SYPNOSIS
She who claims herself as an ordinary Mortal being.
But she doesn't know that they, theirselves call her as their Universe.
Her dreams was to have an ordinary peaceful life but it turns out to be beyond ordinary.
A saviour born, filled with flaws and unexperiences.
An extraordinary tale from which a girl whose name is Chelsea is about to explore who she really is.
From being destitute to a powerful princess whose kingdom is unyielding.
The weakest that will protect the most powerful beings in the Two Realms.
And her journey will starts...
As she enters a mystical Academy where enormous golds and diamonds are befounded.
The Pride of the Elemental Realms would be inevitably encountered; Elementalists.
An Academy whose liability is to teach students enhance their capabilities upon using their own Magic Powers and to upgrade their Physical Attributes.
Presenting...
Crimson Academy.
°°°
CHAPTER 1 - Universe
"The universe is consist of unknown objects that even our scientists couldn't figure..."
Nagpakawala ako ng buntong-hininga habang mabilis na isinusulat ang mga key words na ibinabanggit ng aming Professor.
"It is one of the greatest gifts given by our God. Without it, our existence is nothing."
Universe...
I wish I could see the entire universe from afar.
I adore how it plays its role very well. And how vibrant and how mesmerizing the unknown objects hidden inside the universe is.
The universe seems so magical but in fact it has indeed a scientific explanation regarding those breath-taking and extraordinary events happening inside the Universe.
"Zzzz..."
Nawala naman ang pokus ko sa aming Professor ng makarinig akong mahinang hilik sa aking tabi kaya napunta dito ang tingin ko at natagpuang natutulog si Carlo.
Tumingin ako saglit sa Professor at nakitang nagsusulat ito sa white board kaya bago pa ito humarap ay kinurot ko sa tagiliran ang katabi ko.
"Hmm- Aray!"
Nanlaki ang mga mata ko dito dahil ang lakas ng pagsigaw niya kaya napaharap dito ang mga kaklase namin kahit ang aming Professor.
"Is there anything you want to say, Mr. Dwayne?", taas kilay na tanong ng Professor.
Umakto naman akong parang nagsusulat para hindi nila mahalata na nagpanic din ako noong sumigaw ang bobong katabi ko.
"A-Ahh... wala naman po.", sabay kamot nito sa kaniyang ulo.
"Perhaps, you can share with us regarding what you know about the universe?"
Siguro, kung nakatingin lang ako ngayon kay Carlo, baka mamatay na ako sa kaniyang mga nakakasamang tingin.
Pasalamat nga siya kasi ginising ko siya ulit. Kaysa naman sa pumunta ulit siya ng detention class.
University of Nueva Caceres.
Kung saan kahit malate ka lang sa klase o makatulog ka lang sa klase, bibigyan ka na ng violation card. Or even worst, you'll have to go through Detention Class.
Sobrang strict ng rules to the point nagmumukha kaming nasa bilangguan.
"M-Ma'am, ano po-"
"Have you not remember the EEP?", pananaray ni Ma'am dito.
Tumahimik saglit kaya napatingin ako dito at nakita ko itong natetense.
"S-Sorry, ma'am."
EEP, also known as English Environmental Policy. Kahit saan ka pumunta basta nasa loob ka ng eskwelahan, kailangang English speaking ka lang.
"Stand up and answer my given question awhile ago."
●●●
Class dismissed."
After our whole day class, adrenaline rushes through my veins as excitement filled me. The thought of going home after a very long period of time makes me feel overwhelm.
I put my things inside my bag and turn my gaze to my seatmate just to find his chair empty. I scanned the entire room and found him waiting for me at the door.
"Come on, Chelsea!"
Is he in a hurry? Because it seems like it.
I hurriedly placed all my entire things inside my bag without proper arrangement which I usually do. And afterwards, I walked into his direction.
"Let's go.", saad nito at tumango nalang ako.
Nagsimula na kaming maglakad papunta sa parking lot. At sobrang daming estudyante ngayon ang nagkakalat marahil tapos na 'rin ang kanilang mga klase.
"Are you okay?", tanong ko dito.
Napatingin naman ito saglit saakin bago ibalik ang tingin sa unahan.
"What do you mean?"
"The dark circles below your eyes are too exposed. Did you slept well last night?", I asked.
"And how come you're so good in english by now?", pangaasar nito sabay tawa.
Sinamaan ko naman ito ng tingin at hinampas sa kaniyang braso. "Huwag mong ibahin ang topic! Bakit may eyebags ka?"
"Speaking tagalog now, I see. Too shy to speak in english, then?", aba! Mas inasar pa ako lalo!
"Don't pissed me, Carlo. I'm going to strangle you again if you do."
"Ooh~, aggressive now? I like it."
I laughed in disbelief and was about to speak again but someone pushes me over, making me separate from Carlo. "Move Bitch."
If not for the wall, maybe I was kissing the floor by now due to the strong force of someone's push.
Tinignan ko naman kung sino ang may gawa nito at hindi ako nakapagreact ng mapagtantong isa ito sa nagkakagusto kay Carlo. Morisette the Queen Bee.
"Hi Carlo!", masayang bati nito nang makalapit ito kay Carlo kasama ang dalawang alipores niya.
Nanatili akong nakatayo kung saan ako tinulak ni Morisette dahil hindi ko 'rin naman gugustuhin na makalaban ang isang Queen Bee.
Call me a coward, but i'm afraid to fight for myself.
"Here, I baked cookies!", may ilinahad itong isang magandang tupperware sa direksyon ni Carlo.
Seconds had passed but he didn't budge to take it so I have to look at him, confused. But then, I blinked a few times when I saw him looking at my direction.
Why is he looking at me? Does this phenomenon concerns my presence?
His looks are telling me that Morissette's presence was too displeasing and I have a little hint on what he'll do next. So before he can even managed to decline her efforts for him, I shook my head saying 'don't waste her efforts.' because I know it would be chaotic if he ever deny the cookies.
"Carlo?", tawag ni Morisette dito ng hindi ito mag responde sa kaniyang sinabi.
Napunta naman dito ang atensyon ni Carlo. "Oh?", pagsusungit nito.
Hindi ko alam kung matatawa ba ako o hindi dahil for the nth time, sinungitan na naman niya ang Queen Bee na baliw na baliw sakaniya.
Maraming estudyante ang napaparaan at napapalingon sa aming direksyon at ang iba ay nanatili upang makinig sa aming eksena.
Morissette's huge smile have happened to disappear when she figured out that he wasn't interested on her cookies. I saw how she plastered a sad smile, "Don't you like cookies?"
A small grin formed my lips, just enough for Carlo to see.
Just how pathetic this woman can be.
Palingon-lingon sa kinaroroonan ko si Carlo kaya napalingon din sa direksyon ko ang Queen Bee.
Bigla naman nawala ang ngise ko at napalitan ng pagkabigla.
Uh-Oh.
Ang kulit kasi ni Carlo! Sabi kong huwag niya muna ako pansinin.
"Why are you grinning, b***h?", pananaray nito at pumunta sa kinaroroonan ko.
Bigla naman akong nataranta dahil dito.
"W-Wala.", kinakabahan kong tugon at napaiwas ng tingin.
Lumapit ito sa kinaroroonan ko at akmang hahawakan ako pero napahinga nalang ako ng maluwag ng tawagin ito ni Carlo.
"Morisette, I do like cookies. Can I have them now?"
Gosh, I thought it was the end of Chelsea Jade.
Iniangat ko ang tingin ko at siningkitan lang ako ng mga mata ni Morisette bago ibinigay ang kaniyang atensyon kay Nathan.
"Oh! I thought you don't.", her voice was filled with joy. "Here! This is all for you. It taste fantastic I assure you!", tuwang-tuwa na sabi nito.
Tinanggap naman ni Carlo ang cookies, "Thanks, I guess.", he mumbles at kita pang may nakataling letter doon sa tupperware ng cookies.
"Oh well, hope to see you soon again, Carlo Dwayne!", she bid her goodbye and gave him a flying kiss.
Nang makaalis na nga ang mga ito ay kita ko kung paano malukot ang mukha ni Carlo dahil siguro nandidiri kaya di ko mapigilan hindi matawa.
"Hope it isn't poisoned.", he murmured.
"Ayos ka lang?", natatawang tanong ko.
Binigyan lang ako nito na nandidiri na ekspresyon at umiling-iling kaya mas lalo akong natawa.
He's the first guy I've ever seen like this. I mean, he always avoid his admirers. Uhh, maybe he's gay? I wish not. He's totally the guy I want.
He has way too many admirers, and oh, believe it or not, he has pretty girls all over him. And not even once did he gave interest on them.
Nang makarating kami sa Parking Lot ay pumasok kami sa sports car niya. Ingat na ingat pa ako dahil baka madumihan ko ang sports car niyang mamahalin. Ni hindi man lang nga ikinukuwento saakin ni Carlo kung anong trabaho ng mga magulang niya at bakit ang yaman yaman nila.
Napapaisip na tuloy ako, siguro d**g dealer yung magulang niya eh.
"So...", pagbasag ko sa katahimikan ng magsimulang mag maneho si Carlo.
"So?"
"Baka may lason 'yang cookies or worst gayuma.", natatawang sabi ko.
"Funny.", pagsusungit din nito saakin.
Eh kani-kanina lang, si Morisette lang ang sinusungitan niya tapos ngayon pati ako?
"Oh bakit pati ako sinusungitan mo?", taas-kilay kong tanong.
"Wala, nakakairita lang kasi."
"Ang alin?"
"Wala."
Tangina naman nito oh. Magkukuwento tapos bitin!
Minsan talaga, naiisip kong pagtabuyan nalang itong bestfriend ko, nakakainis kasi ang ugali minsan. Magkukuwento tapos bitin?
"Okay.", tipid kong sabi at itinuon nalang ang aking pansin sa labas ng bintana.
Ayokong mamilit ng isang gago na walang ginawa kundi ang mambitin.
Ilang minuto kaming binalot ng katahimikan at tanging ang tunog lang ng air conditioner ang aking naririnig.
"Chelsea.", tawag nito saakin. Hindi ako sumagot at nanatiling nakatingin sa labas ng bintana.
Aba! Magkukuwento ulit siya tapos magiging cliffhanger ulit?! Mas mabuti ng 'wag nalang siyang kausapin. Binubuwiset lang niya ako eh.
"Chelsea, music is the Moral law that gives soul to the Universe. Always remember that."
Kunot-noo naman akong napatingin dito marahil hindi ko alam kung anong pinagsasasabi niya.
Dinidiscuss niya ba 'yung lesson namin kanina sa Science? O nagbibigay siyang opinyon tungkol sa topic namin kanina sa science?
"Pinagsasasabi mo diyan?"
Sumulyap ito saglit saakin bago ibalik ang tingin sa unahan. "Do you know why I don't bother giving interests from other girls?"
"Uhh...", tumingin-tingin pa ako kung saan-saan bago mag hanap ng sagot. "No?"
Mahina naman itong natawa. "Because my heart has already been taken."
Hindi ko alam kung ano ba dapat ang irereact ko pero naramdaman ko nalang ang kirot na nanunuot sa puso ko. Ibinaling ko na lamang ang aking tingin sa bintanang muli para hindi nito mahalata.
Napalunok ako dahil parang umuurong yung dila ko. "By who?"
"The Universe. I'm inlove with the Universe."