LIMANG araw na lamang. Limang araw na lang ang itatagal ko sa Zamblaes. As much as I want to, I’m making the most out of it. Sinubukan ko iyong walang ilang, walang tension. Ayaw ko ng dagdag isipin lalo na’t kakarampot na sandali na lamang ang mayroon ako. I tried my hardest not to get affected. Kahit na ngayong nakakulong na naman ako sa mga bisig niya habang pinatatakbo si Lorenzo. He smells good, and I missed it.
“Sinabi ni Anton na binalak mong mangabayo. You’re really doing it without my consent, huh.” Rinig kong bulong nito mula sa likuran ko.
Para tuloy akong tuod na hindi makagalaw. Iniiwasan ko kasi ang masyadong pagkakadikit ng mga balat namin. Para akong kinikiliti. The way his skin brushes against mine feels good and wrong. Heto na naman ako sa panonorture sa sarili.
“Ayos
