“อิ่มจังตังอยู่ครบ”
ก็จะไม่อิ่มได้ไงพี่แทนกินไปทั้งสามจานอะ เพราะเขาแอบกระซิบว่านานๆพี่ไนท์จะเลี้ยงต้องกินให้คุ้ม
“พวกเรากลับไปทำงานกันต่อ” พี่ขุนพูดขึ้นพร้อมกับลุกขึ้นยืนเต็มความสูง
“เอ่อ พี่ๆไปกันก่อนเลยนะคะ เดี๋ยวพราวตามไป”
“ไปไหน” พี่ไนท์พูดขึ้น
“ไปซื้อมัทฉะปั้นค่ะ”
“พวกมึงไปก่อน” พี่ไนท์บอกเพื่อนตัวเองแล้วหันมามองหน้าฉัน “กูจะพาเด็กดื้อไปซื้อมัทฉะ”
ฉันเนี่ยนะดื้อ เฮอะ “ไม่ดื้อสักหน่อย” บ่นให้เขาเบาๆแล้วเดินตรงไปที่คาเฟ่เล็กๆทันที รอไม่นานมัทฉะกับเค้กที่สั่งก็เสร็จเรียบร้อยและที่สำคัญพี่ไนท์เป็นคนจ่าย
“ให้มาทำงานตอบแทน หรือให้กูเลี้ยงข้าวเลี้ยงน้ำวะเนี่ย”
“ไม่ได้บอกให้เลี้ยง พี่จ่ายเอง” ฉันแลบลิ้นปลิ้นตาให้พี่ไนท์ จากนั้นก็เดินออกจากคาเฟ่โดยมีเขาตามมาติดๆ
คณะวิศวะ
ห้องเอกคอมพิวเตอร์
“น้องพราว มีของพี่ไหมครับ” พี่ขุนถลาเข้ามาหาทันทีที่ฉันกับพี่ไนท์เข้ามาในห้อง
พลัวะ!!
