Holding odasının tavanına kadar yükselen o kasvetli sessizlik, Cemre’nin hıçkırıklarıyla yırtılmaya devam ediyordu. Başını Gani’nin o taş gibi sert göğsüne yaslamış olsa da içindeki o dehşet anı bir türlü gözünün önünden gitmiyordu. Az önce, tam şu kapının hemen ardında yaşanan o vahşet, zihnine bir daha silinmeyecek bir kor gibi kazınmıştı.
Cemre oradaydı. Her şeyi, o kan donduran şiddeti en ince ayrıntısına kadar bizzat yaşamıştı.
Selim’in dosyaları imzalatmak bahanesiyle masasına yaklaştığı, ardından o iğrenç bir özgüvenle elini beline atıp kulağına doğru eğildiği o an... Cemre’nin korkuyla geri çekilmesiyle Gani’nin kapıyı adeta duvardan sökercesine açması bir olmuştu. Gani’nin o saniyeden sonra büründüğü hal, insanüstü bir canavardan farksızdı. Cemre daha ne olduğunu anlamadan Gani,
