Better Than Revenge

Kabanata 9

October 19, 2014

Pasakay ako ng elevator ng bumukas ito. Nakita ko si Zenon at ang babaeng kasama niya sa airport. Nakatulala ako sa kanilang dalawa at nagdadalawang isip kung sasakay ba ako ng elevator. Nakatingin sa akin ang babaeng kasama niya na tila nagtataka.

"Miss, sasakay ka ba?" Naiirita nitong tanong sa akin.

Bago pa ako makasagot ay sumulpot sa likod ko si Mr. Rival.

"Ano ba, di ka ba sasakay? Bakit nakatulala ka diyan?" Mas kompprtable nitong pakikipag-usap sa akin.

Hinawakan niya ako sa braso at hinila papasok kaya di na ako nakapagsalita pa. Nanatili na nakakatitig kay Zenon na hindi man lang ako tiningnan.

"Nakauwi ka ba kagabi ng maayos?" Pag-uumpisa nito ng usapan.

"Opo. Salamat nga po pala kagabi." Nahihiya kong sabi dito.

"Good. Don't forget what I've told you. Your ankle was injured, it is okay now?" Pinakikiramdaman ko si Zenon kung nakikinig ba siya sa usapan namin.

"Yes, Mr. Rival." Magalang kong sagot.

"Can I ask you something?" Gusto kong sabihan sa kanya na tigilan niya na ako.

"Ano po yun?" Nakangiti ko paring tanong kahit naiinis na ako.

"If you don't mind. I just notice when I holding your hand there is a scars in your pulse. What happaned to that scars?" Itinago ko naman ang kanang kamay ko dahil baka makita pa ni Zenon.

"Ah. Wala po to, bata pa po ako ng magkaroon ako nito. Nakalimutan ko na po ang nangyari." I lied and I smiled on him to interfere him to add another question.

Hindi ko alam kung bakit ganun siya kainteresado sa akin at magtatanong ng mga personal na bagay.

"Okay, see you soon. Mauna na ako." Mas nauna siyang bumaba at nakaluwag luwag naman ang loob ng wala na siya.

Pipindutin ko na sana ang button sa elevator gamit ang kanang kamay ko but instead I use my left hand.

"Ddy, okay ka lang bang umuwi na tayo sa probinsya? Namimiss ko na si Baby."

Ddy? Baby? What does it mean?

I feel uneasy na pati ang endearment namin sa isa't isa noon ay ginagamit nila ngayon. Pero mas di ako mapakali ng makarinig ako ng baby, so may anak na sila?

"Mmy, we are going but not now." Mahinang sagot ni Zenon.

"Di mo ba namimiss si Baby? I'm sure he missed his dad."

When the elevator was opened I jumped. I went to the emergency exit and it was starting of my tears was falling.

"I'm okay." I need to be okay.

I sit on the stairs and all of my tears was falling.

"Why are you always come out when he ignores me?" I ask for my tears to stop but it didn't.

I wiped out all the tears but it's not worth it like him. All I have done for him doesn't worth it!

"Are you okay, Miss?" A voice from my back came out.

I turned back and sight the face of the person who own the voice. I recognized him, I really did.

"A~~xel..." I stuttered.

"Aliyah?" Nagulat din siya ng makita ako roon.

"Are you okay?" Naglakad siya ng ilang hakbang upang maharap niya ako.

"Here. You need this." He offered his handkerchief but I didn't accept it.

"No, I don't need it but thanks."

I wiped out of the tears using my hand and went out to the emergency exit.

After working hours, I went to the nearest club because I know how badly I  need this. I ordered a lot of drinks to fulfill myself.

"Does they have a child?"

"He didn't love me anymore."

"Anything happened to me for these past two years, he doesn't care."

"What should I do?"

"How can I tell him that I still love him?"

In the middle of my drinks a man with a gray shirt come to my table.

"Hi. I'm Stevan Clarkson." He offered his hand but I don't accept it.

I don't need anyone right now.

"Ohh. Do you have a problem?" Kunwari nitong pag-aalala sa akin pero alam ko naman na gusto lang nito makapuntos sa akin.

"Please, go away. I don't want to talk with stranger." Pagtataray ko sa kanya habang sinesenyasan siya gamit ang kaliwa kong kamay na umalis na siya.

"Sorry, I just wanted to have a dance with you. Can we?" Pursigido nitong pamimilit sa akin.

"I've said...." He intently staring at me while waiting to my answer.

"Zenon?" But suddenly I see him as Zenon, he really is or just an imagination?

"So can we dance?" He offered his hand and I automatically accept it.

I'm too dizzy, all things I see was swirling and I can't see things clearly. All lights are moving and sounds make more louder and louder. People used to dance with their moves with there sexy dance or hot dance maybe. I almost falling to the ground.

I don't use to dance but there is something on my body wants to come out.

"Do you want to go somewhere, after this?" He whispered on his seductive voice while his hand on my waist.

"Are you..." He cut me off using his index finger on my lips.

He almost touch my body while dancing and I don't care anymore. All boys are the same they all wanted is the girls body but not Zenon.

"Zenon? He doesn't. He respect girls that he loves but what the heck? He have a child now? What should I do ?"

I knew that alcohol makes me feel better. I want forget all this f*****g s**t! Please let me.

While dancing the man I used to dance with, I close my eyes to minimize my dizziness but suddenly the crowd went wild. They are shouting like there are people who arefighting. I open my eyes and the man who look like Zenon was on the floor and I am startled.

What's happening? The loud noise coming from the crowd makes it louder that makes me feel want to vomit and the bar where everyone is enjoying turns into something strange to me.  Apparently I see a familiar face who punched the gray shirt man but it's too dim...

October 20, 2014

Binuksan ko ang aking mata at nakitang ang puting kulay. Mabilis kong inangat ang aking sarili dahil hindi ako pamilyar sa lugar na iyon. Naramdaman ko ang sakit ng aking ulunan.

"Ano bang nangyayari? Saan ako?"

Nilibot ko ang buong kwarto, maganda ang pagkakaayos ang kwartong ito at tila isang simpleng kwarto. Kahit na iniinda ko ang sakit ng aking ulo ay pinilit kong tumayo at doon ko napansin na isang t-shirt na kulay puti lang aking suot.

"Asan ang damit ko?" Gusto kong sumigaw pero agad naman ako ng nakapag-isip ng mabuti.

Pinakiramdaman ko ang aking sarili kung meron bang masakit sa akin bukod sa aking ulo pero wala naman akong naramdamang iba. Pumunta ako sa bintana at tiningan ko ang bintana na kung saan kitang kita ko ang nagliliitang mga kotse at mga tao mula roon.

"Pano ba ako napunta dito? Sino ang kasama ko?" Naitanong ko sa aking sarili hindi ko matandaan kung anong nangyari kagabi.

May kumatok mula sa pinto at mabilis naman akong bumalik sa kama at nagkumot sa dahilan na nahihiya ako sa aking suot.

"Pasok."

Pumasok naman ang isang babaeng nasa edad 30's. Nakasuot na isang uniporme.

"Good Morning po Ma'am. Eto po ang inyong mga damit at gamot." Inilagay niya sa isang mesa ang mga iyon.

"Excuse me, Miss?" Muli siyang lumingon sa akin.

"Ano po yun Ma'am?" Nakangiti nitong tanong.

"Pwede bang malaman kung sino ang kasama ko kagabi at nagdala sa akin dito?" Nahihiya kong tanong.

"Hindi niya po binigay ang pangalan niya pero may iniwan po siyang numero. Kakaalis niya lang din po." Sagot nito.

"Ah ganun po ba. Pwede po bang mahingi yung binigay niya?"

"Oh sige po." May idinukot siya sa kanyang bulsa.

"Ang may-ari po ba ng number na to, siya rin po nagpalaundry ng damit ko?"

"Opo, Ma'am. Nakiusap din siyang tulungan ko siya pagpalitin ka ng damit dahil marumi na pong itong suot niyo kagabi." Nakahinga naman ako ng maluwag ng sabihin niya yun.

"Salamat po." Nakangiti kong sabi rito.

Nakuha ko na yung number at sa tingin ko ay hindi naman masamang tao ang nagdala sa akin sa lugar to dahil wala namang nawalang bagay sa akin kahit na t-shirt lang ang suot ko ay sa tingin ko wala namang nangyari sa amin dahil wala naman akong nararamdaman na kung ano sa katawan ko at dagdag pa na babae rin ang nagpalit sa akin ng damit.

Alas sais ng umaga nun kaya naman may dalawang oras pa para pumunta ako sa opisina. Umuwi muna ako sa bahay at naglinis ng sarili at nagpalit ng damit.

Pagkadating ko sa opisina ay maayos naman ang mga nangyari. Wala akong nakitang Zenon sa paligid ng kompanya. Pero hindi ako makapagconcentrate dahil sa sobrang nacucurious ako kung sino ang taong nagdala sa akin sa hotel.

"Girl, pinapatawag ka raw ng CEO." Ara

"Oh sige pupunta ako." Akmang tatayo na ako pero muli siyang nagsalita.

"Wala siya sa opisina niya. Sinabi lang sa akin ng secretary niya na sa restaurant daw kayo magkita mamayang gabi."

Dumiretso ako ng restaurant kung saan sinabi ni Tito na doon kmi magkikita. Pagpasok ko sa loob ng restaurant ay bumungad si Tito (ama ni Zenon) at sina Mommy at Daddy pati narin si Tita Salve.

"Good evening po." Pagbati ko.

"Andito ka na pala Aliyah. Maupo ka." Nakangiting sabi ni Tita.

"Mom, Dad. Ano pong ginagawa niyo dito?" Bulong ko sa kanila.

Hindi sila sumagot sa akin basta pinagpapatuloy parin nila ang pag-uusap sa mga magulang ni Zenon. Ewan ko kung anong ibig sabihin ng pagpapapunta nila sa akin dito kung di rin naman nila ako kakausapin. Sa kalagitnaan ng pag-uusap nila ay may dumating at nagulat ako kung sino ang dumating.

"Zenon..." Nanlaki ang mga mata ko ng makita ko siya.

Tila hindi maganda ang mangyayari ngayong araw.

"Umupo ka Zenon." Utos ni Tito sa anak niya.

Umupo siya katapat ng upuan ko. Naguguluhan ako kung ano bang meron bakit andito siya? Ano bang ibig sabihin ng lahat ng ito?

"Aliyah, Zenon. We decided na sa nalalapit na pasko ay ipakasal na kayo."

Hindi ko alam ang magiging reaksyon ko. Alam kong masaya ako kasi ikakasal parin kami pero iba na ang sitwasyon ngayon meron na siyang iba at hindi ako yun kasama pa ang baby nila.

Baby, biglang bumalik sa aking alaala ang lahat na nangyari kagabi. Pero may hindi parin ako maalala kung sino ba talaga ang nagdala sa akin sa hotel.

Sa sinabi ni Tito inaasahan kong magwawala siya pero wala siyang kibo. Anong nangyayari?

"Pero Tito...." Gusto kong tumutol dahil ayaw kong sabihin niya na plinano ko tong lahat.

"Aliyah!" Saway ni Mommy.

"Aliyah, matagal mong inantay si Zenon at alam namin ang pinagdaanan mo. Kaya ginagawa namin to." Hinawakan ni Tita ang kamay ko.

Napatingin ako kay Zenon na walang reaksyon sa ngayon. Hindi ko alam kung anong nasa utak niya ngayon.

"Mag-usap muna kayo." Mahinahom na sabi ni Daddy.

Umalis silang apat at naiwan kaming dalawa ni Zenon. Unang beses ko siyang makakausap simula ng umuwi siya. Hindi ko alam kung saan mag-uumpisa.

"Ze...." Di ko na natuloy ang sasabihin ko ng dumating si Mr. Rival.

"Miss, ikaw pala yan? Anong ginagawa mo dito?" Namamangha tanong nito sa akin.

"Ah may kausap ka pala. Sorry for interrupting." Nakatingin siya kay Zenon na ngayon ay walang reaksyon sa mga nangyayari.

"Okay lang po." Sagot ko.

Biglang tumayo si Zenon at umalis siya.

"Wait lang po, Mr. Rival. May aasikasuhin lang po ako." Pagpapaalam ko rito.

"Okay, see you....." Agad akong tumayo at hindi na pinatapos ng sasabihin niya.

Hinabol ko si Zenon na ngayon ay palabas na sa pintuan ng restaurant.

"ZENON!" Malakas kong sigaw.

Ngunit di man lang siya lumingon. Nahabol ko siya sa wakas, sumakay siya sa isang taxi kaya sumakay din naman ako. Wala siyang naging reaksyon sa pagsakay ko kaya naman tahimik kami buong biyahe at bumababa kami sa tapat ng building ng condo unit niya.

Sumunod ako sa kanya. Pumasok siya sa loob ng condo niya at isinara ng pintuan. Humarap siya sa akin.

To be continue...