แต่ก็ยังปล่อยให้มือใหญ่คืนคลานเข้าลึกขึ้น
เมื่อเกื้อเห็นอาการของทิวา เขารีบเลี้ยวรถเข้าจอดที่มุมซอกตึกลับตาคนในทันที ในขณะที่ทิวาหลับตาพริ้ม ร่างใหญ่ก็ปลดเข็มขัดออกจากตัวเอง โน้นเข้าหาร่างน้อยซุกใบหน้าเข้าซอกคอขาว สูดกลิ่นหอมของเนื้อสาวเข้าจนเต็มปอด
“อื้มม หอมจัง” เขาพูดจบก็อ้าปากงับต้นคอน้อยอย่างอ่อนโยน
“อ๊ะ” ทิวาลืมตาขึ้นมา พลันตื่นตะหนกสองมือน้อยยกขึ้นผลักอกหนุ่มใหญ่ตรงหน้าทันที
“คุณลุงจะทำอะไรคะ”
“หนูทิวาหัวใจเต้นแปลกๆ ใช่ไหม พอหัวใจเต้นแปลกๆ ก็จะรู้สึกเหนื่อยมาก” เขาถามอย่างใจเย็น ในขณะที่ควบคุมร่างน้อยเอาไว้ไม่ปล่อยให้เป็นอิสระ
ทิวาพยักหน้ารับด้วยความไม่เข้าใจในอารมณ์ร้อนที่เกิดขึ้นประกอบกับหัวใจเต้นรัวอย่างไม่มีเหตุผล
“ลูกสาวลุงก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน แต่ลุงมีวิธีช่วย”
“วิธีอะไรคะ”
“อยากลองหรือเปล่า ถ้าหนูปล่อยให้ใจเต้นเร็ว มันจะเหนื่อยจนหายใจไม่ทันนะ”
เมื่อชายสูงวัยพูดจบ เขาโน้มศีรษะเข้าซอกคอขาว ริมฝีปากหยักถูไถแผ่วเบาก่อนอ้าปากแลบลิ้นลากเลียวน สลับกับระดมจูบ ทิวาเกร็งตัวสั่น มือใหญ่คืบคลานเข้ามาใต้กระโปรงลึกขึ้น ปลายนิ้วซุกไซ้สอดเข้าไปใต้กางเกงในตัวจิ๋ว ทิวาสะดุ้งตัวโยน พลางพลักชายสูงวัยออกไปในทันที
“พะ พอแล้ว ทะทิวาโอเคแล้วค่ะ”
ชายสูงวัยกลับมานั่งที่ของตัวเอง พลางมองอย่างรู้สึกเสียดาย แต่เขาจะไม่รีบร้อน เขายังมีเวลาค่อยๆ เล่นสนุกกับทิวาอยู่อีกมาก ปากหยักแสยะยิ้มก่อนนึกถึงสิ่งที่วิภาพูด ‘วิมีลูกสาวอยู่คนหนึ่ง แกเอาแต่เก็บตัวอยู่ในบ้าน อย่าถามเลยว่าเคยมีแฟนไหม เพื่อนสักคนยังไม่มีเลย’ สิ่งที่วิภาเคยพูดยิ่งทำให้เขามั่นใจว่า ทิวายังบริสุทธิ์ เด็กสาวที่ไม่เคยผ่านเรื่องราวอย่างว่า ก็แค่ต้องค่อยๆ ใช้เวลาปลอบประโลมจนเด็กสาวยอมตกเป็นของเขาด้วยความเต็มใจ เขาจับจ้องทิวาด้วยสายตาเจ่าเลห์ พลางแสร้งยิ้มอย่างอบอุ่น
- Writer
