หนุ่มสาวทั้งสองคนนั่งตรงข้ามกันในระเบียงร้านอาหารที่มองเห็นทัศนียภาพยามค่ำคืน หลังจากดื่มไวน์ที่เธอรินให้ไม่หยุด หลิวเสี่ยวตงก็รู้สึกว่าสายตาตัวเองเริ่มพร่ามัว ชายหนุ่มไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า แต่เขารู้สึกว่าวันนี้เฉินเจียอีสวยกว่าปกติ สวยกว่าทุกครั้งที่เคยเจอกัน และเขาไม่สามารถละสายตาจากเธอได้เลย
เธอยิ้มเอียงอาย เมื่อชายหนุ่มตรงหน้าเอาแต่จ้องเธอไม่หยุด และเฉินเจียอีก็รู้ได้ทันทีว่าเขาตกหลุมที่เธอขุดไว้เข้าเสียแล้ว ไม่เห็นต้องใช้ความพยายามอะไรมากมายอย่างที่มู่ลี่แนะนำ สาวสวยกระตุกยิ้มมุมปาก ผู้ชายก็ง่ายแบบนี้เอง
ทั้งคู่สั่งอาหารและพูดคุยเรื่องทั่วไปราวกับหนุ่มสาวกำลังออกเดตกัน หญิงสาวมีเรื่องมาชวนเขาคุยได้ไม่หยุด ทำให้บทสนทนาระหว่างพวกเขาดำเนินไปอย่างราบรื่น ขณะนั้นวงดนตรีสดของร้านอาหารก็เริ่มเล่นเพลงช้า ๆ โรแมนติก เฉินเจียอียืนขึ้นและยื่นมือไปหาเขา
"ฉันขอเต้นรำกับพี่เสี่ยวตงได้ไหมคะ
