ท่านเคยรักข้าบ้างหรือไม่ ?

บทนำเรื่อง

เรื่องราวระหว่าง จวิ้นจู่หลี่หมิงหมิง บุตรสาวคนเล็กของเสนาบดีหลี่เจิ้งเว่ย และฮูหยินเอก หรือ หลี่ฮูหยิน ( กงจู่จ้าวฮวาหลี่ ) ที่เขาเคยช่วยเหลือนางเอาไว้เมื่อตอนเด็กจนทำให้เธอเกิดหลงรักท่านรองแม่ทัพหนุ่ม ผู้เย็นชา ไร้หัวใจ จนมีคนกล่าวขานว่าเขาคือ " มัจจุราชหน้านิ่ง " ที่สังหารศัตรูไม่กระพริบตาในสนามรบ เพราะอยากตอบแทนในวัยเด็กที่เขานั่นได้ช่วยชีวิตนาง โดยตั้งแต่นั้นมาก็ทำให้ท่านป้าที่นึกเอ็นดูเด็กสาวคนนี้จึงจัดการหมั้นหมายนางให้กับลูกชายคนเล็กอย่างท่านรองแม่ทัพหยาง หรือ หยางเฟยเทียน ตั้งแต่เธออายุ 10 หนาว จนตอนนี้เธอนั้นอายุ 16 หนาวแล้ว ซึ่งนางกับรองแม่ทัพหนุ่มนั่นมีอายุห่างกัน 4 ปี

พอผ่านวัยปักปิ่นแล้ว นางก็กลายเป็นสาวสวยสพรั่งแล้ว ผิวพรรณดีได้เสด็จแม่ ผิวขาวราวกับหยก หน้าตาหมดจด สมกับเป็นท่านหญิงน้อย นางนั่นมีพี่ชายร่วมมารดา 2 คน คือ หลี่หมิงเว่ย บุตรชายคนโตของบ้าน และหลี่หมิงหาน บุตรชายคนรองของบ้าน

หลังจากเธอแต่งงานได้ 1 ปีครึ่งท่านป้าท่านลุง ก็เอ่ยถามเรื่องหลานมาตลอดที่พบหน้าจนนางไม่รู้จะหาอะไรมาอธิบายแล้วนางคิดว่าถึงเวลาที่ต้องพูดกับเขาจริงจังสักที

" ท่านพี่กลับมาแล้วหรือเจ้าค่ะ เหนื่อยมากหรือไม่ ? "

" อืม "

" ท่านพี่ทานอะไรมาหรือยังเจ้าค่ะ "

" อืม "

" ท่านพี่เจ้าค่ะ คือว่า..... ท่านแม่ ท่านพ่อถามมาว่าเมื่อไหร่ เราจะมีหลานให้พวกท่านอุ้..... "

" หลี่หมิงหมิง !!! "

" หยุดพูดสักทีได้หรือไม่ !! เพราะแบบนี้ยังไง ข้าถึงไม่ร่วมห้องกับเจ้า หัดรู้ตัวเองบ้างว่าตัวเจ้าน่ารำคาญมากเพียงใด "

" น่ารำคาญสิันดี !! หากไม่เพราะเจ้า ข้ากับเยว่เออ คงได้แต่งงานกันไปแล้ว ทั้งหมดนี้เป็นเพราะเจ้า "

เพราะอะไรกันเขาถึงได้เกลียดซังนางมากนัก เป็นเพราะข้าทำให้วาสนารักของท่านกับท่านพี่ข้าขาดสะบั้นอย่างนั้นหรือ ทำไมเจอหน้ากันทีไรต้องทะเลาะกันตลอด คนที่เขาชอบไม่ใช่ข้า แต่กลับเป็นพี่สาวของข้าอย่างนั้นหรือ

' หยางเหยเทียนข้าอยากถามท่านเหลือเกินว่าท่านเคยรักข้าบ้างหรือไม่ ? '

นี่คือสิ่งที่นางคิดในใจมาตลอด ถ้าหากพี่ใหญ่ และพี่รอง รู้เรื่องนี้จะเป็นยังไงกันนะ และสิ่งที่คิดและเก็บมานานถึงปีครึ่ง มันก็ทำให้เธอตัดสินใจพูดมันออกไป ตามความคิดของเธอว่า

" หยางเฟยเทียน !! ข้าขอถามท่าน ท่านเคยรักข้าบ้างหรือไม่ ? "

" หึ !! ยังกล้าถามข้าอีกหรือ ข้าจะตอบให้ก็ได้ ว่า ข้าไม่เคยรักเจ้าเลยแม้แต่น้อย จำใส่สมองของเจ้าเอาไว้ "

พูดจบเขาก็เดินออกไปเลย ปล่อยให้นางทรุดลงกายพื้นน้ำตาอาบแก้มจนอาจิน อาจิ๋ว เข้ามาปลอบเจ้านายของนางทั้งสองคนติดตามมาจากบ้านเดิมซึ่งเลี้ยงดูนางมาตั้งแต่เด็ก เรียกว่าเติบโตมาพร้อมกันเลยก็ว่าได้

" ฮูหยินอย่าร้องไห้ไปเลยนะเจ้าค่ะ " อาจิ๋วปลอบใจเธอ เธอเห็นจวิ้นจู่น้อยของเธอร้องไห้แบบนี้ตั้งแต่แต่งเข้ามาในจวนสกุลหยาง นายน้อยไม่เคยแยแสฮูหยินน้อยเลย

" จวิ้นจู่ !! "

" อาจิน ข้าบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าเรียกข้าแบบนี้ ประเดี๋ยวมีคนมาได้ยินเข้าจะเป็นเรื่อง เข้าใจหรือไม่ "

" เจ้าค่ะ ฮูหยิน "

" แล้วทำไมฮูหยินไม่บอกคุณชายใหญ่กับชายรองเจ้าค่ะ พวกคุณชายต้องช่วยท่านแน่ๆ นะเจ้าคะ "

" อย่าบอกเรื่องนี้กับพี่ใหญ่ พี่รอง พี่สาม พี่สี่ นะ ข้าไม่เป็นไร " พี่สี่ที่เธอหมายถึงก็คือคุณหนูรอง

" แต่ฮูหยินเจ้าค่ะ ... "

" อาจินพอแล้ว เจ้าจะไปคะยั้นคะยอฮูหยินทำไมกัน เข้านอนได้แล้วนะเจ้าค่ะ ไม่ต้องคิดมากนะเจ้าค่ะ "

พี่ใหญ่ของนางเป็นแม่ทัพใหญ่ของแคว้นที่อยู่แดนเหนือ เหมือนกับพี่ชายคนรองของนาง ที่เป็นรองแม่ทัพ และยังเป็นกุนซือของกองทัพอีกด้วย

ส่วนสามีเธอเป็นรองแม่ทัพอยู่แดนใต้ เช่นเดียวกับพี่ 3 ของนาง พี่ชายทั้งสามคนรักนางมาก ถึงพี่สามของนางจะเป็นเพียงลูกอนุภรรยา แต่ท่านแม่เล็กเจียงจียวหนิง ก็ดีต่อเธอมาก รวมถึงพี่สาวอย่างเจียวอ้าย ยกเว้นพี่สาวคนโต ที่จ้องแต่จะหาเรื่องเธอ

ไม่มีใครรู้ฐานะที่แท้จริงของนาง นอกเสียจากพ่อแม่พี่ชายทั้งสองของนาง เพื่อความปลอดภัยของนางและท่านแม่ของนาง ท่านแม่ของนางเป็นองค์หญิงจากแคว้นจ้าว ท่านแม่มีพระเชษฐา 3 พระองค์ และพระเชษฐภคินี 1 พระองค์ และพระขนิษฐา 1 พระองค์ ซึ่งทั้งหมดเกิดจากอดีตฮองเฮา หรือก็คือไทเฮาในตอนนี้หรือเรียกอีกอย่างว่าเสด็จยายของนางนั่นเอง ท่านแม่นางเป็นบุตรีคนที่ 2 และเป็นบุตรีลำดับที่ 5 ของพระองค์ เป็นพระขนิษฐาของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน นั่นก็คือ ฮ่องเต้จ้าวอี้เฉิน พระโอรสองค์โตของอดีตฮองเฮาเชียวมู่หรัน หรือก็คือไทเฮาในตอนนี้นั่นเอง

ชินอ๋อง หรือก็คือ จ้าวหว่านเฉิน พระอนุชา พระโอรสลำดับที่ 2

จวิ้นอ่อง หรือก็คือ จ้าวหลงเฉิน พระอนุชา พระโอรสลำดับที่ 3

กงจู่ ( องค์หญิง ) จ้าวฮวาฉิน พระเชษฐภคินี พระราชธิดาลำดับที่ 4

กงจู่ ( องค์หญิง ) จ้าวฮวาหลี่ พระขนิษฐา

พระราชธิดาลำดับที่ 5

กงจู่ ( องค์หญิง ) จ้าวฮวาหลิน พระขนิษฐา พระราชธิดาลำดับที่ 6

นั่นก็คือ เสด็จลุง , เสด็จป้า , และเสด็จน้า นั่นเอง