Ruthless Series#1: Slave of his Ruthless Desire

Chapter. 7: HIS TEASING

(A/N: Please kindly follow my account for more update)

Itzael’s POV

KINABUKASAN at nakasakay kami ngayon sa van dahil pupunta kami sa next destination namin. Sabi kasi ni Martina ang next destination namin ay yung Burnham Park.

“Saan mo gusto sumakay?”tanong ko sa kanya habang abala ito tumingin sa bintana.

“Hmmm... Saan ba?”napapaisip na sambit niya habang nagse-search ng mga rides na pwede naming sakyan.

“Ang hirap pumili,”namumrublemang sambit ni Martina habang nagkakamot ng ulo.

“Mamimili ka o ako ang sasakyan mo.”pabirong banta ko rito.

Gulat siyang napalingon sa akin dahil sa sinabi ko. “A-asa ka!”pagtataray niya sa akin.

“I'm not kidding it's our honeymoon week, hindi ako magda-dalawang isip na kastahin ka ngayon dahil bored ako.”nakangisi na sambit ko sa kanya.

“Yung boat ride na lang, kesa naman sa ’yo ako sumakay,”singhap niya sa akin sabay irap ng mata.

“Totoo nga yung mga sinabi sa akin ni Dad... That you'll only truly get to know a woman's real attitude once she's your wife,”I said with a laugh while recalling what Dad used to say about marriage.

“Remember, we only have a contract between us. And what do you take me for, an angel? Hindi marunong magsungit? Ganito ako sa mga lalaking pilyo at pervert na katulad mo.”mataray na sagot ng misis ko.

Ang sarap sa ears kahit kontrata lang ang kasal namin.

“It's okay, I want to see both sides of you,”I said with a smile.

“It's better that you see my good side and feisty side rather than my demon side,” lI heard her whisper.

“What do you mean?”I asked with a furrowed brow.

“Never mind,”she said coldly, turning her attention back to the window.

Pag-park ng van sa parking lot ay lumabas na kami at naglakad papunta sa boat rides.

“Wow! Ang ganda dito!”parang bata na ani ni Martina habang pinagmamasdan ang paligid.

Hindi ko maiwasang mapailing ng ulo ko dahil sa pabago-bagong mood na pinapakita ni Martina.

“Literal ba na may mood swing ka?” lwalang preno kong tanong kay Martina.

“Oo, dipende sa sumapi,”sagot niya. “Lika na, baka maagawan tayo ng bangka!”parang bata na panghihikayat niya sa akin.

Nagulat ako nang hilahin niya yung braso ko hanggang sa makarating kami sa entrance kung saan may dalawang lalaking nagga-guide sa mga gustong sumikay.

Pinasuot na kami ng dalawang lalaki ng life jacket. Nagdadalawang isip naman ako kung susuotin ko ‘yon dahil puro pang batang design nito.

“ ‘Wag kana maarte, bawal sa akin yung maarte!”baritonong sambit ni Martina sa akin dahilan para bumungisngis ako.

Napataas ako ng kilay nang ibigay niya sa akin yung life jacket na pating ang desenyo, yung may palikpik pa ng pating sa likod.

“Are you serious?”taas kilay kong sambit.

“Dapat mag pasalamat ka dahil pinilian pa kita kasi karamihan ng life jacket walang lock,”may pagka sarkastiko niyang sambit sa akin.

Nakita kong nagsuot siya ng life jacket na power pop girl ang design.

“I like butter cup,”nakanguso na sambit ni Martina habang pinipindot mukha ni butter cup sa life jacket niya. Ang cute niya! Shet! Kaso lang may moodswings.

“Ma'am and Sir, pwede na po kayo sumakay kung nakapag bayad na po kayo.”sabi ng isang tour guid.

Dahil nakapag bayad na ako sa taga-assisst sa amin kanina ay marahan kaming inalalayan ng assistant ng tour guide.

“Marunong ka mag sagwan?”tanong sa akin ni Martina.

“Oo, sa Italy ko ito madalas gawin... Kasama ko si Anaiah. Pero dahil may asawa na ako ay ikaw na isasama ko,”may pagka pilyo kong sagot.

I started rowing while Martina was busy taking a video on her phone. I couldn't help but glance at Martina's face because her joy was evident.

*Blaagg!*

I was brought back to reality when I felt the boat we were riding bump into stone. Nakatalikod kasi ako habang nagsasagwan at kaharap ko si Martina kaya hindi ko napansin na bumangga na pala kami.

“Bakit kasi nakaharap ka sa akin habang nagsasagwan?”kunot noong tanong sa akin ni Martina.

“Gusto ko kasi kaharap ang asawa ko.”pilyo kong sambit.

Hindi ko maiwasang natawa nang irapan ako ni Martina at kita ko ang pagpula ng pisngi nito. Halata mo kasi na nagpipigil siya nang kilig niya.

“ ‘Wag mo pigilan ‘yan baka sumabog ka!”pang-aasar ko pa.

She just snapped at me. I continued rowing and was surprised when Martina started taking a video of me.

“Wow! Ang cute naman ng pating na nagsa-sagwan!”tumatawa na sambit ni Martina habang vini-videohan ako.

Aba'y gumaganti ang babaita.

“Stop it!”saway ko rito dahil nahihiya ako.

“Ipapakita ko ito kay Anaiah, sabi niya sendan ko raw siya ng video mo.”sabi sa akin ni Martina.

“Siguro nag sabwatan kayo na pasuotin ako ng ganito?”singhal ko sa kanya.

“Hindi, ha... Miss ko na nga si Anaiah e.”nakanguso na sambit niya.

“Sabi ko na magkakasundo kayong dalawa e,”napapailing ulo kong sambit.

“Bakit kasi bawal magsama ng bata sa honeymoon?”nakanguso na sambit niya dahilan para mapaiwang ang bunganga ko.

“Gusto mo ba makita tayo ng bata na nagbe-bembangan?”walang preno kong sambit sa kanya.

Napasigaw na lang ako nang malakas nitong hinampas ang hita ko.

“Ugh! Ano ka maton? Ang lakas non!”namimilipit kong sambit at hinihimas ang hita kong hinampas niya.

Kita ko napayuko siya dahil sa sobrang hiya. Halata mo na wala pa siya experience sa relationship lalo na kaya sa bembangan.

Aba'y ako na yata ang pinaka swerteng lalaki!

Matapos namin libutin at sakyan yung mga ibang rides sa Burnham park ay sunod naman naming pinuntahan yung Strawberry Farm.

Habang naghihintay sa kanya ay hindi ko maiwasang mailang sa tinginan at bulungan sa akin ng mga babae dito.

Pagdating namin doon ay tumakbo siya sa surbetero na nagtitinda ng strawberry ice cream at binigyan ako.

“Ice cream for you, hubby,”nakangisi na sambit niya sa akin. Wait, what?! She call me hubby?

I couldn't help but swallow hard upon hearing Martina's flirtatious voice, especially when she called me ‘hubby’.

We started walking while looking at the items being sold in the mini-market here.

“Oyy! Ang cute ng sumbrelo at bag!”parang bata na sambit ni Martina.

Nakita niya kasi yung hand maid yarn strawberry na sumbrelo at bag na tinitinda.

Napataas kilay na lang ako nang bigla niya ako iwanan sa pwesto namin na animo'y siya lang mag-isa dito. May pagkakahalintulad yung ugali nilang dalawa ni Anaiah.

Naglakad na lang ako palapit sa kanya at pinakita yung supot nang binili niyang sumbrelo at bag para kay Anaiah.

“ ‘Wag ka nga parang batang bigla-biglang nang-iiwan!”saway ko rito.

Maya-maya ay may matangkad na lalaking tumabi sa kanya na halatang gusto siyang pormahan kaya nagsalubong ang kilay ko.

“Miss, binili mo ba ‘yan para sa ’yo? I'm sure na bagay ’yan sa ‘yo.”sabi ng lalaki.

Nakita niya kasi na hinahawakan ni Martina yung Strawberry scarp cardigan na may design na strawberry.

“Yes, actually bibili ako para sa amin ng anak ko,”sagot ni Martina sa lalaki. Pasimple naman niya binuksan yung phone niya na ang wallpaper ay picture naming tatlo kasama si Anaiah.

That's my girl! Grrggg! She's amazing!

Hindi ko maiwasang matawa nang makitang mapaiwang yung bibig nang lalaki nang sabihin ni Martina na may anak na siya at pinakita yung wallpaper niya na kasama namin si Anaiah.

“Hubby, I want tanghulu,”nakanguso na sambit ni Martina sa akin at kinapitan ako sa braso.

“Don't worry, honey, because I'll buy you as many as you want,”I said with a grin and kissed the back of her hand.

“That's my girl,”I whispered to her.

“Tsk. Sawa na kasi ako sa mga ganyang pumoporma sa akin.”ani niya sabay hawi ng buhok.

“Taray! Haba ng hair!”mapang-asar kong sambit sa kanya.

Kinunutan naman niya ako ng noo at bahagyang kinurot sa tagiliran.

°°°

Lumipas ang ilang oras at hindi namin namalayan na gumabi na pala. Nandito naman kami ngayon sa night market para mamili ng mga pasalubong kila Anaiah at lola Martha.

“Dapat hindi ka muna bumili, diretso na tayong Italy pagkatapos nito.”hiling ko sa kanya.

“Kahit dito na lang tayo mag Honeymoon, ayoko mapagastos ka pa.”sabi ni Martina sa akin habang tinitignan yung mga pinamili niya sa supot na bitbit niya.

“Dahh!... I'm a famous business man in the Philippines, sa dami kong pera ay gusto ko nang bawasan. Kaya pupunta tayo ng Italy pagkatapos natin libutin ang tourist trap dito sa Baguio, maliwanag!”mando kong sambit.

“Ang hangin mo, baka tangayin ka, mag-ingat ka?!”sarkastiko na usal niya pa sa akin.

“Basta. Pupunta tayong Italy.”ayaw magpaawat kong sambit.

“Bilhan naman natin nang pasalubong yung Dad mo,”pag-iiba niya ng topic na halatang ayaw ako sundin.

Bumuntong hininga na lang ako nang malalim. Ang makasaliri kong tao pero binigyan ako ng asawang walang ibang inisip kun ‘di yung ibang tao.

“Ano ba gusto ng Dad mo?”curious na tanong ni Martina.

“Apo.”sagot ko dahilan para singkitan ako ng mata.

“Hindi ako nagbibiro,”singkit matang ani ni Martina sa akin.

“Ako rin.”sagot ko.

“Ano ba gusto ng Daddy mo? Wine or wiskie?”pagpapapili niya tsaka ako inunahan na maglakad para humanap ng wine at wiskie.

Kahit naman anong tanggi niya ay kama pa rin ang baksak niya sa akin, at wala siyang magagawa kun ‘di ang ipagbuntis ang itinanim ko sa kanya ang magiging tagapagmana ko.

Habang namimili si Martina ng mga pasalubong ay hindi ko maiwasang hindi magmatyag sa paligid ko. Earlier, I noticed that someone has been watching and following us.

I have a feeling that one of my enemy mafia's men ordered them to spy on me. Wala ba silang alam na honeymoon week ko ngayon at gusto ko enjoyin ito pero dahil sa mga sumusunod sa amin ay nakakawalan nang gana.

Fortunately, I have two men who have also been keeping an eye on us from nearby since we arrived here in Baguio. I signaled my two men to tighten their surveillance even more.

“Ano, tapos kana mamili?”tanong ko kay Martina na may bitbit na sampung supot, meron din akong doseng supot na bitbit.

“Halos lahat yata ng pwedeng pasalubong ay binili mo na?... Ni hindi mo man lang binawasan yung black card ko na binigay ko sa ’yo,”kunot noong sambit ko sa kanya.

“S'yempre, masasabi mo bang pasalubong ko lahat ng ‘yan kung hindi ko mismo pera ang gamit ko?”makatwiran nitong sagot.

“Bukas ay credit card ko naman yung gamitin mong pang gastos, ha.”bilin ko.

“Okay.”matipid niya lang sagot.

Tinawag ko yung dalawa kong tauhan na nagbabantay sa amin. Binigay namin lahat ng supot na hawak naming dalawa.

“Itzael, pwede mo ba hilingin na isa sa mga tauhan mo ang umuwi agad sa Maynila para maghatid ng mga pasalubong kila Anaiah... Natatakot kasi ako na baka masira lahat ng mga prutas d'yan.”hiling ni Martina sa akin.

“George, ikaw yung mag-uwi niyan lahat doon sa bulacan.”utos ko sa tauhan kong nasa kanan.

Bigla naman naglakad palayo si Martina dala yung sholder bag niya.

“Saan ka pupunta?”tanong ko rito.

“Iihi, sasama ka?”tugon niya. “Sige lika, samahan mo ‘ko.”paanyaya niya na ikinagulat ko.

Napaiwang naman bibig ko sa paanyaya niya na samahan ko siya magbanyo. Seryoso ba siya? Gumaganti ba siya sa mga banat ko kanina.

“Huli ko kasing encounter sa public CR ay may manyak na nanilip sa akin sa bintana.” kwento niya. Kaya naman pala. Asuming ka namang masyado self.

***

HALOS SAMPUNG minuto na ako naghihintay sa tapat ng public CR.

“Tumae ba siya kaya ang tagal niyang lumabas?” naiinip na may halong irita kong sambit habang tinitignan yung oras sa smart watch ko.

Nagulat na lang ako nang may tumakip ng bunganga ko mula sa likuran ng CR at nang harapin ko ito ay nakita kong si Martina ito.

“Ano bang ginagawa mo? Tsaka bakit ang tagal mo sa CR?”kunot noo kong sambit at may halong inis.

“Psshh. ‘Wag ka maingay,”pabulong niyang sabi.

“Bakit?”kunot noo kong sambit.

“Kanina ko pa napapansin simula nang mamasyal tayo doon sa Burnham park ay may nagmamanman na sa atin, hindi mo ba pansin?”pabulong niyang sambit.

So, nakikiramdam din pala siya tulad ko?

“Alam mo rin pala na may sumusunod sa atin?”kunot noo kong sambit.

“Oo naman, malakas yata yung pakiramdam ko,”napabugha niyang sagot.

“Bakit, may sumilip ba sa ‘yo sa CR kanina kaya ka na tagalan?”hula ko.

“Oo, pinatulog ko na sa CR dahil muntik na akong molestyahin.”kwento niya dahilan para mag-alala ako.

Aba'y g@go ‘yun, ha! Balak pa akong unahin!

“Are you okay? Are you hurt?”sunod-sunod kong tanong dahil sa pag-aalala.

“Ayun sila!”rinig naming sigaw ng lalaking naka skie mask.

“Takbo!”Sigaw ko.

We ran as fast as we could, holding hands tightly. We ended up in a secluded area.

We could hear the bullets hitting the trees. If I’m not mistaken, the pursuers were using pistols to avoid attracting too much attention.

“Kilala mo ba... yung mga humahabol sa ’yo?”hinihingal na tanong ni Martina habang patuloy kami sa pagtakbo.

“They are members of my enemy's mafia, their mens...They have no manners; they probably don't know that we're on our honeymoon right now,”I exclaimed angrily while running.

Maya-maya ay may humarang sa amin na anim na kalalakihan na kasama sa grupo ng mga humahabol sa amin.

“Wala na tayong magagawa kun ‘di ang lumaban.”seryoso na sambit Martina habang magkatalikod kami.

“Wait?... Marunong ka mag self defense?”tanong ko kay Martina habang magka talikod kami.

“Oo. Pulis yung kapatid ko at tinuruan niya ako ng self defense.”seryoso niyang sambit.

Nagulat kami nang maglabas ng mga patalim yung mga lalaki na gusto kami saktan. Kaya wala kaming nagawa kun ‘di ang lumaban sa kanila.

Mabuti na lang at 10° degree ang galing ko sa taikwando kaya madali kong napapatumba ang mga kalaban ko sa mga sipa at suntok ko.

After I had taken care of my enemies, I turned to Martina and was shocked to see how she fought off those attacking her. Jusme! Para s'yang si strong girl bong soon sa mga kilos niya.

Sa isang sipa at suntok niya pa lang kasi tumitilapon na ang mga kalaban. Mas malala pa nagpahanga sa akin ay nakita kong may lalaki siyang sinipa sa mukha at may limang ngipin na natanggal.

Wow! She's badass! And she have a dangerous moves!

I was still in awe, mouth agape, even after she had taken down her enemies.

“Hoy! Pag may pumasok na alitaptap d'yan sa bunganga mo ay magkaka ilaw ‘yang lalamunan mo.”sabi sa akin ni Martina dahilan para itikom ko ang bunganga ko.

“Grabe ka! Same energy kayo ng master ko sa taikwando sa pakikipaglaban.”humahanha at hindi makapaniwala kong sambit kay Martina.

“Kung alam ko lang na may patong pala ang ulo mo ay pinag-isipan ko muna dapat ng isang daang beses ang magpakasal sa ’yo.”nadidismaya na sambit niya sa akin.

“Lah siya!”napaiwang na lang ang bibig ko sa sinabi ni Martina.

“Masyado kasi ako nasilaw sa sinabi mo na lahat gagawin mo para lang mahanap ang katarungan sa pagkamatay ni Mama, hindi ko alam na mas malala pa pala sasapitin ko.”reklamo pa niya sa akin.

“Ngayon ka pa nag reklamo, ha!”singhal ko.

“Sa likod mo!”Sigaw niya sa akin.

Kaunti na lang ang pagitan at masasaksak na ako nang patalim ng lalaking sumugod sa akin. I was shocked to see the small stone Martina threw embed itself in the head of the man who almost stabbed me.

Grabe! Amazona ba siya?!

Ka agad ako nilapitan ni Martina at inalalayan niyang tumayo.

“Are you okay?”pag-aalala na tanong ko.

“Patay kayo sa ‘kin!”sigaw ng lalaki mula sa likod ni Martina at may nakatutuk na pistol.

“Martina sa likod mo!”Sigaw ko.

Saktong pagkasabi ko non ay pinutok na ng lalaki yung baril at walang pagdadalawang isip ko naman na isinangga ang likod ko para protektahan si Martina.

*Chug*

“Ugh!”Sigaw ko nang matamaan ako ng bala sa balikat ko.

We both fell to the ground as I protected her. I saw the man about to load another bullet when Martina threw sand into his eyes.

Martina helped me stand up, took a red handkerchief from her shoulder bag, and wrapped it around my bleeding shoulder.

Ka agad na ipinatong ni Martina yung kaliwang braso ko sa batok niya at pinulupot ang isa niyang kamay sa bewang ko at inalalayan ako maglakad.

“Kailangan natin makahanap ng matutuluyan,”sambit niya habang inaalalayan akong maglakad.

“May malapit na hotel dito, doon na lang tayo.”hiling ko at nanghihina na.

“Naisip mo pa na doon tayo sa hotel samantalang may tama kana ng baril!”panermong usal nito. “Pwede naman tayo sa may kubo na lang.”ideya niya pa.

“Baka sa kubo ako mamatay kapag doon tayo nag stay dahil sa sobrang boring at masikip!”reklamo ko.

“Sa bagay, anak mayaman ka kaya ayaw mo sa masikip,”umirap pa n sambit ni Martina.

“Ayoko sa masikip! Never ko papangarapin na tumuloy doon!”Mando kong sambit.

“Dami mong reklamo, buhay mo na nakasalalay dito. Nagawa mo pang mag-inarte.”sermon niya pa.

“Gamitin mo yung black card na binigay ko sa ’yo dahil naiwan ko wallet sa kotse.”bilin ko.

Kaya ipinagpatuloy na namin ang paglalakad namin hanggat sa makarating kami sa Azalea Hotel & Residences Baguio ay ginamit nga ni Martina yung black card ko na binigay ko sa kanya para mabayaran yung rent namin.