วินถลึงตาใส่เพทาย ก่อนจะชี้นิ้วด่ากราดด้วยความเดือดดาล
"อ๋อ .. มึงนี่เองไอ้ชู้รักของมันสินะถึงว่าทำไมถึงกล้าบอกเลิกกูนัก. อีแก้ม มึงมันตอแหลนักนะ "
แก้มหน้าชาไปวาบ เธอโกรธจนตัวสั่น ไม่ใช่เพราะกลัววิน แต่เพราะรังเกียจที่คนผิดอย่างเขามาทำตัวเป็นผู้ถูกกระทำ ทั้งที่เขาเองนั่นแหละที่เป็นคนพาผู้หญิงใหม่เข้ามาในชีวิตเธอ
"หยุดนะวินพี่วิน" แก้มตวาดใส่เสียงดังพยายามคั่นกลาง
"แก้มไม่ได้คบกับใครทั้งนั้น เขาเป็นแค่เพื่อนของแฟนเพื่อนฉัน เราไม่ได้เป็นอะไรกันทั้งนั้น เข้าใจไหม"
เธอกำลังจะอธิบายเพื่อลดความตึงเครียด
แต่เพทายที่ยืนฟังอยู่กลับทำสิ่งที่เหนือความคาดหมาย มือหนาคว้าหมับเข้าที่ท้ายทอยของแก้ม ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาประกบริมฝีปากจูบเธออย่างจาบจ้วงและหนักแน่นต่อหน้าต่อตาวิน
อ้ อื้อ...
แก้มเบิกตากว้าง หัวใจเต้นแรงจนแทบหลุดออกมาจากอก เธออึ้งจนทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ยืนแข็งทื่อปล่อยให้คุณหมอหนุ่มรุก
