เฉินเจียอียืนอยู่หน้ากระจก มองหญิงสาวในชุดเดรสสั้นแขนยาวสีแดง เปิดให้เห็นกระดูกไหปลาร้าและไหล่บาง เธอใช้เวลาหลายชั่วโมงกว่าจะเลือกชุดได้ ผมยาวตรงถูกม้วนเป็นลอนอ่อน ๆ ไล่ลงมาจนถึงกลางหลัง หญิงสาวยิ้มให้กับตัวเองในกระจก ยิ่งหลิวเสี่ยวตงเป็นข้อยกเว้นที่ทำให้สัมผัสพิเศษของเธอไม่ทำงาน เธอยิ่งสงสัยและอยากทำความรู้จักกับเขาให้มากขึ้น ดังนั้นเมื่อเขาติดต่อผ่านมู่ลี่มาว่าต้องการเลี้ยงข้าวเธอ หญิงสาวจึงไม่ลังเลที่จะตอบรับ เฉินเจียอีตรวจความเรียบร้อยของตัวเองเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะคว้ากระเป๋าแล้วเปิดประตูห้องออกไป
ความจริงหลิวเสี่ยวตงเสนอตัวจะมารับที่บ้าน แต่เฉินเจียอีปฏิเสธ เพราะเธอยังไม่ต้องการให้เขารู้จักบ้านของเธอ ที่ผ่านมาเฉินเจียอีเจอผู้ชายมาหลากหลายรูปแบบ บางคนเมื่อถูกทิ้งไปแล้วก็ยังตามตื๊อไม่เลิก บางคนถึงขนาดตามเธอถึงบ้านก็มี ลำบากเธอต้องไปหาจุดอ่อนของผู้ชายพวกนั้นมาข่มขู่จึงยอมออกไปจากชีวิต
