ตำหนักเป่าเหอ ( เช้าวันต่อมา )
หลังจากที่เกิดเรื่องเมื่อคืนนางหลับไปนานพอสมควร ตื่นมาอีกทีก็สายมากแล้วส่วนหนึ่งเป็นเพราะฤทธิ์ยา ส่วนหนึ่งเป็นเพราะร่างกายอ่อนแอมากเกินไป
" อาซิง !! " พอตื่นแล้วก็เรียกหาอาซิงทันที
" เจ้าตื่นแล้วรึหลินเออร์ เป็นอย่างไรบ้าง " พระสนมหวงกุ้ยเฟย ที่รู้ตั้งแต่เมื่อคืนว่าหลานสาวล้มป่วยเพราะคิดถึงมารดามากเกินไป ก็เป็นห่วง เช้าวันต่อมาก็เลยมาหาแต่เช้า
" เสด็จน้า นี่ยามใดแล้วเพคะ " พอลุกขึ้นก็เห็นเสด็จน้าของตน
" ยามซื่อแล้วล่ะ นอนพักอีกสักหน่อยหรือไม่พระวรกายของเจ้าไยจึงอ่อนแอเช่นนี้ พิษก็หายหมดแล้วมิใช่รึ " นางมิตอบทำได้เพียงแต่ส่ายหน้าเบาๆ เพราะมึนหัวมาก
" ปวดพระเศียรใช่หรือไม่ ให้น้าเรียกหมอหลวงหรือไม่ "
" มิเป็นไรแล้วเพคะ มิต้องรบกวนท่านหมอหลวงก็ได้เพคะ หลานแค่มึนหัวนิดหน่อยเพคะ เสด็จน้ามาหาหลานมีเรื่องอันใดหรือเพคะ "
" น้าได้ยินว่าเจ้ามิสบาย เลยมาดูเ
