คำพูดไร้ยางอายของคุณหมอหนุ่มทำเอาแก้มโกรธจนหน้าดำหน้าแดง มือบางทุบลงบนอกแกร่งของเขาเต็มแรงดัง ผัวะ
แต่แรงอันน้อยนิดกลับไม่สะท้านสะเทือนผิวกล้ามเนื้อแน่นๆ นั้นเลยสักนิด
"คนบ้า ลุกออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่งั้นแก้มจะตะโกนให้คนช่วยจริงๆ ด้วย "
เพทายหัวเราะหึๆ ในลำคออย่างชอบใจ นัยน์ตาคมพราวระยับมองอาการฟึดฟัดของว่าที่แฟนด้วยความเอ็นดู เขายอมถอนกายลุกขึ้นยืนแต่โดยดี ทว่าไม่ลืมที่จะยื่นมือหนาไปฉุดร่างบางให้ลุกขึ้นตาม
แก้มรีบปัดมือเขาออกแล้วสะบัดหน้าหนี พลางเอามือปิดตาข้างหนึ่งเมื่อเห็นผ้าขนหนูสีชมพูผืนจิ๋วที่เอวเขาหลุดลุ่ยจนเกือบจะร่วงลงพื้น
"ไปใส่เสื้อผ้าดีๆ เลยนะคะ ถ้ายังแต่งตัวแบบนี้อยู่ แก้มจะไล่หมอกลับคอนโดเดี๋ยวนี้เลย"
เพทายยักคิ้วยียวน หยิบชุดเสื้อยืดโอเวอร์ไซซ์กับกางเกงนอนขาสั้นลายหมีน้อยเดินกลับเข้าห้องน้ำไปอย่างอารมณ์ดี ไม่กี่นาทีต่อมา เขาก็ก้าวออกมาในสภาพที่ทำเอาแก้มแทบจะหลุดขำ เส
